Advertentie

Grijp problemen met woonbonus aan om een ander woonbeleid te voeren

©ANP XTRA

Nu de woonbonus onbetaalbaar blijkt, zou de Vlaamse overheid beter het bestrijden van de woonnood als uitgangspunt nemen voor een woonbeleid. Vlaanderen heeft ook een beleid nodig dat verhuren stimuleert en huurders financieel sterker maakt.

Door Frederic Vanhauwaert, coördinator Netwerk tegen Armoede, en Myriam Vanvinckenroye, coördinator Vlaams Huurdersplatfom

De Vlaamse overheid heeft niet genoeg budget om het huidige systeem van de woonbonus - de fiscale aftrek voor hypothecaire leningen - in stand te houden (De Tijd, 17 september). De Vlaamse administratie, belast met de voorbereiding van de zesde staatshervorming, treedt daarmee het standpunt bij van de Vlaamse Woonraad: de woonbonus is niet alleen onbetaalbaar, hij is ook inefficiënt.

Het systeem van de hypothecaire aftrek heeft ervoor gezorgd dat de woningprijzen de hoogte in werden geduwd en dat kopers op steeds langere termijn gingen lenen. Zo vloeit een groot deel van het overheidsgeld rechtstreeks naar vastgoedverkopers en banken. De woonbonus zou u helpen een eigen huis te kunnen kopen, maar hij zorgt er dus voor dat datzelfde huis duurder wordt, net als uw lening voor dat huis.

De woonbonus is niet alleen inefficiënt, hij houdt ook sociale ongelijkheid mee in stand. Er stroomt heel wat overheidsgeld richting gezinnen voor wie dit extraatje mooi meegenomen is, maar die gezinnen kunnen ook zonder zo’n extraatje hun recht op wonen verzekeren. Wie leent, krijgt jaarlijks een som terug, of hij dit nu nodig heeft of niet.

Krapte

Aan de andere kant zien we dat heel wat  huurders maand na maand onmenselijke keuzes moeten maken om de huur te kunnen betalen. Volgens de budgetmethode (wat huurders overhouden na de betaling van de huur) is de huur onbetaalbaar voor ongeveer 27,4 % van de private huurders, of 126.810 gezinnen. Volgens de methode van de huurquote (meer dan 30% van het inkomen wordt aan huur besteed) is de huur onbetaalbaar voor ongeveer 39,2 % van de private huurders, hetzij 181.422 gezinnen. De krapte op de huurwoningmarkt is er trouwens niet toevallig. Ze is er gekomen omdat onze overheid eigendomsverwerving al jaren stimuleert, onder andere door de woonbonus.

Nu er omwille van de financiële houdbaarheid toch zal moeten worden ingegrepen, is dit het moment om het geweer van schouder te veranderen. Het is tijd om het recht op wonen voor alle Vlamingen voorop te stellen en het bestrijden van de woonnood als uitgangspunt te nemen voor het woonbeleid.

Sociale woningen

Een substantiële uitbreiding van het aantal sociale woningen blijft nodig, want wachttijden van meer dan vijf jaar zijn lang geen uitzondering. Bovendien werd de private huurmarkt de laatste jaren volledig aan haar lot overgelaten. Een beleid dat verhuren stimuleert en huurders financieel sterker maakt is broodnodig. Alleen zo kunnen we ervoor zorgen dat zo veel mogelijk Vlamingen wonen en opgroeien in een stabiele en betaalbare woonomgeving.

De vraag is nu of het Vlaamse beleid vasthoudt aan de woonbonus en de structurele wooncrisis op de private huurmarkt laat aanmodderen, of  doet wat hoogdringend nodig is.

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud