Minister Geens, neem het probleem Dexia ter harte

©BELGA

Dexia is niet zomaar een bedrijf. Het is de tijdbom onder onze welvaart. Daar moet een minister dag en nacht mee bezig zijn. En er transparant en eerlijk over communiceren, met de burgers en het parlement.

Door Peter Dedecker, Kamerlid (N-VA)

Het verlies van Dexia ten gevolge van het faillissement van de Amerikaanse stad Detroit zou best meevallen en zeker geen 100 miljoen euro bedragen. Dat wist de ex- zakenadvocaat van een van de Dexia-aandeelhouders en huidig minister van Financiën Koen Geens (CD&V) eergisteren enigszins lichtzinnig te vertellen.

Opmerkelijk, want Dexia raamt de verliezen nu zelf op 110 miljoen euro. De ‘bank’ leende liefst 453 miljoen euro aan Detroit, waarvan een groot deel toen de stad al in serieuze moeilijkheden zat. Het is een perfecte illustratie van hoe de brave spaarbankjes BACOB en Gemeentekrediet vervelden tot een moloch die wereldwijde risicovolle avonturen niet schuwde. En die schulden mag de Belgische belastingbetaler nu ook afbetalen.

De restgroep torst een balans van 265 miljard euro, waarvan 14 procent zich in de Verenigde Staten bevindt. Er wordt steeds geschermd met de ‘goede kwaliteit’ van de activa: 86 procent is ‘investment grade’, slechts 14 procent is ‘non-investment grade’, een andere naam voor rommel. Bij Royal Park Investments, het vehikel dat in 2009 werd opgezet om onderdak te bieden aan een portefeuille toxische kredieten van Fortis Bank, bedraagt het percentage non-investment-grade activa wel 78 procent, maar met een balans van amper 12 miljard euro is de hoeveelheid rommel bij Dexia nog altijd een drievoud van de rommel in de portefeuille van de voormalige ‘bad bank’ van Fortis.

Andere omstandigheden zitten evenmin goed. Denk maar aan de stijgende rente op Spaanse, Italiaanse en Belgische staatsobligaties. Voor Dexia, met een gigantische portefeuille aan dergelijk papier als onderpand voor de swaps, is dat allesbehalve goed nieuws.

Maar vooral de manier waarop met het probleem wordt omgegaan, is hemeltergend. Geens stelt als bevoegd minister over niet meer informatie te beschikken en er ook niet over te willen beschikken. Dexia is immers een autonoom bedrijf en de ene aandeelhouder mag niet over meer informatie beschikken dan de andere.

Verwaarloosbaar

Maar Dexia is niet zomaar een bedrijf. Dexia is de tijdbom onder onze welvaart. Daar mag wel iets serieuzer mee worden omgegaan. Daar moet een minister dag en nacht mee bezig zijn. En laat ons een kat een kat noemen: het belang van de andere Dexia-aandeelhouders is vandaag zo verwaarloosbaar dat ‘gelijke behandeling’ niet opweegt tegen ons collectief belang als gemeenschap.

Als gemeenschap hebben we al genoeg te verduren gekregen. Het Franse Rekenhof becijferde de kosten voor de Fransen op 6,6 miljard euro. Voor België liggen de verhoudingen nog slechter, maar de totale kostprijs mag blijkbaar niet worden berekend. Mijn ongeboren dochter torst nu al - net als elke andere Belg - een Dexia-schuld van minstens 600 euro, boven op de gigantische en toenemende staatsschuld.

Het Franse Rekenhof achtte het onaanvaardbaar dat de verantwoordelijken voor dit debacle niet worden vervolgd. In België werden we door de regering-Di Rupo beperkt tot een parlementaire commissie van vijf maanden. Van een echte onderzoekscommissie, laat staan de door de experts aanbevolen gerechtelijke procedure tegen de bestuurders, mag geen sprake zijn.

Laat dit dus nogmaals een oproep zijn. Een oproep aan minister Geens om dit probleem ter harte te nemen. Een oproep om naar Frans voorbeeld transparant en eerlijk te communiceren met de burgers en het parlement. En een oproep om diegenen die destijds onverantwoorde risico's namen in ruil voor lucratieve winsten, hun verantwoordelijkheid te laten nemen. Het kan toch niet dat net zij cashen, terwijl de gewone aandeelhouder zijn centen kwijt is en de belastingbetaler alleen maar betaalt.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content