Bart De Wever geeft de lead uit handen

©Jef Boes

De voorzitter van de N-VA, Bart De Wever, had lang een lengte voorsprong in deze campagne en in de politiek-mediatieke agendasetting, maar nu is hij die lead kwijt. Hij wordt meer reactief dan proactief.

Door Pascal Delwit, politicoloog aan de ULB.

De Wevers videoboodschap, officieel gericht aan de Franstalige kiezers, is in wezen een bericht aan de Vlaamse kiezers. Nee, ik vind niet dat alle Walen junkies zijn. Ja, ik kan mij richten tot de Franstaligen. Ik sta niet geïsoleerd. Dat is eigenlijk een deel van de boodschap waarvan De Wever hoopt dat die centraal zal staan in de perscommentaren. De Vlaamse, wel te verstaan.

De erkenning van zwakte is overduidelijk. Op het eind van deze campagne kleeft het etiket ‘asociaal’ op de N-VA. Enkele van haar voorstellen zijn nu - eindelijk - ontmaskerd. En haar isolement in het perspectief van een federale regering doet bijna duizelen. Zelfs partijen en mensen wier programma dicht bij dat van de N-VA ligt, hebben zich openlijk moeten afbakenen tegenover de N-VA.

De N-VA is ‘het’ probleem geworden van deze verkiezingen, het potentiële blokkeringspunt. En de leider van de N-VA weet dat die perceptie riskeert zwaar te wegen in de keuze die talloze Nederlandstalige burgers zullen maken. Wie wil nog eens 541 dagen onderhandelingen om tot een federale regering te komen? Wie kan daar aanleiding toe geven? De N-VA.

Zoals Standard Luik naast de titel in het eersteklassevoetbal greep, kan Bart De Wever het alleen zichzelf verwijten. Hij heeft gekozen voor de polarisering. Hij heeft gekozen voor een strategie van ‘één tegen allen’. Dat is zwaar geworden om te dragen en te beheersen.

De vorm en de inhoud van zijn boodschap aan de Franstaligen zijn daar het bewijs van. Ziehier hoe een vooraanstaande figuur, die zich tot voor kort presenteerde als een Robin Hood tegen de intelligentsia, nu zijn boodschap brengt met een koninklijke, bijna presidentiële, ja zelfs keizerlijke houding. Dat houdt geen steek.

Uiteindelijk is De Wevers boodschap stigmatiserend. Zijn ‘beste bedoelingen’ jegens de Franstaligen met het oogmerk hen ‘het leven niet lastiger te maken’ komen averechts over. Een beetje als Kaa de slang die zich in ‘Jungle Book’ richt tot Mowgli: allesbehalve te vertrouwen.

Mocht iemand - meer bepaald Bart De Wever - eraan twijfelen: er is respect, en er zal diep respect zijn voor onze representatieve democratie en voor de keuze van de kiezers zondag. In Vlaanderen, Wallonië en Brussel.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud