opinie

Bingo in Brussel

Na het Samusocial-schandaal zou er een nieuwe politieke cultuur komen in Brussel-stad, beloofde de nieuwe burgemeester Philippe Close (PS). Waarom hij daar niet eerder aan gedacht heeft, is niet duidelijk.

Het is altijd vreemd om de morele bekering te zien van politici die jarenlang geprofiteerd hebben van een bedenkelijk systeem. Minister-president Rudi Vervoort (PS) gaf een tijd geleden op de RTBF toe dat bij het publiek een grotere gevoeligheid bestaat rond transparantie dan vroeger. En dat hij daarmee rekening zou houden.

Met andere woorden: Vervoort en co. hebben jaren mistoestanden getolereerd waarvan ze nu onder druk van de publieke opinie wel moeten zeggen dat ze onaanvaardbaar zijn.

Vervoort en co. hebben jaren mistoestanden getolereerd waarvan ze nu onder druk van de publieke opinie wel moeten zeggen dat ze onaanvaardbaar zijn.

In Brussel-stad ging de burgemeester met de grove borstel door de stedelijke vzw’s gaan. Het resultaat van dit ethisch reveil is dat 326 van de 800 mandaten verdwijnen. Plots blijkt dus dat de stad bestuurd kan worden met 40 procent minder mandatarissen, wiens enige functie was hun partij te vertegenwoordigen in raden van bestuur van de vzw’s en zitpenningen op te strijken.

Schellen van de ogen

Blijkbaar was de zondeval van Yvan ­Mayeur nodig om bij zijn opvolger de schellen van de ogen te laten vallen. Jaren was Close schepen. Met de wildgroei van de gepolitiseerde en vaak overbodige vzw’s had hij nooit een probleem. In de raden van bestuur was het - toen en nu - niet moeilijk partijgetrouwen en zelfs familieleden van schepenen terug te vinden.

De besparingsoperatie die Close aankondigt, zou jaarlijks 700.000 euro opleveren. Dat is toch heel veel geld dat Brussel jaren onbeschaamd door de ramen van het stadhuis heeft gesmeten.

Close droeg zeer energiek bij tot de uitbouw van een systeem waarvan hij nu zelf de aberraties zegt te willen afbreken. Twee jaar geleden stelde hij nog dat hij als marxist vond dat de Brusselse overheid actief moest concurreren met de privésector. Daarom bouwde hij de vzw Brussels Expo uit tot een machtig instrument om concertzalen uit te baten en rockfestivals te organiseren. 

De besparingsoperatie die Close aankondigt, zou jaarlijks 700.000 euro opleveren. Dat is toch heel veel geld dat Brussel jaren onbeschaamd door de ramen van het stadhuis heeft gesmeten.

Hoever die onbeschaamdheid ging, stond vorige week te lezen in een artikel in Le Vif over de Brusselse vzw Gial, die de informatica van de stad beheert. Directeur ­Michel Leroy werkte 18 jaar als consultant. Voor zijn diensten mocht hij 1.000 euro factureren. Per dag.

Flagrante inbreuk

Ongehoord gebruik van overheidsgeld is dat zeker. Het gaat om een flagrante inbreuk op de wet op een openbare aanbesteding, die er nooit is geweest. Het is ook een duidelijk geval van schijnzelfstandigheid, ook al bij wet verboden.

Brussels oppositielid Bianca Debaets (CD&V), ook staatssecretaris in de Brusselse regering, stelde bovendien nog een veel pijnlijker vraag: waarom had de stad een eigen vzw nodig om haar informatica te beheren? Ze liet opmerken dat Brussel-stad de diensten weigert van het gewestelijk centrum voor informatica. Dat is er nochtans om de gemeenten bij te staan.

Arrogantie

Een beter voorbeeld van de gemeentelijke arrogantie kan je moeilijk vinden. De vzw Gial staat onder de controle van het Brusselse college, waar de bevoegde schepenen, allen van PS-signatuur, 18 jaar lang zonder verpinken het exuberante loon van Leroy hebben goedgekeurd. Ik geef u graag de namen van die excellenties: Carine Vyghe, Freddy Thielemans, Marie-Paule Matthias en Karine Lalieux.

Dat een consultant voor een dergelijke periode wordt aangeworven, bestaat nergens. Tenzij in Brussel-stad. Lalieux zal het worst wezen, het gaat toch maar om overheidsgeld.

Die laatste verdedigde zich door te zwaaien met een juridisch advies dat er geen probleem zou zijn om het contract van Leroy voor onbepaalde tijd te verlengen. Leroy verdiende zo 270.000 euro per jaar. 3.000.000 euro sinds 2004. Bingo! Dat zijn schandalig hoge bedragen. Dat een consultant voor een dergelijke periode wordt aangeworven, bestaat nergens. Tenzij in Brussel-stad. Lalieux zal het worst wezen, het gaat toch maar om overheidsgeld.

Er zijn maar twee mogelijkheden: deze excellenties wisten niet wat ze ondertekenden, en dan zijn ze onbekwaam en hun functie van beheerder van publieke gelden onwaardig. Of ze wisten het wel, en dan waren ze het eens met deze manier van werken. En zijn ze medeschuldig aan deze onduldbare toestand. 

Ik ben benieuwd hoever burgemeester Close zijn operatie Mains Propres durft door te duwen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud