opinie

Trump kan fluiten naar extra sancties

Docent buitenlands beleid Universiteit Antwerpen

Als het aan de Russische president Vladimir Poetin ligt, kan Amerika fluiten naar extra sancties tegen Noord- Korea. Een ineenstorting van het regime zou de VS de kans geven om het Koreaanse schiereiland te verenigen onder zijn veiligheidsparaplu.

‘Noord-Korea smeekt om oorlog.’ Dat waren de woorden van de Amerikaanse ambassadeur Nikki Haley eerder deze week in de VN-Veiligheidsraad. Deze week komt de raad samen om zich te buigen over een antwoord van de internationale gemeenschap op de zesde kernproef van Noord-Korea, een vermeende waterstofbom met een kracht tussen 100 en 120 kiloton. Dat is zes tot acht keer de sterkte van de Amerikaanse nucleaire bom op Hiroshima.

Zelfs als de sancties tegen Noord-Korea er niet komen, zal Moskou geconfronteerd worden met bijkomende frustratie.

Trump wil het internationale sanctieregime rond Pyongyang volledig sluiten. Daartoe behoren de internationale inkomsten van het land via zijn diaspora in de regio, maar ook de cruciale olietoevoer vanuit China. Peking liet al weten dat dat niet aan de orde is.

Gisteren maakte ook de Russische president Poetin zijn standpunt bekend. Volgens hem brengt de ‘militaristische hysterie’ van de Amerikaanse regering de wereld op de rand van een ‘planetaire catastrofe’. Inzake noodretoriek kan dat tellen.

©wim kempenaers (wkb)

Poetin voegde eraan toe dat de Noord-Koreanen ‘nog liever gras eten dan hun nucleaire programma op te geven’. Hij verwees naar Saddam Hoessein in Irak en Muammar Khadaffi in Libië, die hun massavernietigingswapens opgaven maar daarna door het Westen geëlimineerd werden.

Open en bloot

Trump kan dus fluiten naar extra sancties. Daarmee ligt de onderhuidse verdeeldheid van de internationale gemeenschap als een wonde open en bloot. Hoe de Russische positie te begrijpen?

Frustratie in Moskou is het prisma waardoor de Russische president geïnterpreteerd moeten worden. Verdere sancties zouden het Noord-Koreaanse regime op termijn kunnen doen imploderen, een unieke kans om het Koreaanse schiereiland te verenigen onder de Amerikaanse veiligheidsparaplu. Voor Moskou is dat een nog veel slechter scenario.

Nochtans is ook Moskou niet blij met Kim Jong-un. Niet zo ver in het oosten ligt Vladivostok, de thuisbasis van de Russische vloot in de Stille Oceaan. Daar werken en studeren ook veel NoordKoreanen. Moskou is niet van plan die economische banden af te snijden.

Zuid-Korea, Japan en de VS zijn van plan de ‘geostrategische balans in de regio te herstellen’. Dat betekent het brengen van meer Amerikaanse offensieve en defensieve wapens naar de regio.

Maar zelfs als de sancties er niet komen, zal Moskou geconfronteerd worden met bijkomende frustratie. Zuid-Korea, Japan en de VS zijn van plan de ‘geostrategische balans in de regio te herstellen’. Dat betekent het brengen van meer Amerikaanse offensieve en defensieve wapens naar de regio.

Zowel China als Rusland heeft de afgelopen weken en maanden zijn beklag gedaan dat de VS in Zuid-Korea het luchtafweersysteem THAAD (Terminal High Altitude Area Defense) heeft gestationeerd. Met dat systeem kunnen de Amerikaanse radars tot diep in het Chinese (en een stukje van het Russische) grondgebied kijken.

Poetin noemde THAAD in het verleden al een onderdeel van een destabiliserende strategie, waarbij hij de les toepaste van de Koude Oorlog na de jaren 70: het inzicht dat ‘defensieve’ wapens de ‘offensieve’ machtsbalans destabiliseren. Defensieve wapens zijn dus even ‘slecht’ als offensieve. Door het uitrollen van het Amerikaanse THAAD-systeem wordt de Chinese en Russische nucleaire ontradingsstrategie zelf uitgehold.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud