Advertentie

Laat nieuwe Cooreman leven brengen in beurs

©BELGA

Het is niet langer ondenkbaar dat grotere bedrijven als AB InBev het op de Brusselse beurs voor bekeken houden. Meneer Di Rupo, er moet echt een nieuwe wet Cooreman-De Clercq komen.

Door Paul Huybrechts, publicist en voorzitter van de Vlaamse Federatie van beleggingsclubs

We hebben weer hoogdagen achter de rug van politieke speculatie. Speculatie over het gedrag van de kiezer. En speculatie over wat de verkozenen in de gemeenteraden met hun zetels gaan doen. Blijft Joëlle Elio trouw? Of Vincent Stefaan? ‘Public choice’-politologen achterna, zou men kunnen zeggen dat het om een speculatie gaat over enkele duizenden stabiele inkomstenstromen gedurende zes jaar. Voor een stad met 250.000 inwoners bedraagt de actuele waarde van een tricolore sjerp (tegen 2 procent) 734.449 euro bruto, plus voordelen. Niet eens overdreven trouwens. Maar behalve voor de Brusselse gemeenten, is zo’n pecuniaire duiding van verkiezingen wel wat vulgair. De democratie blijft de minst slechte regeringsvorm.

Tijd nu om weer te speculeren over onze economische toekomst. Van de belastingen naar de belastbare materie, zeg maar. Iemand moet ervoor zorgen dat die materie groeit, want anders moeten onze politici ze straks voor 100 procent wegbelasten. En de belastinggrondslag groeit alleen wanneer meer mensen slimmer ondernemen. Dat doen ze, als ze in de toekomst geloven. En daar knelt het schoentje. We zijn van ons geloof gevallen. Uit een enquête van State Street, de grootste geldmarktspeler, blijkt dat liefst 71 procent van de 300 grootste vermogensbeheerders een ‘Lehman-like event’ verwacht in de komende 12 maanden. Een herhaling dus van 2008. In plaats van te groeien, doen we het dus in de broek.

Speculatie over onze economische toekomst speelt zich af op de beurs. Daar ontmoeten speculatieve ‘believers’ en ‘non-believers’ elkaar. Die ontmoeting wordt gekwantificeerd tot koersen of indexen. Volgens sommigen zijn deze cijfers zelfs de perfecte vertaling van alle beschikbare informatie, maar dat is buiten de van-lotje-getikte mens gerekend. Zijn speculatie vertoont namelijk de gebreken en uitwassen waarmee we als hulpeloze wezens op alle gebieden onze onkenbare toekomst bezweren. Bedrijven beloven, zoals politici, de hemel op aarde en beleggers geloven dat. Of ze trappen daar niet in, na het Fortis- en Dexia-debacle.

Thrombogenics

Soms schreeuwen ze met aankopen hun favorieten naar een overwinning. Dan is het feest, zoals bij Thrombogenics dat we hier fier willen fêteren, als het jongste kindje in het bewogen huwelijk tussen wetenschap en speculatie. Dank u, professor Désiré Collen. Proficiat speculanten. Ik zou het niet begrijpen, mocht de Koning dit succes onvermeld laten in zijn volgende toespraak.

Maar natuurlijk, de beurs is soms de beurs niet meer. De wet van Moore en de informatica namen de handelsystemen over en de beurs is meer en meer het werk van wiskundige algoritmes en ultrasnelle machines. Las u ook dat het Europees parlement de ‘high frequency trading’ wil gaan bestrijden met de verplichting dat de geldigheidsduur van een order ten minste een halve seconde moet zijn? Die kwalijke ontwikkeling zullen we maar ondergaan, want we kunnen er duidelijk niet veel aan doen.

Intussen blijft het waar: ‘Quand la bourse va, tout va’. Ik weet wel dat ik de bouw (le bâtiment) in deze staande uitdrukking vervang door de beurs, maar het waarheidsgehalte van deze uitdrukking wint daar alleen bij. Nu zitten we in dit land echter met een eerste minister die is verkozen onder de slogan ‘Nos actions ne sont pas cotées en bourse!’ Dat manifest klopte niet, want het van linkse politici bulkende Dexia is en was beursgenoteerd. En dat Dexia zal eerlang niets minder blijken te zijn dan - en dit is geen overdrijving! - de grootste speculatie uit de geschiedenis van de mensheid: zo’n 250 miljard euro leningen tot in het jaar 2075, werden gefinancierd met geld op drie maanden. Faut le faire!

