Dermagne belichaamt de nieuwe PS

Newsmanager

Vice-eersteminister Pierre-Yves Dermagne beantwoordt niet aan het cliché van het oude, rechtlijnige partijlid en er hangt geen geurtje van schandalen om hem heen, schrijft Alain Narinx, Wetstraatwatcher van L'Echo, aan zijn Vlaamse evenknie.

Beste Wim,

De PS’er Pierre-Yves Dermagne is de man die je de komende dagen in de gaten moet houden. De vice-eersteminister en minister van Economie en Werk in de regering-De Croo staat voor een belangrijke uitdaging: hij moet het sociaal overleg ontmijnen en een akkoord over een loonsverhoging mogelijk maken. Volgens de loonnormwet uit 1996 mogen de lonen in 2021 en 2022 maximaal met 0,4 procent stijgen, bovenop de automatische indexering. Dat is te weinig voor de vakbonden. Die willen waar mogelijk meer uit de brand slepen. Voor de werkgevers is het te veel, zeker in deze crisistijd.

Voor de PS is het een evenwichtsoefening. Enerzijds blijkt uit een recente peiling dat de Franstalige arbeiderspartij PTB er bij eventuele verkiezingen flink op vooruit zou gaan. Ze zou 19 procent van de stemmen halen in Wallonië en 16 procent in Brussel. Dat is de PS’ers in hun nieuwe hoofdkwartier aan de Keizerslaan niet ontgaan. Paul Magnette verdedigt het standpunt van de vakbonden, want de PS kan het zich niet veroorloven om hun eisen naast zich neer te leggen.

PS-vicepremier Pierre-Yves Dermagne neemt een gematigder standpunt in dan Magnette en de vakbonden.

Anderzijds heeft de regering-De Croo beslist de wet uit 1996 te respecteren. Door de coronacrisis is het deksel tot dusver op de pot gebleven, maar in dit dossier kunnen de sociaal-economische spanningen tussen de coalitiepartners weleens hoog oplopen. Dermagne neemt daarom een gematigder standpunt in dan Magnette en de vakbonden. Hij verdedigt de maximale loonmarge van 0,4 procent, en laat tegelijk enige soepelheid toe in sectoren die in een goede gezondheid verkeren. Zo blijft hij trouw aan de regering en hoopt hij de vrede in de Vivaldi-coalitie te bewaren.

Op zijn veertigste is Dermagne een rijzende ster binnen de PS. De advocaat uit Rochefort beantwoordt niet aan de karikatuur van de vroegere PS-bonzen. Hij belichaamt de nieuwe PS. In de Waalse regering heeft hij de scherven opgeruimd na het schandaal rond Publifin en Nethys. Hij heeft trouwens een paar eigenschappen die je wel zullen bevallen: hij is een regionalist en een wielerfanaat. Bovendien wordt zijn Nederlands met de dag beter.

De vakbondseisen voor meer loon krijgen de steun van de Franstalige publieke opinie.

De vakbondsacties van 29 maart werden in Vlaanderen ‘onverantwoord’ en ‘schandalig’ genoemd. Een deel van de Franstaligen was het daarmee eens. Tegelijk moet je weten dat de vakbonden in Wallonië en Brussel erg machtig blijven, zeker in bepaalde sectoren en in de bastions Charleroi en Luik. Die vakbondscultuur is een erfenis uit het verleden. Ze is ook te verklaren door het minder gunstige sociaal-economische klimaat in het zuiden van het land. Als het over maatschappelijke kwesties gaat is de breuklijn trouwens niet zozeer noord-zuid, maar eerder links-rechts. Wallonië en Brussel stemmen traditioneel meer links, en dat is een voedingsbodem voor de vakbonden.

De vakbondseisen voor meer loon krijgen de steun van de Franstalige publieke opinie. De mensen zien dat sommige sectoren en ondernemingen het erg goed doen ondanks de crisis, dat bepaalde CEO’s fors meer loon krijgen, en dat sommige bedrijven hoge dividenden blijven uitkeren. Een aanzienlijk deel van de Franstalige bevolking hoopt dat de maatschappij na de pandemie grondig verandert. Ze willen een ‘wereld erna’ waarin meer respect is voor de beroepen die tijdens de crisis essentieel zijn gebleken: verpleegkundige, warenhuisbediende, pakjesbezorger... Dat verklaart waarom een deel van de bevolking zich niet wil schikken naar het dominante economische model. Voor hen is de crisis geen tegenslag die overwonnen moet worden, maar een kans om de gevestigde orde overhoop te halen.

Alain

Westraatwatchers Alain Narinx en Wim Van de Velden van De Tijd van onze zusterkrant L’Echo schrijven om de beurt over het Noorden en het Zuiden van het land. De column verschijnt elke donderdag in beide kranten.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud