Beleggen in een casino

‘Buy and hold’ is als beleggingsstrategie dood. Natuurlijk bestaan er nog goede aandelen die het verdienen op een effectenrekening stof te vergaren. Maar de ongevallen met enkele banken hebben ons voor jaren geleerd dat ook monumenten plots in een zwart gat kunnen verdwijnen.

En daar komt de toenemende volatiliteit bij. Wie niet nu en dan verkoopt, loopt winstkansen mis. ‘Let your profits run’ moet worden afgezet tegen de kansen om met lage aankooplimieten en hoge verkooplimieten tradingwinsten te maken. Het zijn markten om op goede aandelen opties te schrijven. Wie een goed aandeel in de gaten heeft, schrijft een putoptie, wie een aandeel bezit dat duur begint te worden, schrijft een calloptie. De buffer van cash die hierbij nodig is, moet op een spaarboekje de inflatie bijhouden.

Er zijn dus kansen voor wie een beetje of veel tijd wil investeren in beleggen. Dat hangt natuurlijk ook af van de beschikbaarheid van die tijd en van de kostprijs ervan. Wie een hele dag voor zijn scherm zit, moet wel zijn uren rekenen. En straks stijgen de transactiekosten, want er komen hogere belastingen op beursorders. Aandacht is dus geboden, ons schaarste goed.

Wie weinig tijd heeft of wil investeren, gaat in die omgeving aarzelen om in aandelen te beleggen. Dat is jammer, en onheilspellend voor de economie. De goede huisvader die voor de lange termijn goede aandelen koopt, mag niet helemaal verdwijnen. Ook wie maar een paar uur per maand aan zijn beleggingen kan of wil besteden, hoort op de beurs thuis.

Het kan bejaard klinken en ik zal nooit zeggen dat het in mijn tijd beter was, maar het gaat met de effectenbeurzen de verkeerde kant uit. In de Verenigde Staten is 73 procent van de aandelenhandel al ‘high frequency trading’ (HFT). Dit soort handel neemt ook in Europa hand over hand toe, tot in sommige effecten al tot 30 procent van de handel. Enkele weken geleden was 15 procent van de handel in Ageas het werk van shorters. Tot 3.000 transacties per seconde worden uitgevoerd door algoritmes op computers die vlak bij de beurscomputers zijn opgesteld. In sommige gevallen gaat het eigenlijk om grootschalige insidertrading, omdat wordt ingespeeld op de orderstroom.

Soms, zoals op 6 mei, loopt het mis en dan zijn enkele aandelen even praktisch waardeloos. De uitbaters van beurzen verdienen goed aan deze co-locatie en verdedigen high freqency trading dan ook. Dat bevordert de liquiditeit, beweren ze, maar in de Verenigde Staten blijken de spreads (het verschil tussen aan- en verkoopprijzen) voor particuliere beleggers eerder te stijgen.

En welke privébelegger wil nog met zijn zuurverdiende of familiaal vererfde spaarcenten naar dit casino? Wie durft gewone spaarders nog in eer en geweten naar dit casino te sturen? En welk bedrijf wil zijn waardering nog overlaten aan een stelletje traders die de effecten waarin ze handelen vaak niet eens echt ‘bezitten’. Goed, men gaat nu het naakt verkopen van financiële aandelen beperken, maar waarom zou überhaupt iemand met mijn eigendomstitels mogen handelen zonder ze te bezitten? Neem dan ook een brandverzekering op mijn gebouwen of een levensverzekering op mijzelf, zoals overigens in de VS mogelijk is.

Dat is toch waanzin, ook al durft niemand dat kennelijk te zeggen. Het stoort niet alleen het eigendomsgevoel, het vloekt ook met de natuurwetten. De ontwikkeling van een economie en de uitbouw van een bedrijf liggen dichter bij het ritme van de natuur dan bij de snelheid van het licht. Wie via computers en glasvezel economieën en bedrijven wil waarderen, moet dat dan ook doen aan de hand van een eindeloze geruchtenstroom die fataal steeds meer moet weggroeien van de werkelijkheid. Of een virtuele realiteit wordt. Waardering wordt een kwestie van schuim.

Het is natuurlijk allemaal niet te stoppen, maar de wetgever moet bedrijven en aandeelhouders toch ook tegen het tradersgeweld durven te beschermen. Enkele jaren geleden al voerde het Nederlandse chemiebedrijf DSM daarvoor een loyaliteitsdividend in. Er kwam massale respons, maar onder druk van enkele beleggingsfondsen werd het afgevoerd. In Frankrijk kennen L’Oréal en Air Liquide zo’n bonus. Het komt erop neer dat trouwe aandeelhouders een hoger dividend krijgen. Dat bevordert de ‘affectio societatis’, om het in een modieuze taal te zeggen. Het is niet omdat de vroegere Fortis-leiding deze gehechtheid, dit vertrouwen heeft beschaamd dat we het helemaal moeten dumpen. Mijn memorandum aan de nieuwe formateur komt dan ook hierop neer: bevorder risicokapitaal onder meer door actieve en trouwe aandeelhouders, particulieren en institutionelen, te bevoordelen. De Nederlandse Hoge Raad heeft al uitgemaakt dat dit helemaal niet vloekt met het gelijkheidsbeginsel.

Paul HUYBRECHTS is publicist en voorzitter van de Vlaamse Federatie van Beleggingsclubs en Beleggers.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud