De vrouwelijke kant van de islamradicalisering

De IS-weduwen zijn een in het oog springende exponent van een veel duisterder beweging onder het oppervlak van de radicale islam: het oemmaisme, zo noem ik het.

De Belgische staat werd onlangs verplicht om twee IS-weduwen en hun zes minderjarige kinderen te repatriëren vanuit Syrië. Het omstreden vonnis werd allicht druk besproken aan menige feesttafel.

De IS-weduwen Tatiana Wielandt en Bouchra Abouallal hebben allebei de Belgische nationaliteit. Ze hebben in België gekozen voor een islamitische terreurgroep. Ons land wil maar al te graag figuren als Fouad Belkacem van Sharia4Belgium uitwijzen naar hun zogenaamde thuisland. Welnu, België is het thuisland van allebei de IS-vrouwen, en vele anderen. Bijgevolg kan ons land zich niet zomaar onttrekken aan de vraag om zelf de eigen terroristen terug naar hier te halen. De vraag die daaruit voortvloeit, is of ook deze vrouwen hun nationaliteit kunnen verliezen. Ze zijn, net als Belkacem, ernstig tekortgeschoten in hun verplichtingen als Belgische burger. En dan is er deze bijgedachte: wordt de Belgische Tatiana staatloos? Of is het vervallen van een nationaliteit exclusief voor criminele ‘allochtonen’?

Over de zes kinderen in kwestie - en andere kalifaatkinderen - kunnen we duidelijk zijn: die moeten terugkomen. Maar wel, lijkt me, op voorwaarde dat de ouders hun ouderlijk gezag verliezen. Kinderen kunnen juridisch beschermd worden tegen mishandeling, verwaarlozing en andere vormen van machtsmisbruik door ouders. Wielandt en Abouallal namen hun kinderen mee naar een oorlogsgebied en schaarden zich openlijk achter een misdadige doctrine. Dat alleen al is reden genoeg om hun ouderlijk gezag af te nemen.

Maar, en dit is een grote maar, de heisa over de IS-weduwen versluiert een dieperliggend probleem. Wielandt en Abouallal hebben zich bewust geassocieerd met de terreur van Islamitische Staat en het zijn geen naïeve weglopers. De beide dames wisten verdomd goed welk misdadig regime ze hielpen, ze deden dat zelfs met enige zin voor folklore. Die IS-vlaggetjes op de doopsuiker en het vuurwapen op het geboortekaartje van de eerstgeboren zoon Mujahid, Arabisch voor strijder, zijn een makkelijke manier om de westerse goegemeente te shockeren.

De IS-weduwen zijn een in het oog springende exponent van een veel duisterder beweging onder het oppervlak van de radicale islam: het oemmaisme, zo noem ik het.

Moeders geven extreem puriteinse, intolerante en sterk antiwesterse denkkaders door aan hun kinderen om een terugkeer naar de 'zuivere islam' te stimuleren.

Oemmaisme richt zich vooral op vrouwen en is eigenlijk een zachte en goedkope vorm van radicalisering zonder wapens, explosieven of onderduikadressen. Ze verloopt met studieboeken, islamlessen, events voor fondsenwerving, indoctrinatie via de sociale media en huiskamerbijeenkomsten, georganiseerd door vrouwen voor vrouwen. De betrokken meisjes en vrouwen leren hoe ze hun (toekomstige) kinderen moeten grootbrengen als leerling-strijders. De moeders geven extreem puriteinse, intolerante en sterk antiwesterse denkkaders door aan hun kinderen om een terugkeer naar de ‘zuivere islam’ te stimuleren.

Zo komt radicalisering op kousenvoeten in het dagelijkse leven binnengeslopen. Door vooral kinderen te beïnvloeden richt de islam zich meer op publieke moraliteit. Een handje geven aan dat meisje in de rij op school? Nee, dat mag niet van Allah. Zwemmen moet gescheiden en muzikale opvoeding is des duivels. En ‘kom hier, klein meisje, die hoofddoek staat je beeldig. Maar die schoolreis, daar doe je niet aan mee.’ Daarom zijn die leerling-strijders niet per se terroristen in wording. Terrorisme is een veelomvattend gegeven, het uithangbord van het jihadisme. De opvoeding in het oemmaisme is een investering op lange termijn. Een regelgevend onderdeel van een vijandig mechanisme tegen het Westen. Het kind wordt dan een belegging om die niet-territoriale islamstaat op te bouwen.

Het doel? De uitbreiding en versterking van de huidige oemma, of islamitische gemeenschap, tot de islam superieur wordt. Dominant in wet en aantal. Onthoofdingen zijn daarvoor niet nodig, maar wel nieuw leven. Daarvoor moeten zo veel mogelijk moslims gebaard en grootgebracht worden in een ‘zuivere islam’. En in die zuivere islam stijgt het aanzien van de moslimextremistische moeder (oem) als incubator van een toekomstig islamitisch gemenebest.

Het oemmaisme is hoegenaamd geen folklore maar een stille revolutie, gedragen door vrouwen.

Lees verder

Tijd Connect