Er loopt iets fundamenteel fout met ons monetair syteem.

De stijgende goudprijs produceert een luid signaal dat in dovemansoren valt. Het gaat niet goed met ons monetair systeem.

Door Jeroen Vandamme, Head of Investment Team Société Générale Private Banking

In 1981 ontstond paniek in de Verenigde Staten omdat de staatsschuld het niveau van 1 biljoen dollar had bereikt. Dat leek toen ontzagwekkend veel. Deze week bereikte de Amerikaanse staatsschuld het niveau van 16 biljoen dollar. Niets schokkends, tenzij je weet dat vorig jaar in november nog maar pas het niveau van 15 biljoen werd bereikt. In nog geen jaar tijd wisten de VS dus evenveel schuld te creëren als in de 200 jaar vóór 1981 en dat is een onhoudbare evolutie.

De gewoonte van politici om steeds meer belastinggeld te spenderen dan ze ontvangen, is dan ook onuitroeibaar.

Howard Buffett, vader van superbelegger Warren, was als Amerikaanse senator een uitgesproken voorstander van de goudstandaard (De Tijd 29/8). Hij noemde het in 1948 ‘een stille waakhond’ om de burgers te beschermen tegen het ongelimiteerde spenderen van overheden. Zonder goudstandaard zou het helemaal uit de hand lopen en hij kreeg gelijk.

Vandaag zijn we daarvan getuige met de Europese schuldencrisis en mogelijk is dat nog slechts klein bier in vergelijking met wat ons te wachten staat in de Verenigde Staten, Japan en het Verenigd Koninkrijk. We denken dat we veel te intelligent zijn geworden voor het archaïsche en simpele controlemechanisme dat de goudstandaard biedt. 41 jaar zonder goudstandaard lijkt dan ook een Mozes-periode. 41 jaar door de woestijn van ongedekt geld, we zijn niets anders meer gewoon en een terugkeer lijkt voor velen absurd. Maar de gedachte aan een munt die niet gekoppeld was aan goud leek 100 jaar geleden al even absurd. Laat staan een munt die door helemaal niets gedekt is, uitsluitend met de belofte van centraal bankiers en politici om geen geldontwaarding te veroorzaken. Een belofte die in de eeuwenoude geschiedenis van het papiergeld trouwens steeds werd gebroken. Want is het geen idioot idee om ergens een boom om te hakken, er papier van te maken en wat inkt op te drukken en het dan 1 miljoen dollar of euro te noemen? Gelukkig voor de milieuorganisaties gebeurt dat nu allemaal digitaal.

We zijn niet alleen gewoon geraakt aan geld zonder link met goud. We zijn de voorbije decennia ook gaan wennen aan permanente inflatie. Het kan echter ook anders, maar we zijn het vergeten. De gemiddelde inflatie tussen 1879 en 1914 bedroeg amper 0,2 procent. Tegenstanders van de goudstandaard hebben gelijk dat er ook crisissen waren tijdens die periode. Maar het is wel zo dat de moeder aller crisissen, namelijk een wereldoorlog, telkens pas mogelijk en financierbaar was ná afschaffing van de goudstandaard. Was de goudstandaard in 1914 niet afgeschaft dan had de Eerste Wereldoorlog slechts enkele maanden geduurd tot het opdrogen van de budgetten. De daaropvolgende keer dat de goudstandaard werd afgeschaft was in 1931 voor Europa en 1933 voor Amerika, waarna de bewapeningswedloop kon beginnen. Econoom Paul Krugman, die nogal lacherig doet over goud, stelde vorig jaar zowaar oorlog voor als oplossing voor de huidige crisis. De goudstandaard als stille waakhond zou Krugman eens goed in de billen mogen bijten.

De nu al 13 jaar stijgende goudprijs produceert dus een luid signaal dat nog al te vaak in dovemansoren valt. Namelijk dat er iets fundamenteel fout loopt met ons monetair systeem. Goud maakt zich klaar voor een terugkeer in dat systeem. Of we dat leuk vinden of niet. En de terugkeer hoeft geen pure goudstandaard in te houden. Zo werd goud dit jaar opgewaardeerd naar de status van Tier-1 (waardevolste) activa voor de Basel-III bankennormen. En de CME Groep, ’s werelds grootste verhandelplaats voor derivaten, aanvaardt sinds deze maand ook goud als onderpand. Dat is slechts het begin. Enkele honderden economen mogen dan misschien nog gekant zijn tegen de gestage herintroductie van goud in het systeem. Maar wat als pakweg drie miljard mensen, burgers van India en China op kop, zich daar niets van aantrekken en zoals nu het goud van het Westen stelselmatig opkopen? Wie denk je dat dan de juiste keuze maakt?

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud