Eindelijk is het zover: volgende week is de lancering van het achtste seizoen van ‘Game of Thrones’, waar mijn gezin al maanden naar uitkijkt. Summers span decades. Winters can last a lifetime. En de winter komt eraan, dat weten we.

©Robert Clayton

In het bedrijfsleven voel je ook dat men zich voorbereidt op de winter. De denktank The Brookings Institution in Washington had het onlangs over een ‘synchronised slowdown’ van de mondiale economie. Christine Lagarde, het hoofd van het IMF, waarschuwde deze week nog voor de bijzondere kwetsbaarheid van de mondiale economie in de nabije toekomst. Ze voorspelde dat veel (Europese) economieën onvoldoende ‘weerbaar’ zijn om de aankomende recessie te pareren. De handelsoorlog tussen de VS en China lijkt het wintergevoel alleen maar aan te wakkeren.

Net zoals in ‘Game of Thrones’ zijn er een paar pipo’s op de Wall in the North die ‘Winter is coming’ blijven roepen, maar de rest van Westeros feest lustig verder, of maakt ruzie of oorlog.

Het laat de meeste mensen gewoon steenkoud. Net zoals in ‘Game of Thrones’ zijn er een paar pipo’s op de Wall in the North die ‘Winter is coming’ blijven roepen, maar de rest van Westeros feest lustig verder, of maakt ruzie of oorlog. Ook zo bij ons. De westerse economie draait bijna overal op volle toeren, en de werkloosheid in veel Europese landen is nog nooit zo laag geweest. In Nederland staat de werkloosheid op 3,6 procent. In Duitsland daalde die zelfs tot 3,2 procent, een historisch record. Nederland heeft vorig jaar 11,3 miljard overschot op de begroting weten te boeken. Daar kunnen Belgen alleen maar van dromen.

De winter lijkt ver weg. Maar als de economie inderdaad afstevent op een winter, zijn we daar dan op voorbereid?

Sneltempo

Als ik kijk wat de volgende jaren op ons afkomt op het gebied van technologische verandering - die wel eens bijzonder disruptief kan inhakken op de werkgelegenheid - staat ons een heel spannende winter te wachten. Globalisering, digitalisering, automatisering en urbanisering zijn de wereld in sneltempo aan het veranderen. Dan is de hamvraag of we bezig zijn met de toekomst, of halsstarrig proberen vast te houden aan het verleden.

Als ik kijk wat de volgende jaren op ons afkomt op het gebied van technologische verandering - die wel eens bijzonder disruptief kan inhakken op de werkgelegenheid - staat ons een heel spannende winter te wachten.

Over twee maand trekken we naar de stembus. Ik krimp ineen als ik denk aan de verschrikkelijk lelijke koppen die binnenkort het landschap weer ontsieren. De campagnes lopen op volle toeren, en als ik luister naar het gepraat van de partijen, is het eigenlijk absurd dat wij anno 2019 nog altijd zo traditioneel denken in links, rechts en midden.

Dat is niet alleen Belgisch, het is een mondiale kwaal. Toen Thierry Baudet in Nederland met zijn Front voor Democratie uit het niets de verkiezingen won, hadden onze media het over de ‘nieuwe geslepen rechtse held’. In de VS is in de aanloop naar de volgende presidentsverkiezingen een linkse golf opgekomen, met als extreemste exponent de jonge Alexandria Ocasio-Cortez, die zich met haar Green New Deal als uiterst links profileert.

Nieuwe dimensies

Zijn we anno 2019 misschien eindelijk toe aan een paar nieuwe dimensies in het politieke denken? Stamt die klassieke links-rechtsbenadering niet uit het oude industriële tijdperk? De hele retoriek van de verkiezingen is een oubollige stellingname, waarbij uitgemolken stereotypen van links en rechts elkaar proberen te overschreeuwen.

De hele retoriek van de verkiezingen is een oubollige stellingname waarbij uitgemolken stereotypen van links en rechts elkaar proberen te overschreeuwen.

Waarom kiest geen enkele partij resoluut voor de toekomst? Ik ben ervan overtuigd dat een heleboel mensen helemaal niet meewil in een steeds meer mondiale, digitale, technologische samenleving. Zij houden alles liever zoals het is en zijn tevreden met de zekerheden van het verleden.

Maar ik ben er ook van overtuigd dat een heleboel mensen absoluut niet aan de zijkant wil blijven zitten. Mensen die een toekomst willen voor zichzelf en hun kinderen waarbij we wel een rol kunnen spelen in de mondiale maatschappij. Waarbij we onderwijs hebben dat zich wel snel kan aanpassen in plaats van in sneltempo achteruit te boeren. Mensen die wel willen dat sneller werk wordt gemaakt van de verandering van onze mobiliteit. Die wel willen dat wij in ons land voorlopers worden op het vlak van elektrisch rijden, en die wel geloven dat zelfrijdende voertuigen het verkeer vlotter en veiliger kunnen maken.

We voelen allemaal aan dat het in ons land niet alleen tergend traag gaat, maar ook dat we soms simpelweg achteruitgaan. Waarom kunnen we niet duidelijker kiezen voor politici die echte vooruitgangsdenkers zijn?

Wat zou het voor iemand als ik eenvoudig zijn als ik bij de volgende verkiezingen kon stemmen op een partij die resoluut voor de verandering, voor snelheid en voor de toekomst kiest. Het is te laat om nog een lijst in te dienen, vrees ik.

Lees verder

Tijd Connect