Digitaal en analoog vormen samen de gemeenschap.

©rv

De digitale revolutie in het bedrijfsleven is niet ontwrichtend, maar kan inspiratie bieden voor het toekomstig politiek beleid.

Door Mario Fleurinck

Verkiezingen, het is me wat. De aanloop is spannend, de daad kort en de periode nadien hoopgevend, stil, geborgen, warm en intens. Dat is wel eens de analyse die ik maak en vooral de parallel met het ontstaan van leven.

De baby die we na 25 mei krijgen, komt terecht in een fantastische wereld. Een wereld waarin hyperglobalisering en digitalisering verschillende subculturen en virtuele regio’s doen ontstaan. Op hun manier hebben elk van die culturen en regio’s invloed, zowel globaal als lokaal.

Sciencefiction? Helemaal niet! Onderschat? Integendeel! Bij de vorige verkiezingen was bovenstaande niet eens een thema. Vandaag maakt het deel uit van de leefwereld van miljoenen mensen, jong en iets rijper, ook kiezers die hun democratische stem laten horen. Discussies als Airbnb, Uber, de vrijheid van het internet, enzovoort. Het zijn allemaal thema’s waar spitse ondernemers mee bezig zijn.

Dat die omwentelingen ‘ontwrichtend’ zijn, is niet juist. Het zijn evoluties en effecten van een door netwerken georganiseerde nieuwe economische en technologische realiteit. Die realiteit ondersteunt zowel onze maatschappelijke als onze economische omgeving, een sterk beleid zet daarop in. Wat we niet mogen ontkennen, is dat er in de voorbije jaren heel wat initiatieven ontwikkeld zijn om deze omgeving bij ons te creëren.

De grondstroom vandaag bestaat uit twee belangrijke meanders: de ene gebaseerd op authenticiteit en verbondenheid, de andere gebaseerd op het vertalen van onze demografische samenstelling in waardecreatie via verhoogde welvaart en welzijn. Maar beide monden ze uit in oceanen van het leven. De uitdagingen zijn bekend, de weg ernaartoe is uitgetekend. De beleidsmensen van morgen moeten de tijd en de rust krijgen om te handelen, hun handelingen te communiceren en het draagvlak bij de bevolking te creëren.

Wat ik de beleidsmakers toewens, is een leven in de schaduw, ver weg van de spotlights en met de vinger aan de knop. Niet de Twitter-knop maar de knoppen die onze samenleving naar het volgende tijdperk loodsen. Verenigen over de grenzen heen en nieuwe maatschappijmodellen toelaten en ondersteunen.

De oplossing ligt niet in meer structuur, maar in efficiënt georganiseerde aanpassingen van de bestaande infrastructuur, elke vierkante meter onbenutte ruimte, elke gram dode materie of eenheid verpakte energie moet een leven krijgen. Digitaal en analoog vormen samen de gemeenschap. Dit zijn ideologische modellen die groeien in hoofden van bewuste burgers, iedereen weet dat één actieve niet kan opdraaien voor drie inactieven. Maak daar alsjeblief geen thema van maar reik voorbeelden aan en creëer structuren, delen doen we in de virtuele wereld dagelijks, in de echte wereld ook. Maak parallellen met de digitale globale wereld, nooit hebben we het gevoel dat onze bits in de file staan, en wel omdat we door globale netwerkomgevingen voor vele mensen samen gemakkelijke oplossingen bedenken en focussen op de meerwaarde ervan.

De volgende jaren zal de ontwikkeling van ‘The Internet of Things’ enkel versnellen en onze maatschappij prikkelen, door elkaar schudden maar ook voeden en vormgeven. Beleidsmensen krijgen de kans om die nieuwkomers kansen te geven en hun meerwaarde te communiceren.

‘Humanoïde robots’ ondersteunen ons in het deficit van actieven en bieden perspectief aan jonge adepten van onze maatschappij 2.0. De prijs ervoor boeken we af van de reserves opgebouwd door vorige generaties. Ondernemers van morgen balanceren tussen delen en nemen, en moeten via het beleid worden gestimuleerd om goed te doen.

Geen kunstwerk kan zich verkopen op basis van één kleur, enkel het palet maakt het bijzonder. Zo, lieve beleidsmensen, geëngageerde vurige verdedigers van idealen: ga ervoor, wees stil en handel krachtig. En weet dat ondernemers ook maar gewoon mensen zijn. Misschien passen ze niet in de door jullie uitgetekende maatschappij, maar bied hun toch - wanneer noodzakelijk - een schuilplaats, al is het maar voor even. Succes, en tot in de bocht, wie weet vinden we elkaar nog!

Mario Fleurinck is CEO Melotte en oprichter InnoCrowd

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud