14 oktober: lokaal en federaal

Laat ik er niet flauw over doen. Zondag gaan we nieuwe gemeente- en provincieraden kiezen maar tegelijk een oordeel vellen over alle politici van alle beleidsniveaus. Dat was zo bij elke verkiezing en het is nu niet anders.

Door Jos Bouveroux, gewezen Wetstraatjournalist en ex-hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst.

Bij de overweging op wie men gaat stemmen laat de kiezer zich leiden door uiteenlopende motieven. De gewone man en vrouw in de straat is niet enkel een redelijk denkend wezen, er spelen ook emoties en gevoelens mee. Trouwens, de politici weten dat maar al te goed en proberen er handig op in te spelen. Wie de folders en flyers dezer dagen goed leest, ziet klaar en duidelijk dat zowat elke kandidaat zich niet enkel richt naar het verstand van de kiezer maar ook naar zijn hart.

Het is dus onzin te beweren dat 14 oktober alleen gaat over de gemeenten. Toegegeven: de uitslag verandert enkel de samenstelling van de gemeenteraad en het schepencollege. En dan nog! Blijkbaar is de kwaal van de voorakkoorden deze keer erger dan ooit.

Klassiek is ook het verhaal dat een partij, waarvoor de wind op federaal vlak niet goed zit, met klem verkondigt dat we enkel en alleen maar gemeenteraden kiezen. Een partij die op het nationale niveau wel goed in haar vel zit, zegt net het tegenovergestelde. De kiezer maakt dat onderscheid niet altijd. In het stemhokje moet hij/zij soms zijn boosheid kwijt kunnen. Een boosheid die net zo goed kan gaan over een gepeperde energiefactuur als over een verloederde buurt. Trouwens, de ongeziene populariteit van Bart De Wever heeft allicht meer te maken met zijn mediagenieke optredens - soms met vrouw en kinderen in de boekskens - dan met zijn partijprogramma. Hoeveel kiezers zouden dat gelezen hebben? Dat geldt trouwens voor de meeste partijen.

Het is een harde wet in onze mediamaatschappij: wie goed overkomt op de buis en vertrouwen uitstraalt heeft meer dan een voetje voor. Sommige politici vinden dat niet eerlijk. Zij willen beoordeeld worden op hun dossierkennis en op hun werk, maar daar heeft de kiezer vaak geen belangstelling voor. Onrechtvaardig? Ja, zonder enige twijfel maar het is de bittere realiteit.

Het mooie van het verhaal is zelfs dat een politicus, die durft onpopulaire maatregelen voor te stellen, wel populair kan worden. Tenminste als hij de kiezers kan overtuigen van de noodzaak. Nogal wat mensen worden graag bij het handje genomen en zijn bereid iemand te volgen als die overkomt als een betrouwbare figuur.

Het is voor de N-VA een godsgeschenk dat ze een figuur als De Wever in huis hebben. Zou de partij ook zo sterk scoren zonder haar boegbeeld? Ik betwijfel het, want slechts een minderheid in Vlaanderen denkt nationalistisch en separatistisch. Het drama bij CD&V is dat de partij niet langer beschikt over sterke figuren, met uitzondering van Kris Peeters. Bij Open VLD slagen de jongeren er niet in om de erfenis van de Verhofstadt-boys in te vullen. Idem voor sp.a. Een en ander heeft tot gevolg dat De Wever met kop en schouders boven zijn tegenstanders uitsteekt.

Hij zal dus allicht burgemeester van Antwerpen worden. Vanuit ’t Schoon Verdiep kan hij zijn torpedo’s blijven afvuren op Elio Di Rupo. De echte inzet voor De Wever zijn de verkiezingen van 2014. Wat er nu zondag gebeurt, is slechts het aperitief.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud