Marion Debruyne

Dertig mensen staan per twee verspreid in de zaal. De een vertelt de ander een fictief, ter plekke uitgevonden verhaal. Op het fluitsignaal wisselen ze en zet de ander het verhaal verder. Wie ooit improvisatietraining volgde, herkent de situatie. Maar de setting is onverwacht. De zaal is een Vlerick-leslokaal. De 30 mensen zijn senior managers uit de financiële wereld. Improviseren wekt bij de meesten een lichte paniek. Moeten ze niet net alles zien aankomen, vooruitdenken, plannen en controleren?

Improviseren is niet in het wilde weg en intuïtief te werk gaan. Je moet continu alert zijn en luisteren naar signalen van buitenaf

Natuurlijk moet iedereen wel eens improviseren. Bij een onverwachte crisis. Als een gesprek een onverwachte wending neemt. Maar het besef groeit dat improvisatie geen noodmiddel is maar bewust kan worden ingezet. En dat het niet enkel een communicatie-techniek is, maar een strategische benadering. Want improvisatie is de kunst om instant nieuwe oplossingen te bedenken voor onverwachte problemen of veranderingen. En dat is net nodig in een onzekere, complexe en snel veranderende wereld. Niet om bij onverwachte problemen nog de meubels te redden, maar als bewuste strategie. Want als het snel moet gaan, is er geen tijd voor planning, maar moeten plannen en implementatie samenvallen.

Krekel

U kent de fabel van de krekel en de mier. De mier sprokkelt in de zomer ijverig een voorraad eten om de winter door te komen, terwijl de krekel met zijn ‘pluk de dag’ niet verder denkt dan morgen. Zo gaat ook het strategisch debat nu. Het klassieke strategisch denken gaat uit van de lange termijn. Beslissingen hebben een impact op de lange termijn. Plannen steunen op tonnen informatie, en kijken jaren vooruit.

Net dat denken staat in vraag. Wat voor zin heeft het om op lange termijn te plannen als de omgeving razendsnel wijzigt? Hoelang houdt zo’n driejarenplan stand tot de confrontatie met de realiteit het tot fictie herleidt? Moeten we niet eerder wendbaar zijn, snel inspelen op wat gebeurt? ‘Agility’ is het codewoord. Elk competitief voordeel is tijdelijk, en het heeft geen zin je op de toekomst voor te bereiden. Pluk de dag. Want wat morgen komt, weet je toch nog niet.

Nu veel bedrijven de budgetteringscyclus ingaan is het goed om na te denken hoe we ruimte inbouwen voor het onverwachte.

En dus onderzoeken academici wat we kunnen leren van improcomedians. In een turbulente omgeving blijken improviserende innovatieteams beter te presteren dan gedisciplineerde planners. En dus moeten we leren hoe we slim kunnen improviseren. En zitten improvisatiecursussen in het curriculum van de Stanford University en het MIT. Want improviseren is niet in het wilde weg en intuïtief te werk gaan. Je moet continu alert zijn en luisteren naar signalen van buitenaf. Snel inspelen op nieuwe informatie. Ontdekken, eerder dan uitvinden. Openstaan voor wat anderen aanbrengen.

Nu veel bedrijven de budgetteringscyclus ingaan is het goed om na te denken hoe we ruimte inbouwen voor het onverwachte. Een beetje à l’improviste is misschien net wat nodig is.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content