opinie

Weg met die speculatiebelasting

Nu de contouren van de taxshift duidelijker worden, lijkt een van de meest haalbare maatregelen de ‘speculatiebelasting’. Zowel de politiek, de vakbonden als de werkgevers lijken voor. Ik ben radicaal tegen een belasting die je gerust ‘beleggingsbelasting’ kunt noemen.

Door Frank Vranken, chief strategist Puilaetco Dewaay Private Bankers

Aandelen gekocht en verkocht binnen de drie à zes maanden zouden belast worden op hun meerwaarde. Dat de vakbonden de beleggers zien als speculanten en kapitalisten weten we. Dat ook de ondernemers voor deze belasting zijn, is echter verwonderlijk.

Beleggen is niet hetzelfde als speculeren. Beleggers maken heus wel hun huiswerk alvorens te kopen. Ze riskeren in ieder geval een stuk van hun kapitaal, dat trouwens voordien al belast werd. Bovendien zijn aandelen risicokapitaal en kan het verkeerd lopen. Als door bedrijfsnieuws in de markt blijkt dat beter winst wordt genomen, moet echter meerwaardebelasting worden geheven. En wat bij verlies, is er dan aftrek mogelijk?

Hoe kunnen de meerderheidspartijen die achter de wet Cooreman-De Clercq stonden ons zonder gezichtsverlies uitleggen dat een belasting op aandelenbeleggingen zin heeft?

Ondernemers pakken uit met de stelling dat ze geen meerwaardebelasting moeten ondergaan als ze een bedrijf verkopen, want ze hebben werkgelegenheid gecreëerd en zullen dat opnieuw doen. Werkelijk? En wat met de gevallen waarbij een bijna failliet bedrijf wordt gekocht, opgepoetst (lees: massale ontslagen), met schulden wordt opgezadeld en daarna met winst wordt doorverkocht? Veel ondernemers steken trouwens hun geld in private equity, dat door de hoge inleg geen spek voor de bek van de middenklasse is. Het is risico nemen, maar particulieren die beleggen in aandelen doen dat ook. De conclusie is simpel: ook de ondernemers proberen de zwartepiet door te schuiven.

En wat als die ondernemers geld willen ophalen op de aandelenmarkt via een beursgang? Als men de aandelenbelegger ontmoedigt, zal die de ondernemer dan nog middelen ter beschikking willen stellen? Meer nog, de beleggers die dagelijks aandelen kopen en verkopen zorgen voor de nodige liquiditeit op de aandelen-markten. Zonder hen zijn er gewoon geen markten. Wensen we dat?

De voorstanders van een speculatiebelasting vergeten ook nog eens dat beleggen al duur is geworden. Men betaalt commissies, belasting op alle beurstransacties en roerende voorheffing. De laatste twee zijn destijds nog verhoogd. Zeer snel, zonder ook maar één positieve prijsbeweging, verliest men ettelijke procenten op zijn belegging. Houdt men daarmee rekening?

Het spaargeld op de bank is alleen productief als de bank dat wil

Ondertussen staan miljarden euro te slapen op spaarrekeningen die niets opbrengen en die misschien ooit zelfs een negatieve rente ondergaan. Zeg nooit nooit. In de aandelenmarkt bevordert men tenminste een vorm van potentiële bedrijfsfinanciering. Positieve beurzen verhogen trouwens de koopkracht en het optimisme.

Het spaargeld op de bank is alleen productief als de bank dat wil. De spaarder die op termijn zijn koopkracht wil beschermen moet alternatieven zoeken. Voor een groot deel van de middenklasse kan dat enkel via aandelen, of dat nu indirect is, via fondsen, of niet.

Hoe kunnen de meerderheidspartijen die destijds achter de wet-CooremanDe Clercq stonden ons vandaag zonder gezichtsverlies uitleggen dat een belasting op aandelenbeleggingen zin heeft? Het is politiek misschien de gemakkelijkste, maar het is voor de middenklasse zeker de minst faire ingreep, en wellicht ook de domste. Weg met die speculatiebelasting.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud