Bert Kruismans | Eerlijk duurt het langst

Dat minister-president Jan Jambon onlangs enkele dagen te vroeg in het Vlaams Parlement stond, heeft een reden.

‘Weet je wat het probleem is? Onze slechte cultuur als het over verkeersveiligheid gaat. De Vlaming is immens tolerant voor de eigen overtredingen en verschrikkelijk intolerant voor het verkeersgedrag van anderen op de weg. Gevolg: we passen ons gedrag enkel aan als er controle is en er een sanctie tegenover staat.’

Klinken deze woorden niet ongelooflijk scherpzinnig en doordacht? Ze komen dan ook uit de mond van een groot staatsman, genaamd Ben Louisa Gustaaf Weyts. Hij sprak ze uit in 2016, als Vlaams minister van Mobiliteit. Besefte Big Ben toen zelf wel hoe hij met die uitspraak het ultieme bewijs had geleverd dat zijn vriend Jan een echte Vlaming is? Vervang in bovenstaand citaat ‘De Vlaming’ maar ’s door Jan Jambon. De stelling blijft geheel overeind. Conclusie: Jan Jambon staat gelijk aan ‘De Vlaming’. QED. Daar krijgt zelfs een taalfilosoof als Ludwig Wittgenstein geen speld meer tussen.

Arme Jan. Het epitheton van ‘De Vlaming’ moet een balsem zijn voor zijn gekneusde ziel. Hij vecht dezer dagen nog altijd als een leeuw, maar draait vooral Willy Sommers-gewijs meer en meer rond in een kooi, aan wanhoop ten prooi. Jan mag morgen eigenhandig zijn benen amputeren, ze in een verzegelde brandkast deponeren en de sleutel weggooien, binnen de week schiet hij fluks in zijn beide voeten. Jan is gewoon te eerlijk, en al zeker voor de politiek.

Want je moet het toch maar doen. Op tv als een flinke jongen vertellen dat je de chauffeur wel ’s sommeert flink gas te geven en een boete er dan maar bijneemt, nét op de dag dat Vlaanderen een campagne lanceert die ons vertelt dat je met respect voor de snelheidslimiet niet alleen boetes vermijdt, maar ook de kans verkleint dat je iemand doodrijdt. Jan en timing, het wordt nooit wat. Nu weten we ook waarom hij onlangs een paar dagen te vroeg in het parlement stond. Zijn chauffeur had gewoon te snel gereden. Kan gebeuren.

Jan mag morgen eigenhandig zijn benen amputeren, ze in een verzegelde brandkast deponeren en de sleutel weggooien, binnen de week schiet hij fluks in zijn beide voeten. Jan is gewoon te eerlijk, en al zeker voor de politiek.

En het is natuurlijk niet geheel en al zijn fout dat die Vlaamse regering zo’n belabberde indruk maakt. Jambon mag zo snel of zo traag rijden als hij wil, hij krijgt toch stokken in de wielen gestoken van de CD&V, van Zuhal Demir, maar vooral - of wat had u gedacht - van de Walen natuurlijk.

Op een parlementaire vraag van buddy Philippe Muyters moest Jan onlangs eerlijk (!) antwoorden dat België negen Europese handelsakkoorden nog altijd niet heeft geratificeerd. Op een na heeft Vlaanderen de instemmingsprocedure voor die akkoorden wel al afgerond, maar het zijn de Brusselse en vooral de Waalse regeringen die weer dwarsliggen.

Dat is uiteraard betreurenswaardig, slecht voor ons imago, en vooral schadelijk voor de Vlaamse economie. Geert Bourgeois had enkele jaren geleden net hetzelfde aan zijn been met Paul Magnette, toen die als Waalse premier ook al te lui was om zijn handtekening te zetten onder een handelsverdrag met Canada.

Want dat is blijkbaar wel een negatief puntje van zo’n federale staat. Als je er op nationaal niveau niet uitgeraakt, hevel je de bevoegdheden over naar het Vlaams niveau en alle ellende verdwijnt als sneeuw voor de zon. Alleen… Blijkbaar moet je die bevoegdheden dan ook aan de Walen geven. Soms zelfs nog aan de Brusselaars ook! Terwijl Walen en Brusselaars, genetisch gezien is dat eigenlijk hetzelfde, toch?

En wilt u nu ’s iets weten? Die Walen en die Brusselaars gaan die bevoegdheden ook nog ’s naar eigen inzicht gebruiken. Wat we eigenlijk wel konden vermoeden, want anders was er in den beginne op nationaal niveau nooit een probleem geweest. Maar toch… Schrikt u er dan nog van dat de Vlaamse premier na een dag vechten in Brussel soms wat sneller naar huis wil?

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud