opinie

Zeven hefbomen voor het economisch herstel

Managing partner Growth Inc.

We staan voor een economische crisis zonder weerga. Het beste vergelijkingspunt is de Grote Depressie uit de jaren 30 van de vorige eeuw. Vele honderdduizenden zullen hun baan verliezen en vele duizenden bedrijven zullen failliet gaan. Hoe raken we hier uit? We moeten inzetten op zeven hefbomen.

De overheidsschuld stijgt, so what? In enkele weken zijn de ramingen van het Belgische overheidstekort al verhoogd van 12 tot 30 miljard - en daar blijft het allicht niet bij. Voor de crisis was ik de eerste om lagere schulden en kleinere tekorten te bepleiten. Nu ben ik de eerste om toe te geven dat we tijdelijk moeten afstappen van een obsessie met schulden. Nood breekt wet.

©Ian Segal

Investeer, investeer, investeer! De verleiding is groot om zo snel mogelijk terug te keren naar een begrotingsoverschot en lagere schulden. Sommigen zien in de crisis een aanleiding om snel nieuwe belastingen in te voeren. Anderen willen snijden in de uitgaven. Beide groepen zijn vandaag onverstandig. De uitgaven heroriënteren lijkt een veel betere optie. Voor de crisis kreeg België jaar in jaar uit huiswerk mee van het IMF, de Europese Commissie en de OESO. Doe daar iets mee. Als dit dan toch de Grote Reset wordt, laat ons dan ineens de overheid efficiënter maken. Investeer ook in een datagedreven overheid, doe militaire investeringen, investeer in infrastructuur, klimaat... Het stond allemaal al lang op het verlanglijstje, vandaag hebben we de ideale aanleiding.

De solidariteit moet dubbel zijn. De spaarders leveren met een negatieve rente een bijdrage aan het economisch herstel, de aandeelhouders doen dat door zich geen dividend uit te keren.

Help de banken. We hebben de banken vandaag meer dan ooit nodig. Ze krijgen vandaag een economische oplawaai zoals ze die de afgelopen eeuw nog nooit hebben gekregen. Hun winstgevendheid stond voor de crisis al onder druk, maar deze orkaan zal hun balansen teisteren. De snelle stijging van de werkloosheid en de tsunami aan faillissementen zal ze opzadelen met gigantische kredietverliezen. Laat de banken daarom toe een negatieve rente te betalen op spaargeld, bijvoorbeeld -0,5 procent. De extra ademruimte die ze daarmee krijgen moet dienen om de economische tsunami te doorstaan, niet om de aandeelhouders geld uit te keren. Verbied banken de komende twee jaar dividenden uit te keren en verbied spaarders tegelijk om hun geld naar het buitenland of onder de matras te verplaatsen. De solidariteit moet dubbel zijn. De spaarders leveren met de negatieve rente een bijdrage aan het economisch herstel, de aandeelhouders door zich geen dividend uit te keren.

Koop aandelen van Belgische kmo's. We moeten ook het vele spaargeld van de burgers mobiliseren om te investeren in Belgische bedrijven. Die Belgische bedrijven zijn onze beste garantie op groei, jobs en welvaart op langere termijn. Lokale bedrijven moeten we dan ook te allen prijze ondersteunen, versterken en hier houden. Maak dus een nieuwe wet Cooreman-De Clercq. Die bood burgers in 1982 de mogelijkheid geld te investeren in aandelen van Belgische bedrijven. Dat heeft mee geleid tot een ruime verspreiding van het aandelenkapitaal bij de Belg en heeft de kapitaalbasis van de economie versterkt.

Sommigen halen vandaag al hun agenda van voor de crisis boven om hun eisenpakket erdoor te kunnen rammen.

Vecht voor de eengemaakte Europese markt. Als uitvoergeleide economie moesten we het in het verleden altijd hebben van de groei in onze buurlanden. Als Frankrijk, Nederland of Duitsland groeiden, dan surfte België daar voor een groot stuk op mee. Omdat we konden uitvoeren naar die landen. Als we willen dat dat zo blijft, dan moeten de andere Europese landen blijven kiezen voor de eengemaakte markt. Kiezen ze toch voor ‘eigen bedrijven eerst’, dan kan België een vlot herstel helemaal vergeten. Dan staan we er helemaal alleen voor.

ECB, help de overheden. Voor de crisis stond rechtstreekse schuldfinanciering gelijk aan vloeken in de monetair-orthodoxe kerk. In een crisis zonder weerga moet echter ook het taboe op monetaire financiering overboord. Dit is niet het moment om landen over te laten aan marktdiscipline. Laat de ECB dan ook overheden rechtstreeks financieren - mits het geld gaat naar het versterken van de economie. Na de Tweede Wereldoorlog kampte het Verenigd Koninkrijk met een torenhoge staatsschuld van 270 procent van het bruto binnenlands product. Toch kon dat land die schuld in amper twee decennia halveren én blijven groeien. De centrale bank hield de rente op de schuld laag terwijl ze wel een matige inflatie toestond. Die combinatie hebben we nu in Europa broodnodig. De ECB kan daarvoor zorgen.

Iedereen mee in bad. In deze uitzonderlijk zware crisis moet iedereen een inspanning leveren. Burgers, gepensioneerden, ambtenaren, leerkrachten, renteniers, aandeelhouders, vermogens, banken en ook de overheid. Sommigen halen echter vandaag al hun agenda van voor de crisis boven om hun eisenpakket erdoor te kunnen rammen. Hogere lonen in de zorg. Minder lang werken in supermarkten. Bedrijven nationaliseren. Een vermogensbelasting. Dat is heilloos. Elk herstelplan dat de druk onevenredig bij een van die groepen legt, wordt een doodlopend spoor.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud