Bert Kruismans | Nos gens d’abord!

Wat zijn de Waalse normen en waarden? Ik ken geen Waalse politicus die die vragen durft te stellen zonder dat hij vijf seconden later over de grond rolt van het lachen.

Ik zeg u,  een migrant, die is als de mens van Gerard Walschap, ge kunt gij daar niet aan uit. Die gasten vertrekken ginder, 4.000 kilometer verderop, omdat een helikopter ’s nachts een brandend olievat op hun bungalow gooit. Ze lopen op fluogroene Crocs door Syrië en Turkije, wat een mens voor zijn plezier echt niet moet doen, ze zwemmen met zes petflessen rond hun middel fluks naar Griekenland, ze dragen hun bomma in een versleten sportzak over de Alpen, arriveren aan het Klein Kasteeltje en worden dan uitgemaakt voor profiteur.

Ik zou ze de hoop op Olympische medailles voor België noemen. Het zal nodig zijn. De Spelen van 2016, we weten het allemaal nog. Denemarken, minder dan 6 miljoen inwoners, 15 medailles. Nederland 19. Wij? 6. Laat ze maar komen, die vluchtelingen. Zwemmen, gewichtheffen, roeien acht met stuurman, de Spelen zijn van ons!

Maar ze willen dus niet hé, die bietekwieten. Vaak zien ze België als tussenstation, op weg naar Engeland. Daarom dat onder die bomma in de sportzak nog een extra voorraadje petflessen zat. Toegegeven, voor een asielzoeker is dit land een opgave. Ze steken je eerst in het opvangcentrum van Hotton. Daar leer je Frans, want een mens moet zich zo snel mogelijk integreren. Twee maanden later, als je eindelijk foutloos een telefoonkaart kan bestellen in de Mini-market van Melreux, versassen ze je naar Beveren. Een mens vraagt dan in foutloos Frans een telefoonkaart in de Proxy Delhaize, waarna ze beginnen te roepen dat je je in België wel moet integreren en vooral dankbaar moet zijn.

Volgens een ondervoorzitter van een Vlaamse partij maken je normen en waarden je tot Vlaming. Wat die dan wel zijn, stond er niet bij.

Eenmaal de verblijfsvergunning op zak, begint de ellende pas. Als nieuwe Vlaming ga je niet zomaar wonen waar je wil. Volgens een prominente Vlaamse partijvoorzitter moet het christelijke, het Vlaamse en als u wilt zelfs het blanke een dominante factor zijn in onze samenleving. Er mogen dus nog niet te veel niet-blanke, niet-christelijke en niet-Vlaamse mensen in je omgeving wonen. Anders is het quotum al bereikt.

Maar wat is te veel? Geen idee, vraag het aan die partijvoorzitter. En wat is ‘het Vlaamse’? De wet naleven? Nederlands praten aan het loket en met de schooljuffrouw? Neen begot, zo simpel is het niet. Volgens een ondervoorzitter van een andere partij maken je normen en waarden je tot Vlaming. Wat die dan wel zijn, stond er ook niet bij. Zucht, begin er maar aan als stagiair 'goeie Vlaming'. 

Dan is versassen naar Wallonië een pak eenvoudiger. Wanneer ben je Waal? Wat zijn de Waalse normen en waarden? Ik ken geen Waalse politicus die die vragen durft te stellen zonder dat hij vijf seconden later over de grond rolt van het lachen. 

Ooit heeft een voorzitter van het Waals Parlement, het notoire lachebekje Guy Spitaels, zich aan een definitie gewaagd. Het was 16 september 1995, de Waalse feestdag, dan zitten de plastrons in Namen wat losser en wordt er al ’s een jenevertje scheefgeslagen. Guyke Plezierke oreerde toen zonder verpinken: 'Waal is ieder die woont en werkt op het Waalse grondgebied. Zijn Waals: alle opvattingen en overtuigingen die de mens eerbiedigen, zonder uitzondering. Als gemeenschap van mensen wil Wallonië aan de dag treden in zijn eigenheid, en dat is ook: in openheid op de wereld.' Alstublieft! De journalisten keken wanhopig naar elkaar: wat heeft die nu in godsnaam gezegd? Vervolgens namen allen nog een jenevertje en zongen zij uit volle borst 'La Petite Gayole', het volslagen niet-officiële Waalse volkslied. Ik verzeker u, wie dit licht schunnige liedje van a tot z uit volle borst kan meezingen, dat is een echte, die is geïntegreerd.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud