Voer een volwassen debat over de fiscaliteit

©RV DOC

Luc Bertrand, de topman van de investeringsmaatschappij Ackermans & van Haaren, komt in opstand tegen de belastingverhogingen van de federale regering, en maar goed ook. Want de fiscaliteit kan echt anders.

Door Anton Van Zantbbeek, adovaat bij het kantoor Rivus

Bertrand bond dit weekend de kat de bel aan (De Tijd, 22 september). Het door de federale regering gevoerde beleid is marxistisch. Dat zijn harde woorden. Als je naar de resultaten van de poll van De Tijd kijkt, wordt dit standpunt door velen gedragen. Maar liefst 85 procent van de deelnemers is het met Bertrand eens.

Om te weten waar dat gevoel vandaan komt, is het niet lang zoeken. Telkens als er een begrotingscontrole aankomt, mobiliseren de (vooral Franstalige) linkse krachten zich om ondernemers, vermogens en kapitaalwinsten te kapittelen. Men tackelt hen keer op keer met de beide voeten vooruit. Daardoor ontstaat een algemeen gevoel dat succesvol zijn en van daaruit kapitaal opbouwen misdadig is. Dergelijk vermogen moet afgepakt en herverdeeld worden. Verder zal het dienen om de diepe krochten van het logge overheidsapparaat te vullen.

De reactie van ondernemers en vermogenden op dit belastinggeweld is al even voorspelbaar. Met even groot gemak stellen zij dat het tijd is dat burgers die voor de hangmat kiezen, geactiveerd worden en hun steentje bijdragen. En verder moet de staat zelf dringend op het ‘PronoKal’-dieet van Bart De Wever gezet worden.

Beide stellingen stonden lange tijd lijnrecht tegenover elkaar. Ze hielden elkaar zelfs in evenwicht. Maar dat evenwicht is nu in korte tijd verdwenen. Het rode kamp heeft de strijd gewonnen. En dus wordt de knoop rond de nek van de ondernemers steeds strakker aangespannen.

Belastingcontroleur

Er zijn voorbeelden genoeg. Zo wordt de notionele interestaftrek keer op keer ter discussie gesteld en fiscaal minder interessant gemaakt, worden meerwaarden in de vennootschapsbelasting belast maar zijn de minderwaarden niet aftrekbaar, kan de belastingcontroleur zonder enige rechterlijke controle 309 procent belastingverhoging opleggen aan ondernemers, is een gesplitste aankoop plots een fiscaal misbruik, wordt een kadaster aangelegd van bankrekeningen, is een verstrengde antimisbruikbepaling van toepassing, wordt een rijkentaks ingevoerd, is de bevrijdende roerende voorheffing afgeschaft, en ga zo maar door.

Tegen zoveel geweld is de individuele ondernemer of vermogende burger niet opgewassen. Gelukkig heb je dan mensen zoals Luc Bertrand die zich laten horen. Hij drukt ons met de neus op de feiten. Willen we niet belanden in Franse toestanden, dan moet er nu dringend ingegrepen worden. Dreigementen van uitvlaggen, delokaliseren, verhuizen, emigreren zijn zeker niet loos. Zodra een bepaalde tolerantiegraad is overschreden, vertrekken vermogens en industriële activiteit. Frankrijk toont ons in deze vooral hoe het niet moet.

Maar hoe kunnen we deze logica doorbreken? Het staat als een paal boven water dat als men doorgaat met belastingverhoging na belastingverhoging, de opbrengsten uiteindelijk zullen dalen, door allerhande ontwijkgedrag. Dat is een toepassing van het zogenaamde Laffer-effect (l’impôt tue l’impôt). Verder kan je wel vet wegsnijden bij de overheid. Maar uiteindelijk snijd je ook in het vlees, en dat kan niet de bedoeling zijn.

Nieuw charter

En dus moeten we allemaal uit een ander vaatje tappen. In tegenstelling tot wat velen denken, bestaan die andere vaatjes wel degelijk. Alles start bij nieuwe omgangsvormen tussen fiscus en belastingplichtigen. Er moet een nieuw charter van de belastingplichtigen of New Deal komen. Concreet betekent dit dat belastingplichtigen het spel correct moeten spelen. In ruil daarvoor krijgen zij garanties voor een billijke en redelijke behandeling, mét respect voor hun privacy. Opdat het spel correct gespeeld zou worden, moet gestreefd worden naar een intelligente en efficiënte fiscaliteit. Zo min mogelijk administratie voor een zo groot mogelijke opbrengst. Dat betekent duidelijke en niet-fraudegevoelige wetgeving, gecombineerd met een goed geëquipeerde en goed opgeleide fiscale administratie.

Op het vlak van de inkomstenbelastingen is een vereenvoudiging nodig. Het bos van de belastingaftrekken, belastingverminderingen, vrijstellingen, verlaagde tarieven en uitzonderingsregelingen moet dringend gerooid worden. Wil je dat burgers zonnepanelen plaatsen? Subsidieer die dan rechtstreeks, in plaats van een of andere belastingvermindering toe te staan. Ook moeten we een debat aandurven over een andere fiscaliteit. Waarom wordt er niet nagedacht over milieufiscaliteit (de verbruiker betaalt), transactietaksen (zoals tobin), een vlaktaks (al dan niet met enige progressiviteit), btw, enzovoort? Waarom zouden we de vennootschapsbelasting niet afschaffen om die te vervangen door een belasting op alle inkomen dat uit een vennootschap wordt gehaald (intrest, dividend, loon)?

En dus, ‘haves’ en ‘have-nots’ van ons land, verlaat de klassieke stellingen en voer een volwassen debat. Niet op grond van de oude, vastgeroeste en dogmatische overtuigingen. Wel vanuit concepten als billijkheid, efficiëntie, activering, kansen, privacy en competitiviteit. De staatskas zal er wel bij varen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud