opinie

Tussen afschaffing en behoud brugpensioen ligt derde weg

Alweer laait de discussie over afschaffing of behoud van het brugpensioen op naar aanleiding van een specifiek dossier. Zoals te verwachten graven beide kanten zich in. Misschien moeten we eens nadenken over een derde weg. Plafonneer de bedragen die werknemers kunnen worden toegekend.

Door Christian Bayart, advocaat bij Allen & Overy, waar hij de praktijkgroep Employment & Benefits leidt

Dat de discussie over het brugpensioen (SWT) telkens oplaait in het kader van concrete herstructureringen is niet ideaal. Een dergelijke principiële discussie zou niet mogen gevoerd worden ten koste van één sociaal plan.

Men kan het brugpensioen (SWT) als een sociaal vangnet behouden, zonder dat het een systeem voor inactiviteit wordt

Als het plan van Carrefour binnen de huidige regels en administratieve praktijken valt - en dat lijkt toch zo - wordt de verlaging van de SWT-leeftijd best ook goedgekeurd. Bedrijven en vakbonden verdienen rechtszekerheid in dit soort dossiers.

Hervorming

Los van het Carrefour-dossier is het wel degelijk nodig om het brugpensioen (SWT) volledig te herzien. Het systeem is nefast voor de Belgische arbeidsmarkt en de tewerkstellingsgraad van oudere werknemers. Dat geldt evenzeer voor alternatieve systemen (zoals de ‘vrijstelling van prestatie’).

Wat echter niet helpt om het probleem aan te pakken is die systemen ‘duurder’ te maken. Dat is gebeurd voor het brugpensioen en ook voor de ‘vrijstelling van prestaties’.

©rv

Voor beide systemen zijn de sociale zekerheidsbijdragen voor de werkgevers de afgelopen jaren gestegen. Toch helpt die techniek onvoldoende om die systemen in te dijken. Zolang ze bestaan en toegelaten zijn, zullen vakbonden de regelingen opeisen. Dat is begrijpelijk.

Voor individuele werkgevers wordt het dan erg moeilijk om ze te weigeren, zeker in het kader van een herstructurering.

Risico’s

Uiteindelijk maken hogere kosten vooral dat al deze systemen gewoon blijven bestaan, maar dat ze steeds duurder worden. Daardoor stijgt de kost van een herstructurering in België nog verder, en dat is niet zonder risico.

Want een herstructurering is in België al erg duur, en die kost verder verhogen kan negatieve gevolgen hebben voor de arbeidsmarkt en de economie. Bepaalde bedrijven zien daardoor immers mogelijk af van noodzakelijke reorganisaties, en andere vermijden misschien simpelweg verdere investeringen in dit land.

Plafonnering

Een aanpassing van het brugpensioen die wel kan helpen, is een plafonnering van de bedragen die aan de werknemers kunnen worden toegekend.

Door zulke hoge vergoedingen te bieden, leidt het brugpensioen in de praktijk tot inactiviteit

Vandaag worden bij brugpensioen vaak erg hoge vergoedingen toegekend aan de werknemers. Bij Carrefour gaat men tot 95% van het nettoloon. Door zulke hoge vergoedingen te bieden, leidt het brugpensioen in de praktijk tot inactiviteit.

Een oplossing kan zijn om de brugpensioenvergoeding te begrenzen. Die grens wordt dan best gelegd bij de basisbrugpensioenvergoeding zoals die vandaag vastligt in de nationale CAO 17.

Inactiviteit

Dat betekent dat in het kader van een sociaal plan-onderhandeling geen ‘extra’ brugpensioenvergoeding meer zou kunnen worden toegekend (bovenop de huidige basisvergoeding). Het komt er dan op neer dat de ‘minimum’-vergoeding van vandaag voortaan ook als maximum zou gelden.

Daardoor behoudt men het brugpensioen (SWT) als een sociaal vangnet, zonder dat het een systeem voor inactiviteit wordt.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content