Een bevolking in het duister

Celia Ledoux

We hebben best veel geduld gehad. We hebben geluisterd naar ettelijke journaals waarin leden van de regering praatten, niets werd meegedeeld maar over enorme dreiging werd gesproken. Het maakte ons bang.

Door Celia Ledoux, schrijfster en columniste

Het leger werd in onze stations en straten geposteerd, we moesten onze kinderen uitleggen waarom er pantsertanks op het pleintje om de hoek stonden. Peter Adriaenssens vond dat we dankbaarheid moesten uitdrukken in de uitleg. De eerste week volgde ik dat. Nu vraag ik me af of zijn mening niet veranderd is. Ons werd aangeraden het huis gewoon niet te verlaten en heel veel mensen deden dat. Scholen en crèches sloten. U legde de stad kortweg plat.

Er werd geopperd dat scholen safe rooms nodig hebben. Dat was een interessant voorstel. Als daar geld voor is, betekent het dat u per school een ruim fonds kan aanleggen waardoor duizenden Brusselse kinderen die geen boterhammen of tienuurtje mee krijgen omdat er thuis geen geld voor eten is, dat elke dag wel krijgen. Vandaag zijn het niet zelden juffen en kleutermeesters die extra plakken peperkoek meenemen. Het is niet dat die bakken te veel geld verdienen. Moet u zich voorstellen hoeveel potentieel terrorisme u daarmee zou omzeilen. Er wordt veel over oorzaken van terrorisme gesproken, maar zeker is: een tevreden, dankbare burger blaast niets op. Of is dat te veel lange termijnvisie?

©rv

Toen we weer buiten mochten, was dat voorwaardelijk. Niet aan u: er kwam nog geen verklaring. Aan ons. We werden gefouilleerd bij het binnenkomen van winkelcentra, bij het betalen van maaltijden en godbetert zelfs in de bibliotheek. De metro reed eerst nauwelijks en nog steeds aberrant. Haltes werden dagenlang gesloten.

De kinderen mochten naar school maar niet meer naar bibliotheek, toneel of andere uitstappen. Zwemmen en refterbezoek werd afgelast, net als veel herfstactiviteiten voor ouders. Scholen gingen op slot en grendel. Je kan je afvragen of je daar het risico op dode kindertjes niet mee vergroot. Scholen, zoals Chris Van Camp opmerkte, zijn brandveiligheidsnachtmerries. Is er groter risico op terrorisme of op brand? Ouders mochten trouwens de school niet meer binnen. Want terroristen blazen altijd eerst de school van hun eigen kinderen op.

De infanteristen in de metro met hun enorme semi-automatische wapens zagen er steeds verveelder uit. Hoe langer ze rondliepen, hoe meer ik me Parijs herinnerde. Daar liepen ze al jaren elke toerist bang te maken. Dat had Parijs veel geholpen in terrorismevermijding.

U vormt dit land ingrijpend en tersluiks om. Uw grootste drijfveer daarbij is angst. Kan u daar werkelijk politieke trots uit puren? Was u de democratie echt nog aan het beschermen?

Eerst hadden we nog gedacht dat het één enorme show was om internationaal de gemoederen over Molenbeek te sussen. Daarvoor wilden we best katten posten en accepteren dat geen terrorist werd gevangen. Nu leek het op een promocircus om groter budget en goodwill te verkrijgen voor veiligheidsmaatregelen en militarisering van de maatschappij.

De goodwill leek te komen. Er kwam geen enorm protest, zoals deze maatregelen op rustiger momenten zouden uitlokken. U wilde mensen langer vastzetten. Montasser AlDe’meh kan dan drie dagen zonder verklaring in de nor zitten omdat hij ‘de Jihadkaravaan’ schreef en de overheid helpt radicalisering tegen te gaan. U wil privégegevens delen onder landen. Een flinke aantasting van de burgerprivacy, bovendien omstreden maatregel. Zo’n enorme hooiberg aan data maakt het volgens specialisten gewoon moeilijker om de radicale spelden erin te vinden.

U wil ‘haatboodschappen uitroeien’. Dat klinkt mooi. In Frankrijk werden een hoop mentaal gehandicapten opgepakt na een vergelijkbare repressiemaatregel als u voorstelt. Jogchem Vrielink betoogde in De Tijd overtuigend dat het voorstel de vrije meningsuiting ingrijpend aantast. Zelfs uw maatregelen betwijfelen zou strafbaar worden. Bent u 'Charlie’ zo lang het u uitkomt? Gaat u boodschappen als ‘Dat ze allemaal verzuipen op hun boten’ ook verbieden, of is sommige haat minder erg?

Er was opeens geld om veiligheidsdiensten te versterken en allerlei controles uit te voeren. Intussen stelde Maggie De Block voor om langdurig zieken te penaliseren als ze niet wilden werken. …Waren die dan niet ziek? Zijn er na de controles bij mutualiteiten - die de afgelopen jaren superstringent werden - veel profiteurs over?

U vormt dit land ingrijpend en tersluiks om. Uw grootste drijfveer daarbij is angst. Kan u daar werkelijk politieke trots uit puren? Was u de democratie echt nog aan het beschermen?

En die verklaring, die bent u ons, het volk, nog steeds schuldig.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content