Het is voor België stilaan te laat, maar tegen beter weten in, sluiten we toch niet uit dat Elio Di Rupo alsnog aansluiting vindt bij de burgers en bedrijven die echt leven, vitaliteit brengen in onze economische brouwerij. Dat beeld van een brouwerij is niet eens kwaad, want het is niet langer onwaarschijnlijk dat enkele grotere bedrijven het eerstdaags op de Brusselse beurs voor bekeken houden. Amsterdam en Londen trekken AB InBev aan de mouw en de Belgische wetgever doet zijn best om het AB InBev inderdaad beu te maken. Transnationale bedrijven worden vandaag door de Belgische regelgeving en de fiscale onzekerheid echt afgestoten.

‘Corporate governance’ (CG) is noodzakelijk, maar het mag geen aantasting worden van het eigendomsrecht van de aandeelhouders. Integendeel, zoals ook Jozef Lievens onlangs terecht stelde, zou CG dat eigendomsrecht moeten versterken. Een verwaande wetgever heeft zichzelf echter op een aantal gebieden uitgeroepen tot aandeelhoudersvergadering én raad van bestuur. Komt daarbij dat niemand nog zeker is van het belastingsregime in België, of het nu vennootschappen betreft of talent- en succesrijke particulieren. Morgen wordt ook uw boekhouding enkele dagen door ambtenaren bezet!

Aan de onderkant van de beurs, waar nieuw economisch leven ontstaat, is het zo mogelijk nog erger. Het vertrek van Duvel Moortgat kan het begin zijn van een ware exodus. Dat heeft te maken met de lage rente, waardoor controlerende families kunnen lenen tegen een lagere kostprijs dan de eigen onderneming kan opbrengen. Maar ook de wettelijke verplichtingen verdrijven kmo’s van de beurs. Wie gaat er nu vrijwillig in een gevangenis zitten?

Nieuwe Cooreman-De Clercq

Vandaar het pleidooi van de VFB en van de Beurs van Brussel voor een nieuwe ‘Cooreman- De Clercq’. Dat was, begin jaren 80, een wet die onder meer de directe belegging in aandelen door particuliere spaarders bevorderde. De wet was een van de grootste successen van het laatste kwart van de vorige eeuw. Tot de verzekeringsmaatschappijen en de banken er de politici van konden overtuigen dat particulieren nu eenmaal te dom zijn om ondernemingsrisico’s te dragen. Het pensioensparen kwam in de plaats en meteen de vervreemding tussen burgers en bedrijven, tussen spaarders en risico.

Hoe zou zo’n nieuwe Cooreman eruit zien? Eén, het systeem moet eenvoudig zijn. Twee, we moeten allemaal bereid zijn om op onze intresten en dividenden belastingen te betalen. Weg dus met misbruiken en achterpoortjes. Laten we gewoon uitgaan van een veralgemeende heffing van 25 procent, in te houden door de uitkerende banken, verzekeraars en bedrijven. Een eerste uitzondering kan dan te maken hebben met kleine spaarders en hun spaarboekje. Misschien kan de van belasting vrijgestelde intrest van 1.830 euro wat hoger. Met een tweede uitzondering moeten we het risicodragend kapitaal steunen, en dan nog vooral kapitaal dat gaat naar kleine en middelgrote ondernemingen. De beurstaks van 0,25 procent op de aandelen met een kapitalisatie van minder dan 1 miljard, brengt nauwelijks iets op. Schaf dat af. Derde uitzondering: wie zijn dividenden met een ‘keuzedividend’ in het bedrijf laat, kan worden vrijgesteld van roerende voorheffing.

Drie, geen meerwaardebelasting voor particulieren en voor gespecialiseerde traders die voor diepgang zorgen in de markt. Heeft er trouwens iemand de jongste 12 jaar per saldo meerwaarden gezien?

Pensioenfondsen

Vier, waarom pensioenfondsen niet dwingen om 5 procent van hun kapitaal te beleggen in bedrijven met een kapitalisatie van minder dan 1 miljard, dus pakweg buiten de Bel20? En vijf, men kan ook de roerende voorheffing laten afhangen van de beurskapitalisatie. Wie in kleine bedrijven belegt, zou dan maar 15 procent betalen op dividenden, voor middelgrote tot 1 miljard beurskapitalisatie zou dat 20 procent kunnen zijn en daarboven de volle 25 procennt, bovenop de vennootschapsbelasting, want dat wordt wel eens vergeten. Als VFB voegen we daaraan toe dat nieuwe aandelen voortkomend uit een kapitaalverhoging, ook gedurende 10 jaar een lagere voorheffing moeten krijgen. Beursgenoteerd of niet. Voor de begroting is het saldo van deze ingrepen voor honderden miljoenen positief.

En ten slotte, premier Di Rupo, maak uw voorheffing opnieuw bevrijdend, schaf die nutteloze aangifteverplichting van dividenden af. En versoepel tegen uw radicale achterban in onmiddellijk sommige wettelijke governance-regels voor beursgenoteerde bedrijven. De Belgische economische hemel klaart dan op. U is toch een man van de zon.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud