Wat is het hoogste dat je kan bereiken in het leven? Voor Shel Silverstein was dat de cover van de The Rolling Stone halen. Hij schreef het nummer, met de grappigste rocktekst aller tijden en met de meest freaky guitarsolo ever ‘Ah, that's beautiful’ voor het toen nog obscure Dr. Hook & The Medecine Show

Door Frank Van Massenhove

©Dieter Telemans

We schrijven 1972. Over het groepje las ik voor het eerst in Humo. Het waren blijkbaar grote rocksterren met gouden vingers die overal waar ze kwamen geliefd werden: ‘(that sounds like us)’. Humo was toen nog dé Humo, niet alleen de toetssteen voor wat goed was in rock, maar ook voor politiek, voor kunst en voor al de rest. Dat gold ontegenzeglijk voor de toen 18-jarige Franky. Voor hem was het hoogste in het leven gevraagd worden voor Humo’s Eindejaarsvragen.

Ik heb het hoogste bereikt want dit jaar behoorde ik tot de gilde BV’s die gevraagd werd om zijn licht te laten schijnen over de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar. Daar moest ik niet lang over nadenken: ‘Dat een onleesbaar boek de wereld - terecht - op zijn kop zette: Thomas Piketty’s Kapitaal in de 21ste Eeuw’. Toegegeven, echt vernieuwend was die keuze niet. Ook Knack kroonde hem tot figuur van het jaar. Maar ik was er al eerder op gekomen. Op 17 september 2014 om precies te zijn. Toen bekeek ik, ter voorbereiding van een panelgesprek met hem, een filmpje van Frans De Waal, de primatoloog die door Time tot de belangrijke 100 mensen op de aarde wordt gerekend.

Dat filmpje toont twee aapjes die een stukje komkommer krijgen als ze netjes een steentje geven aan de assistente. Beiden aapjes zijn perfect tevreden zolang ze allebei komkommer krijgen. Maar dan krijgt het rechtse aapje in ruil voor zijn steentje een druif - apen zijn verzot op druiven - en het linkse zijn gebruikelijke komkommertje. De linkse gooit de komkommer woedend terug. En wil van geen komkommer meer weten. ‘Wat je hier ziet’, zegt De Waal in het filmpje, ‘is het protest tegen Wall Street’.

De meesten van ons krijgen al decennia lang komkommerstukjes en de onepercenters krijgen al decennialang druiven. Het kostte Piketty jaren onderzoek om dat aan te tonen. Het boek leidde wereldwijd tot hetzelfde effect als bij het linkse aapje. Verkeerdelijk wordt dat uitgelegd als afgunst. Het gaat over rechtvaardigheid. De Waal vertelde dat wanneer het rechtse aapje veel meer moest doen voor zijn druif het linkse aapje tevreden bleef met zijn komkommer.

De regering was totaal verrast door de eis voor vermogens(winst)belasting, die zowel gedragen wordt door stakers als door mensen die woest zijn omdat hen het werken belet wordt door mensen die een bijzondere voorliefde hebben voor kleurrijke hesjes. Ze denkt dat ze de boel nog kan redden door betere communicatie. Ze dwaalt. Je kunt de gunst van de bevolking niet afdwingen door onrechtvaardigheid beter uit leggen. Je moet aantonen dat je rechtvaardig bent.

Het is een pak gemakkelijker voor de oppositie want uitleggen waarom iets onjuist is, wordt door de menselijke primaten die we allemaal zijn, een pak gemakkelijker aanvaard. De vroegere oppositie heeft zijn niet geringe verkiezingswinst net op die sentimenten gebouwd. Nu krijgen ze een koekje van hetzelfde deeg. Onder meer van partijen, die in meer dan twintig jaar dat ze aan de macht waren, zelfs geen begin maakten van maatregelen die de fiscale en parafiscale druk echt rechtvaardig verdeelden.

Misschien is het hoogste dat je in het leven kan bereiken wel het gevoel dat je rechtvaardig behandeld wordt. Daar hebben we nu weer een volledig jaar voor. Maak er het beste van, vrienden. Druiven voor iedereen! Of komkommer.

Filmpje Frans De Waal: https://www.youtube.com/watch?v=HL45pVdsRvE

 

Frank Van Massenhove is voorzitter FOD Sociale Zekerheid. Hij deze column in eigen naam.

Lees verder

Gesponsorde inhoud