Advertentie

De juiste prijs van windenergie

Tinne Van der Straeten ©Photo News

De experts van het schaduwkabinet van De Tijd geven hun visie op de actualiteit en goede raad over welke maatregelen nodig zijn.

In 2020 moet België 13 procent van zijn energieverbruik realiseren met hernieuwbare energiebronnen. Windenergie op zee zal een noodzakelijk deel uitmaken van onze energiemix. Het beleid mag niet falen bij het uitwerken van een adequate ondersteuning, zodat de projecten die een concessie gekregen hebben ook effectief gerealiseerd worden.

Het beleidskader inzake offshore wind is geleidelijk, soms met vallen en opstaan, uitgetekend sinds 2000. De gestage ontwikkeling van wind op zee maakt ook dat sinds enkele jaren het debat woedt over de kostprijs van de ondersteuning. Bij haar aantreden verklaarde de regering Di Rupo het subsidiemodel te willen herzien, maar ze zei ook dat hernieuwbare energie op een kostenefficiënte wijze ondersteund zou worden. Met dat engagement is niets mis. Als de samenleving, in dit geval alle elektriciteitsverbruikers, gevraagd wordt een bepaalde kost te dragen, dan is het evident dat de overheid die kost zo juist mogelijk wil inschatten.

Alleen begint deze oefening ondertussen wel erg lang te duren. Nochtans liggen alle puzzelstukken op tafel om de verzuchtingen van de verbruikers en de investeerders op een efficiënte wijze met elkaar te verzoenen.

Eerst en vooral is iedereen het erover eens dat er in het huidige systeem geen sprake is van oversubsidiëring. De CREG kwam tot die vaststelling in zijn studie van juni 2013 waarin ze schreef dat de ondersteuning representatief is voor de kosten van de sector. Eerder had het onderzoeksbureau 3E, dat het Belgische systeem vergeleek met die in Nederland, Denemarken, Frankrijk, het VK en Duitsland, vastgesteld dat de Belgische ondersteuning onder het gemiddelde ligt

Tegelijkertijd heeft de CREG aangegeven dat verfijningen mogelijk zijn. De ondersteuning wordt best gekoppeld aan de elektriciteitsprijs. Stijgt de elektriciteitsprijs, dan is minder ondersteuning nodig. Daalt de elektriciteitsprijs, dan is meer ondersteuning nodig. Daardoor zien de verbruikers hun factuur niet onnodig stijgen wanneer de elektriciteitsprijzen stijgen, maar hebben de investeerders een zekerheid bij lage elektriciteitsprijzen.

De regering is sowieso de voorbije jaren niet doof gebleven voor de verzuchtingen van de gebruikers. Een deel van de nucleaire rente werd bestemd voor de ondersteuning van offshore windenergie en onlangs werd de toeslag voor offshore in de elektriciteitsfactuur voor grote verbruikers geplafonneerd.
 Het getalm in dit dossier toont vooral aan hoezeer het op eieren lopen is in de energiesector. Wellicht zijn de uitdagingen voor beleidsmakers zelden groter geweest dan vandaag. De razendsnelle ontwikkeling van de jongste jaren heeft veel zekerheden doen wegvallen, met name de vanzelfsprekendheid dat er altijd en overal elektriciteit is aan een constante prijs.

Zo blijkt uit een recente studie van het Duitse onderzoeksinstituut IWES dat windenergie op zee een belangrijke bijdrage kan bieden aan de stabilisatie van het energiesysteem.

De CEO van Elia, Jacques Vandermeiren, liet onlangs bij zijn oproep voor een energiepact voor de periode na 2020 optekenen dat ‘de verschillende betrokken partijen kritisch moeten terugkijken, maar ook vooruitkijken, voorbij de waan van de dag’. De waan van de dag is dat de ontwikkeling van 2.200 MW op zee een inspanning zal vragen van de samenleving. De realiteit is dat we in 2020 moeten kunnen bogen op een duurzame, zekere en betaalbare energiemix. Dat noodzaakt een heldere beslissing om het steunniveau voor offshore wind te verankeren volgens de krijtlijnen die door de CREG al uitgetekend werden.

Tinne Van der Straeten is advocaat bij Blixt, een kantoor gespecialiseerd in energie- en klimaatrecht.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud