Graag ministers die er wel iets van snappen

Ik krijg het beeld moeilijk van mijn netvlies. Marie Christine Marghem, onze federale minister van Energie, Leefmilieu en Duurzame Ontwikkeling, die met haar uniek gevoel voor drama - haar bijnaam bij Electrabel is niet voor niets Bianca Castafiore - voor de voltallige lokale en internationale pers uitkraamt: ‘Ja maar zeg, ik snap dat ook allemaal niet hoor. Ik ben geen ingenieur hé?’

Om door de grond te zakken. Het is alsof je wakker wordt na een openhartoperatie en de chirurg hoort zeggen: ‘Zeg, dat is moeilijk, hoor. Linkerkamer, rechterkamer, en dan al die hartkleppen. Pfff.’

©Tom Verbruggen

Dat een minister van Energie verkondigt dat ze het allemaal zelf niet meer begrijpt, toont hoe triest het is gesteld met de kennis van de mensen die ons naar de toekomst moeten loodsen. Ik had liever wel een ingenieur gehad die als minister kan nadenken over hoe we de elektriciteit in ons land kunnen handhaven. Bill Gates verwoordde het schitterend: ‘If you’re not bringing math skills to the problem, then representative democracy is a problem.’

Voor elke job ter wereld word je naar een assessment gestuurd - zelfs voor overheidsjobs - maar om minister te worden mag je zeggen: ‘Dat snap ik allemaal niet hoor.’ Tja.

Gelukkig is het nog redelijk warm. Als het kouder wordt in november, weet ik niet of ik nog stroom genoeg zal hebben om mijn laptop te doen draaien en een column te schrijven. Fingers crossed!

We zouden het niet pikken mocht Proximus-CEO Dominique Leroy op een analisten­vergadering zeggen: ‘Dat is moeilijk hoor, telecommunicatie.’

Politici blijken nog altijd niet te beseffen dat we in een steeds sneller veranderende wereld leven. De meeste CEO’s begrijpen dat het gedrag van consumenten steeds sneller evolueert, dat bedrijfsmodellen radicaal kunnen veranderen, en dat technologie de versnelling hoger en hoger schakelt.

Buiten het bedrijfsleven is dat vaak totaal anders. Ik heb dit jaar nog maar twee keer mijn verouderde VGA-connector moeten gebruiken voor een presentatie: bij het departement Onderwijs en bij Margrethe Vestager, Europees commissaris voor Mededinging.

Doodbeschaamd

Een paar weken geleden had ik de kans voor haar team te spreken. Een bijzonder slimme bende juristen en economen, die trots was dat ze Google een boete van 5 miljard had gegeven voor de positie van zijn mobiele besturingssysteem Android. Android heeft wereldwijd meer dan 80 procent van de smartphonemarkt in handen en misbruikt die ‘monopoliepositie’ volgens Vestager.

Ik maak me zelden boos, maar ik kon me niet inhouden. In plaats van trots te zijn op de boete moeten we doodbeschaamd zijn dat we in Europa zelf geen Googles hebben gekweekt. De reactie was ontluisterend: ‘Dat is een andere afdeling. Wij doen de boetes.’ Tja.

Het gevaar is dat we een te grote kloof hebben tussen hype en realiteit

We zijn ondertussen goed bezig de start-ups warm te maken. Op SuperNova in Antwerpen kon je vorige week de sfeer van het oude Flanders Technology weer ruiken en je warmen aan de innovatieve concepten en enthousiaste start-ups. Een week later in Rotterdam trokken de Nederlanders alle registers open met hun Innovation Expo. Maar we moeten meer doen dan elk in ons eigen landje een feestje organiseren. We moeten echt een klimaat creëren waarin we technologie kunnen schalen, sneller doen groeien, en op Europese bodem spelers kweken die mondiaal meespelen.

Het gevaar is dat we een te grote kloof hebben tussen hype en realiteit. Ik heb het er zelf ook soms flink moeilijk mee. Kijk naar artificiële intelligentie (AI), die bijna elke sector door elkaar gaat schudden. We maken reuzensprongen in het bouwen van AI, maar de realiteit is soms intriest. Hoeveel van ons hebben al niet een hotel gezocht, dat geboekt via booking.com, waarna we weken nadien nog altijd reclame voor overnachtingen in Barcelona krijgen?

Sloefenprobleem

Zelf heb ik een Mahabis-probleem: sloefen, oftewel ‘slippers for men who don’t wear slippers’. Ik weet niet wat ik gedaan heb, of waar ik per ongeluk op geklikt heb, maar het internet vindt dat ik Mahabis-sloefen moet kopen. Ik kan al maanden geen Instagram of Facebook opentrekken of ik krijg een advertentie voor die verdomde sloefen. En toen ik het vorige week kotsbeu was en dacht, ik koop ze gewoon, kreeg ik de boodschap ‘out of stock’.

We spreken over zelfrijdende wagens, maar in de app van British Airways heb ik de jongste vijf maanden zeven keer mijn paspoortgegevens moeten invullen. Auto’s moeten zien en weten hoe ze veilig kunnen rijden maar een app kan mijn paspoortnummer niet onthouden?

Zijn we aan het overhypen met al die technologie? Waarschijnlijk wel

Zijn we aan het overhypen met al die technologie? Waarschijnlijk wel. We overschatten de impact op de korte termijn, maar waarschijnlijk onderschatten we de aardverschuiving op lange termijn.

Dat is bijzonder gevaarlijk. Die kloof overbruggen is al moeilijk genoeg in het bedrijfsleven, maar politiek zullen we vooral mensen nodig hebben die echt verstaan hoe we ons moeten voorbereiden op verandering.

We zouden het niet aanvaarden mocht Proximus-topvrouw Dominique Leroy op een analistenvergadering zeggen: ‘Dat is moeilijk hoor, telecommunicatie. Met al die 4G’s en die 5G’s, die bits en die bytes. Ik begrijp dat ook allemaal niet hoor.’ Als we dat niet van CEO’s tolereren, moeten we het zeker niet pikken van ministers.

Lees verder

Tijd Connect