Een Biermuseum in een voormalige tempel van financiën past volledig in de provincialistische visie van het Brussels Gewest.

De Brusselse Beurs wordt gerestaureerd. Met een poging om de Belgische beurstransacties te revitaliseren hebben de werken helaas niets te maken. Met bier des te meer. Er komt een publieke doorgangsroute naar de Grote Markt en een Biermuseum met een terras. Ooit was er een plan om er moderne kunst in onder te brengen, maar de Brusselse autoriteiten vinden blijkbaar dat bier beter past bij het imago van de stad.

Brussel is eerder een plaats voor bureaucraten dan voor ondernemers. Een beetje zoals Washington DC.

Dat Brussel dit voormalig centrum van handel en financiën verandert in een toeristische attractie is symbolisch. Het Brusselse beursgebeuren stelt internationaal weinig of niets meer voor. Net vorige week raakte bekend hoeveel financiële bedrijven na de brexit Londen (deels) hebben ingeruild voor een locatie op het Europese continent. Van 440 bedrijven kozen de meeste voor Dublin, Parijs, Luxemburg, Frankfurt of Amsterdam. Slechts 3 procent gaf de voorkeur aan Brussel, waardoor onze hoofdstad op de zevende plaats staat, met een grote achterstand op de concurrentie.

Nieuw is dat niet. In de rangschikking van wereldsteden van het adviesbureau Mercer die de levenskwaliteit voor expats meet, staat Brussel op de 28ste plaats. Een jaar voor de brexit zocht The New York Times naar de Europese steden die kans maakten om een alternatief financieel centrum te worden. Brussel kwam in dat lijstje niet voor.

Imago

Dat gebrek aan interesse van de financiële wereld kan verbazen. Brussel is de hoofdstad van de Europese Unie en huisvest veel belangrijke politieke instellingen. Maar dat heeft niet bijgedragen aan een imago van een plaats waar beslissingen worden genomen. Er staat veel kantoorruimte ter beschikking, maar die wordt voor een groot deel door de overheid ingenomen. Brussel is eerder een plaats voor bureaucraten dan voor ondernemers. Een beetje zoals Washington DC, een politiek centrum dat niet de economische dynamiek heeft van New York.

De Brusselse regering vindt het blijkbaar niet erg dat de internationale financiële wereld het Gewest niet au sérieux neemt.

Op het moment dat zich een grote kans aandiende om financiële instellingen aan te trekken zaten de Brusselse beleidsvoerders met hun gedachten elders. Cécile Jodogne (cdH), staatssecretaris in de vorige Brusselse regering, was de enige die haar stad op een bescheiden manier ging aanprijzen in Londen. Brussels minister-president Rudi Vervoort (PS) had al laten blijken waar volgens hem de echte belangen van zijn gewest liggen. Hij was na de aanslagen vergezeld door Smurfenpoppen begonnen aan een Europese roadshow om Brussel te promoten als toeristische bestemming.

De Brusselse regering vindt het blijkbaar niet erg dat de internationale financiële wereld het Gewest niet au sérieux neemt. Vervoort had al jaren werk kunnen maken om Europese partners van het tegendeel te overtuigen. Maar veel PS-coryfeeën geloven nog altijd in een economie die door de staat gedomineerd wordt. Politici verschaffen liever zelf werk via vzw’s die ze met subsidies kunnen beheersen. Jaren na het Samusocial-schandaal weet niemand hoeveel er dat nu juist zijn in het Gewest.

Emanatie

Wat Henry Kissinger ooit zei over het onbekende gezicht van Europa, met zijn gevleugelde uitspraak dat hij niet wist met wie hij moest bellen op het oude continent, geldt ook voor Brussel. Vervoort zou de emanatie van het Gewest moeten zijn, maar schittert door zijn afwezigheid op cruciale momenten en denkt vooral aan zijn fin de carrière. Over een profilering van Brussel als Europees centrum is van hem nog geen woord vernomen. Ook in 2021 blijft de politieke macht verspreid over een gewestregering die alles bij het oude wil laten, en 19 baronnen die niet verder willen kijken dan hun gemeentegrenzen.

Een Biermuseum in een voormalige tempel van financiën past volledig in die provincialistische visie. Brussel als een smakelijke bestemming met wafels, bier en chocolade, die in het internationaal-economisch leven nauwelijks meespeelt.

Luckas Vander Taelen

Regisseur

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud