Bert Kruismans | Voor de ziel van het kind!

Het Franstalige onderwijs klaagt al decennia over een gebrek aan geld en leraars. Maar intussen blijven lagere scholen waar je de leerlingen op twee handen kan tellen gewoon open.

De kogel is door de kerk, het is officieel en De Tijd heeft toch wel een vette primeur te pakken. De gemeenteschool van Amonines blijft open! Onze redactie heeft het uit goede bron vernomen, namelijk de Facebookpagina van de schooldirectrice zelf. We hebben het, de reputatie van deze krant indachtig, gedubbelcheckt en het klopt. Op haar Instagrampagina stond krek hetzelfde: de school blijft open.

Een zucht van verluchting ging door het dorp. Nu ja, laat het ons een zuchtje noemen, een rimpeling. De school van Amonines, een gehucht van de Luxemburgse gemeente Erezée, telt zeven leerlingen. Zeven. Dat is niet per klas, maar in de hele lagere school, met echt alles opgeteld wat maar te tellen viel. En dat schept een - ahum - unieke educatieve omgeving.

Op het einde van het jaar gaan ze niet per leerjaar maar met de volledige school op de foto. Een klasfoto zou anders iets te veel op een pasfoto lijken.

Alle kinderen zitten samen in één klas. De juffrouw moet en zal het volledige leerprogramma van de lagere school in de vingers hebben. Er is veel ruimte voor zelfwerkzaamheid. En op het einde van het jaar gaan ze niet per leerjaar maar met de volledige school op de foto. Een klasfoto zou anders iets te veel op een pasfoto lijken.

Vooral de dunbevolkte provincie Luxemburg telt wel meer scholen met één klas voor alle leerlingen. Elk jaar is het bang afwachten. Een Franstalige school moet minstens twaalf leerlingen hebben in respectievelijk het kleuter- en het lager onderwijs. Omdat de vruchtbaarheidscijfers in Wallonië al eens variëren, vooral in de jaren dat Standard geen kampioen speelt, zijn er uitzonderingsmaatregelen voorzien. Een school mag twee jaar naar een minimum van tien leerlingen duiken, maar daarna moet het weer richting twaalf. Anders is het boeken dicht.

In Amonines gingen ze van tien naar zeven. Maar de schepen van Onderwijs heeft eens met PS-volksvertegenwoordiger Philippe Courard gebeld. Die heeft eens aan de mouw van PS-minister Caroline Désir getrokken. En die heeft er nog eens een nachtje over geslapen. En ziedaar, Amonines blijft open. Oef! Tenslotte werd het gebouw nog maar drie jaar geleden volledig vernieuwd en is de aanleg van een nieuwe speelplaats net ingeschreven in de gemeentelijke begroting.

Geen koe op de weg

Niet dat het sluiten van de campus in Amonines de lokale jeugd van educatie zou beroven. Erezée heeft voor zijn slordige 3.000 inwoners nog vijf andere scholen. Die van Fisenne ligt 5 kilometer ver. Bij een normale verkeersdrukte, als er geen koe op de weg staat, doe je dat met de auto in zes minuten. En zelfs voor kindjes die snel wagenziek worden, is er een oplossing. 50 meter van de gemeenteschool van Amonines ligt de vrije basisschool van Amonines. Als die van het zesde leerjaar van de gemeenteschool - die ene leerling dus - de bal enthousiast over de muur schopt, is de kans groot dat die op de andere speelplaats belandt.

Maar het fusioneren van beide scholen behoort uiteraard niet tot de mogelijkheden. Ja, dat zou een stevige besparing opleveren. Maar u moet dat begrijpen, de ziel van het kind en zo. En daarbij, het is allemaal de schuld van die kaloten. Die vonden het vier jaar geleden plots nodig een extra lagere school neer te kwakken in Amonines. Sindsdien gaat het met de gemeenteschool de slechte kant uit. Maar... het pedagogisch team daar slaat nu terug en probeert de kinderen te lokken met zwemlessen.

Sinds dertig jaar zijn de Gemeenschappen bevoegd voor onderwijs. Sinds dertig jaar klagen ze in het Franstalige onderwijs over geldgebrek. En ook daar worstelen ze met een gebrek aan leerkrachten. Maar, zo heeft minister Désir aan het begin van het schooljaar verklaard: 'Dat schrijnende tekort aan leerkrachten is uiteraard een van mijn prioriteiten.' Wie zijn wij om daaraan te twijfelen?

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud