Advertentie

Lang leve de regularisatie

©doc

Foute vermogens moeten permanent kunnen geregulariseerd worden. Uiteraard moet er een boetetarief worden vastgelegd, naargelang het soort inbreuk. De regularisatie moet zowel voor de fiscale als voor de strafrechtelijke overtredingen gelden, zodat er een sluitende regeling en zekerheid kan worden geboden. Aan deze oplossing zijn ongetwijfeld ethische grenzen, maar de morele discussie mag ons daarin niet afremmen. De economie en de overheid hebben nood aan extra zuurstof. Activeer alle vermogens om hierin een rol te spelen, ook die vermogens waar aan de bron fiscale fouten zijn gemaakt. Iedereen wordt er beter van.

Door Jo Viaene, director Optima Group

De financiële ‘privacy’ is volledig weggevallen. Straks spreken we van een quasi transparantie van inkomsten en vermogen, niet alleen nationaal, maar ook Europees. Zwarte en grijze vermogens konden tot eind 2013 worden geregulariseerd, mits het indienen van een aangifte en het betalen van een forse boete. Maar ondanks het afsluiten van de fiscale amnestie, blijft er zwart geld naar België stromen.

Groei en jobs waren de twee centrale thema’s van de voorbije kiescampagne. Dit vereist investeringen vanwege de bedrijven en vanwege de overheid. Het is algemeen geweten dat de Belg vermogend is, maar dit vermogen te weinig inzet in de reële economie. Dit is deels te wijten aan de frauduleuze oorsprong van dit vermogen. Daardoor blijven fortuinen immobiel belegd in laagrentende spaarformules, kasbons, volksleningen of staatsobligaties in binnen-of buitenland.

Volgende generatie

Vaak wordt dit probleem overgedragen naar de volgende generatie. Die wordt dan plots geconfronteerd met fouten die onherstelbaar zijn, want strafrechtelijke inbreuken verjaren nooit.  Eigenaars van ondernemingen doen de noodzakelijke investeringen niet uit schrik voor fiscale onderzoeken en grote vermogens vluchten verder weg uit vrees voor fiscale onteigening.  Niemand wordt daar beter van. De overheid heeft geen extra inkomsten en de ondernemingen kunnen niet worden gestut.

De oplossing is een permanente mogelijkheid tot regularisatie van foute vermogens. Afhankelijk van het type inbreuk moet er uiteraard een boetetarief worden vastgelegd. De regularisatie moet gelden zowel voor de fiscale als voor de strafrechtelijke overtredingen zodat er een sluitende regeling kan worden geboden. Zijn daar ethische grenzen aan? Ongetwijfeld, maar anderzijds mag de ethische discussie ons niet afremmen.

Overheid

Regulariseren betekent vooral extra inkomsten voor de overheid (en dat zal hard nodig zijn, bijvoorbeeld om de vergrijzing op te vangen) én bruikbare centen om te investeren in reële projecten, positief voor de noodzakelijke jobcreatie waar iedereen naar snakt. Bovendien geeft dit ruimte aan adviseurs (advocaten, accountants, planners, bankiers) om echte, pragmatische oplossingen voor te stellen voor deze complexe vraagstukken.

Adviseurs, per definitie toch dé vertrouwenspersonen van de klant, zitten vandaag  immers in een onmogelijke positie. De stringente meldingsplicht dwingt hen ertoe op elk ogenblik alert te zijn voor fiscale inbreuken van hun klant. Een explosie aan meldingen is het gevolg. Het indekken van de eigen aansprakelijkheid gaat op heden voor op het belang van de klant. Niet echt bevorderlijk voor een goede klantenrelatie.

Onder de kerktoren

Moeten alleen de buitenlandse vermogens worden geregulariseerd, zoals vaak wordt gesteld? Uiteraard niet. Regulariseren beperkt zich niet tot buitenlandse vermogens. Het is geen geheim dat ook onder de kerktoren nog  foute vermogens verkommeren op spaarrekeningen en in kluizen. Tot nu toe lijkt de discussie zich toe te spitsen op complexe structuren in het buitenland. De wetgever versterkt die indruk door het invoeren van bijvoorbeeld een aangifteplicht voor buitenlandse rekeningen, verzekeringen en structuren. Zo plaatst men beleggen in het buitenland sowieso in een verdacht perspectief. Een beetje vreemd in het eengemaakte Europa van vandaag, met vrij verkeer van kapitaal als één van de pijlers.

Er is trouwens niks fout met spaarvermogens in het buitenland, zolang de Belgische verplichtingen worden nageleefd. Een spreiding van het vermogen over meerdere instellingen in binnen- en buitenland lijkt trouwens verstandig in het licht van de nieuwe Europese bankwetgeving. De stevigheid van de financiële instelling wordt immers cruciaal naar de toekomst toe. Grote spaarders dreigen immers mee te moeten opdraaien voor het faillissement van een financiële instelling. Vraag dat maar aan gefortuneerde spaarders bij Cypriotische banken, die zowat de helft van hun centen in rook zagen opgaan. Alleen kleine spaarders (tot 100.000 euro) bleven in dit scenario buiten schot.

De economie en de overheid hebben nood aan extra zuurstof. Activeer alle vermogens om hierin een rol te spelen, ook die vermogens waar aan de bron fiscale fouten zijn gemaakt. Voorzie in een duidelijke regularisatieprocedure,  boetes in functie van de aard van de overtreding, en biedt zekerheid op lange termijn. Het is reeds bewezen via de voorgaande regularisatiegolven dat een goed kader snel en concreet bijdraagt aan de staatsfinanciën én de groei versterkt. Op die manier is iedereen tevreden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud