opinie

Taxshift mag geen technische veldslag worden

Een maatschappij heeft fiscale duidelijkheid en vertrouwen nodig en daarom alleen al moet de taxshift er komen. Niet door gelobby van welke federatie ook, wel door langetermijnvisie en overtuigingskracht van politici en sociale partners.

Door Ignace Van Doorselaere, CEO van lingeriegroep Van de Velde

Een taxshift gaat niet over fiscaliteit, wel over de visie op een samenleving en het vertrouwen in haar lange termijn. Kijk naar Zwitserland, Duitsland en de Verenigde Staten. Hoe onderling verschillend ook, ze zullen altijd bakens zijn van economisch vertrouwen. De drie landen hebben alle een onzichtbare hand die hen op lange termijn sterk en voorspelbaar houdt. Het ene wat meer richting ondernemerschap, het andere wat betreft budgettaire discipline, en alle drie rond werkethiek en gezond verstand. Dat is een mentale voetafdruk die van ouder op kind, van leraar naar leerling, van sportcoach naar sporter wordt doorgegeven en die in elke laag van hun maatschappij zit. Fiscaliteit is daar maar een afgeleide van.

Belast de beleggers, niet de aandeelhouders.

De kernvraag is dus hoe we onze maatschappij economisch sterk houden om van daaruit verdeelmechanismen te voorzien die deze samenleving voor zo veel mogelijk mensen fair, boeiend en leefbaar maken. Wat zijn de principes van onze maatschappelijke Mitbestimmung?

Koppel kracht aan fair play. Een sterke economie bouw je door talent, zweet en risico te blijven stimuleren. Een faire samenleving krijg je door allerlei drempels laag te houden, door kansen te bieden aan wie wil en door zorg te dragen voor wie niet kan. De aansluitende vraag is hoe we een Belgische voetafdruk neerzetten waardoor ons Mitbestimmung-model iedereen blijft inspireren, zodat we op termijn aantrekkelijker, voorspelbaarder en betrouwbaarder worden.

Pas in laatste instantie stelt zich de vraag van de fiscale regels die het bovenstaande in de hand werken. Wat is dan de fameuze taxshift? Het verschuiven van geld van ‘slechte plaatsen’ naar ‘goede plaatsen’, waardoor onze Mitbestimmung op termijn economisch én maatschappelijk sterker wordt.

Wat moet fiscaal beloond worden? De ingrediënten van de economische groei: zweet en risico (concurrentiekracht, in het vakjargon). Lager bruto, hoger netto, meer overhouden aan overuren, flexibiliteit (ploegen), winstpremies voor werknemers. Ondernemers en aandeelhouders belonen en goesting geven. Geen afschrikmiddelen die de taart of het perspectief verder afromen. Blijven investeren in de kwaliteit van het onderwijs, basisgezondheidszorg aan niemand ontzeggen, basisinkomen garanderen voor wie niet kan. Innovatie aanmoedigen.

Maar koken kost geld. Waar moet dat geld dan vandaan komen? Ik geef enkele opties, in volgorde van belangrijkheid.

Betere efficiëntie

De hoogste vorm van fair play zijn efficiëntieverbeteringen binnen elke staatsvorm, elk overheidsbedrijf, elke intercommunale, elke school, elk voorgeschreven geneesmiddel, elk ziekenhuis, enzovoort, die de kosten en de complexiteit verhogen maar niet de kwaliteit van de output voor de doelgroep. Denk klant, reiziger, leerling, zieke, burger. Denk niet structuur of statuut. Jaag op elke euro die blijft hangen in overbodige controles, tussenlagen of versnipperingen waar ik als burger niets aan heb. Dit stopt nooit. Hier is een rechtlijnige en onwrikbare houding voor nodig.

Langer ‘je best doen’ (‘werken’, in het vakjargon). Als tegenprestatie eisen dat arbeidsomstandigheden verbeteren, pauzes mogelijk zijn en de goesting vergroot.

Groene belastingen mogen en moeten.

Altijd zal wel iemand klagen over het hem aangedane ‘onrecht’.

Meerwaardebelastingen op aandelen voor beleggers, niet voor aandeelhouders en ondernemers. Niet beleggers, maar ondernemers en aandeelhouders creëren waarde voor de maatschappij. Het verschil is de tijdshorizon waarin ze vastzitten: met de invoering van een tijdsgrens van drie tot vijf jaar voor het bijhouden van aandelen kun je ze onderscheiden. Durf onroerende opbrengsten hoger aanpakken. Huur mag evenveel belast worden als dividend of rente.

Heb je dan nog geld tekort, kijk dan naar btw of accijnzen, maar in veel mindere mate dan je eerst de koopkracht verhoogd hebt door hogere nettolonen. Het saldo moet batig blijven voor de burgers.

Dit alles dient te gebeuren binnen een strenge Duitse budgettaire discipline. Geen tekorten doorschuiven naar de volgende generatie. In de grondwet inschrijven dat begrotingstekorten niet mogen, tenzij uitzonderlijk.

De taxshift mag geen technische veldslag worden. Het is in se de neerslag van een inspirerend maatschappelijk project. Altijd zal wel iemand klagen over het hem aangedane ‘onrecht’. Niet de lobbyisten van welke federatie dan ook mogen echter het beleid bepalen, maar de langetermijnvisie en overtuigingskracht van onze politici en sociale partners. Durf tonen. Neen hanteren. Belangrijk is wel dat er nu duidelijkheid komt. De zomer moet een kind baren. Doorgaan.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud