Belg als goed eigenaar

-- De grondgedachten van het eindbeeld van het marxisme zijn in dit land niet ver meer af. Vrijwel iedereen is hier nu creatief betrokken bij zijn werk. Onze bedrijven zijn steeds minder in handen van blauwbloedigen en steeds meer in die van de mensen zelf. We tonen hoe een groot deel van de wereld er over twintig jaar zal uitzien. Nu moet de Belg alleen nog zijn verantwoordelijkheid opnemen.

België is het land waar het communisme tot nu toe het beste is geslaagd. In tegenstelling tot landen als de Verenigde Staten, Frankrijk en Groot-Brittannië vind je hier, met uitzondering van een figuur als Albert Frère, geen multimiljardairs. Wel een grote bemiddelde middenklasse en zeer goed betaalde arbeiders en bedienden. Kijk wat de Belg bezit aan spaartegoeden, vastgoed en effecten. Via zijn bank is hij vaak, zonder het goed te weten, zelf een stuk eigenaar van een reeks ondernemingen. Je krijgt daarmee in dit land een vooruitblik over hoe het grootste gedeelte van de wereld er over twintig of dertig jaar zal uitzien.

Is de situatie waarin we in België vandaag zitten positief of negatief? Ik vel daar liever geen waardeoordeel over. Ik kan alleen maar vaststellen dat we als Belgen over het algemene beeld van ons land vrij trots zijn. De Belg is al veel minder trots op zijn individueel verhaal dat inhoudt dat we de helft van ons salaris moeten afstaan om grootmoeder in het rusthuis te droppen en gelukzoekers uit andere landen een onderdak te bieden.

In elk geval moeten we onze verantwoordelijkheid opnemen. De grote uitdaging voor onze samenleving is of we erin zullen slagen om met zijn tien miljoen in dit land maar vooral met de tien miljard in de wereld samen te leven en gelukkig te zijn, met voldoende voedsel voor iedereen, gezond en vreedzaam. We moeten daar zelf wel aan werken. Als we de natuur laten begaan, krijg je alleen maar groei en we weten hoe dat eindigt in de natuur: strijd en het uitoefenen van het recht van de sterkste.

Banale burenruzie

Zal die massa kleine eigenaars zich in de toekomst gedragen als een goede eigenaar? Het belang van de multiculturele samenleving is in vergelijking daarmee niet meer dan een banale burenruzie. Zal die onbewuste belegger zijn verantwoordelijkheid opnemen en ervoor zorgen dat zijn farmabedrijf, waarin hij participeert, wat minder dure pillen gaat maken voor het hart van zijn hond en wat meer goedkope middelen om malaria te bestrijden? Het plaatje oogt vandaag in elk geval niet goed. Als een bedrijf vandaag 10.000 werknemers ontslaat, stijgt de koers. Als het aankondigt een goedkoop geneesmiddel te ontwikkelen voor malaria, daalt de koers. Het laat die kleine onbewuste belegger koud. Voor hem moet het opbrengen op het moment zelf. Hij handelt zonder visie en zonder genade.

Hoe kan dat veranderen en hoe wordt hij toch nog een goede eigenaar? Ofwel verandert hij zelf van mentaliteit, ofwel wordt de verandering hem opgelegd door de politiek. Dat laatste zal hij nooit in dank afnemen. Het enige wat meestal echt resultaten oplevert, is werken aan het collectieve bewustzijn. Iedereen geraakt er uiteindelijk van overtuigd dat het allemaal beter wordt als iedereen rond de tafel er zijn steentje toe bijdraagt.

En de politici moeten vooral de stok achter de deur klaar houden. Bedrijfsleiders zijn er als de dood voor dat de politiek gaat reguleren. Ze zijn dan ook veel meer dan we denken geneigd zelf proactief bij te sturen om nieuwe wetten en reglementering te voorkomen. Ze weten ook maar al te goed dat politici vooral expert zijn in het weten waar de mensen voor en tegen zijn en daar zeer agressief durven op in te grijpen.

We moeten durven optimistisch te zijn. Er is vooruitgang. Honderd jaar geleden waren vaders bij ons nog trots dat hun zonen gingen vechten tegen de vijand. Vandaag zijn ouders bij ons trots dat hun kinderen aan ontwikkelingssamenwerking gaan doen in Afrika.

Wij hebben onze Franse Revolutie wel al gehad, jammer genoeg andere culturen nog niet. Maar als ik twijfel, kijk ik naar mijn kinderen en hun vrienden. Die jongeren hebben echt de ambitie iets te betekenen voor de wereld. Bepaalde waarden zijn universeler dan we vaak denken. Elk individu wil voor zijn gezin en vrienden een betere wereld en het beste voor de volgende generatie. Alleen moeten de mensen nog leren om dat niet in te vullen ten nadele van de anderen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie