De partijen strooien ons zand in de ogen

©Netto - Mon Argent

Groei of welvaart prijkt in elk verkiezingsplan. Elke partij heeft haar becijferd voorstel, met dezelfde teneur: de rekening klopt en veel mensen gaan erop vooruit. En de hardwerkende Vlaming, die staat centraal. Maar zal die er ook écht op vooruitgaan? Dat zou flink kunnen tegenvallen.

Door Jo Viaene, expert financiële planning en directeur van Optima Group

Wat de belastingen betreft, is het beeld in de verkiezingsplannen diffuus. Het belastingvrije minimum optrekken komt bij verschillende partijen terug. CD&V stelt de maatregel voor iedereen voor, de sp.a alleen voor mensen jonger dan 30. Een hoger belastingvrij minimum is een goede zaak, mits elders niet aan de regels wordt gemorreld. Jammer genoeg stelt men ook voor de regels te vereenvoudigen, wat erop neerkomt dat bepaalde aftrekposten sneuvelen of minstens worden hervormd. Wat je extra krijgt aan de ene kant, geef je af aan de andere. Logisch, want budgettair zit België in een Europees keurslijf.

Het zou intellectueel eerlijker zijn toe te geven dat er geen ruimte is voor verlagingen of doelgroepsnoepjes. De hardwerkende Vlaming weet dat. Misschien is een status quo inzake fiscaliteit (personen en vennootschappen) voor de komende vijf jaar verstandiger. De belofte dat er niets verandert, is rendabeler dan de zoveelste wijziging in ons complex fiscaal labyrint. Stel u eens voor dat we het engagement aangaan, over de partijen heen, dat er vijf jaar niks wijzigt aan de notionele intrestaftrek of de fiscale behandeling van de aanvullende pensioenstelsels. Een rustige fiscale vastheid is een ongekende luxe in onze contreien. Trouwens, de gedeeltelijke overheveling van de woonfiscaliteit naar Vlaanderen, beslist tijdens de jongste staatshervorming, moet nog worden verteerd. Bovendien moeten aberraties zoals hogere belastingen op opzegvergoedingen nog worden weggewerkt.

Financiering

De lasten op arbeid moeten naar omlaag, daar zijn alle partijen van overtuigd. De financiering daarentegen wordt lastig. De meest geciteerde financieringsbronnen zijn: zuinig omspringen met de overheidsmiddelen, duchtig besparen en meer belastingen op kapitaal, transport, milieu of speculatie. De hardwerkende, sparende Vlaming fronst de wenkbrauwen. Want hij zal die bijkomende belastingen moeten betalen. Zijn spaargeld wordt straks (nog) zwaarder belast en zijn verplaatsingen (naar zijn werk) kosten waarschijnlijk meer. Onterecht wordt de indruk gewekt dat de multinationals, de fraudeurs en de multimiljonairs de factuur gaan betalen. We weten wel beter, maar het bekt goed.

Over de pensioenen zijn de geesten gerijpt. De vergrijzing komt razendsnel op ons af. Toch zien we in de partijprogramma’s weinig echt structurele ingrepen. De sp.a spreekt over een volwaardig pensioen na 42 jaar werken, weliswaar zonder in te grijpen in de gelijkgestelde periodes. CD&V wil 45 jaar als loopbaan, minder gelijkgestelde periodes en een minimumleeftijd voor uitstap op 60 jaar. Open VLD wil vervroegd uittreden afremmen, maar iedereen onbeperkt laten bijverdienen op pensioenleeftijd.

De grondstroom is echter duidelijk (zonder dat het expliciet wordt gezegd): het pensioen van de hardwerkende, jonge Vlaming zal net iets minder zijn. We evolueren ongetwijfeld naar strengere voorwaarden voor een volwaardig pensioen en minder speciale gelijkgestelde periodes.

Men zal echter dieper moeten snijden. Jonge ambtenaren zullen bijvoorbeeld niet dezelfde royale stelsels genieten als de gepensioneerde collega’s vandaag. Die waarheid wordt angstvallig verzwegen, en dat is jammer. Grijp in, liever vandaag dan morgen. De hardwerkende Vlaming bijt wel even op zijn tanden, maar zal u dankbaar zijn.

Dat verkiezingsplannen worden becijferd, is een stap vooruit in onze verkiezingscultuur. Toch vrees ik dat er veel onhaalbaar zijn, en dat politici de burger zand in de ogen strooien. Politieke partijen wekken de indruk dat we voor een pijnloze oefening staan. Niets is minder waar. Belastingen kunnen niet fors dalen en pensioenen zullen niet stijgen. Meer hardwerkende Vlamingen zullen langer moeten werken voor hetzelfde pensioen. Fiscale snoepjes zijn niet voor morgen. Daar is op zich niks mis mee. Een realistisch beleid de komende vijf jaar zaait immers de kiemen voor een ambitieuze groeistrategie en de welvaart van de volgende generaties.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud