opinie

Terug naar (de islamitische) school

Luckas Vander Taelen ©Photo News

In mijn gemeente Vorst gaat deze week een nieuwe school open. Goed nieuws is dat, want met de explosieve aangroei van de Brusselse bevolking is daar een grote behoefte aan. Het uitzonderlijke aan die school is dat ze uitgesproken godsdienstig is. Islamitisch. Met veel energie en inzet is gewerkt om te slagen in het opzet, onder meer door via crowdfunding geld op te halen in de moslimgemeenschap. De directie gaf interviews waaruit een openheid van geest bleek. En een deel van de cursussen zou zelfs in het Nederlands gegeven worden. Dat kan in Brussel alleen maar toegejuicht worden.

Toch zijn enkele vragen bij de oprichting van een religieus geïnspireerde school op hun plaats. Een teken des tijds? Ja, maar niet omdat een islamitische school er meteen moet worden van verdacht radicalisering in de hand te werken, wel omdat ze helaas past in een zorgelijke evolutie: de zelfopgelegde isolatie van de moslims. Terwijl een verregaande integratie van de gemeenschappen meer dan wenselijk is.

Tot de eeuwwisseling was het niet vanzelfsprekend dat in bepaalde Brusselse wijken jonge Maghrebijnse vrouwen een hoofddoek droegen. Islamitische gelovigen beleefden hun godsdienst op een eerder persoonlijke manier, zoals ook katholieken dat al vroeger waren beginnen te doen. De toename van het aantal hoofddoeken in het Brusselse straatbeeld is geen onschuldig modeverschijnsel, maar een symbool van de groeiende religieuze assertiviteit in de moslimgemeenschap. De discussie of men met die uiterlijke tekens ook een openbare functie kon uitoefenen, laaide weer op. We zijn daar nog steeds niet uit. Dat bleek vorige week weer, toen de Vlaamse regering zelf niet meer wist wat aan te vangen met de foto van een ambtenaar met hoofddoek.

Veranderde beleving

De veranderde beleving van de islam blijkt niet alleen uit vestimentaire voorschriften. Ook voor de manier van eten worden gelovigen regels opgelegd, die voordien slechts bij religieuze feesten golden: met halal heeft de godsdienst ook aan de eettafel een vaste plaats gekregen. En hoe zal de islamitische school omgaan met de spanning tussen het dogma van de Koran, als onaantastbaar woord van God, en de rationaliteit van de wetenschap? Hoe kan men de evolutietheorie onderwijzen als het heilige boek het scheppingsverhaal doceert?

Objectief gezien is er geen behoefte aan scholen waar het onderwijs vertrekt vanuit een religieuze overtuiging. In België is de vrijheid van godsdienst groot en is het onderwijzen ervan in de staatsscholen in de grondwet vastgelegd. Moslims hebben het recht om hun kinderen islamonderricht te laten volgen, in het gemeenschapsonderwijs ten minste. Of om ze in hun vrije uren naar de koranschool te sturen.

Maar dat is blijkbaar niet genoeg meer. Moslims geloven steeds meer dat wat ze zelf doen, beter doen. Hun manier van leven begint te lijken op dat van de orthodoxe Joden, die in hun eigen gesloten wereld leven, met rigide regels over kleding en voeding.

Moslims lijken ervoor te kiezen zich op te sluiten in mentale getto’s. Hoeft het dan te verbazen dat het wantrouwen groeit tegen een godsdienst die zich afkeert van de open pluralistische maatschappij?

Het is jammer dat de overheid bang lijkt om positie in te nemen in het belangrijke debat over de plaats van de godsdienst in de maatschappij. Een debat over religieus geïnspireerd onderwijs ligt door het bestaan van de machtige katholieke onderwijszuil erg gevoelig. Wie het opneemt voor neutrale scholen naar Frans model, wordt in dit land snel als een atheïstische radicaal weggehoond. Die koudwatervrees speelt in het voordeel van de radicalen in de islamgemeenschap die aan invloed blijven winnen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content