Bouwers en klagers

managing director van A Seat At The Table

We hebben veel aandacht voor de misstappen van succesvolle mensen, maar staan te weinig stil bij hun ellenlange parcours van offers, teleurstellingen, obstakels en investeringen om iets op te bouwen.

Ik frons de wenkbrauwen wel vaker bij de framing van bepaalde nieuwsfeiten. De klemtonen die de media leggen en de reactie van de publieke opinie verraden doorgaans meer over onze zeitgeist dan we op het eerste gezicht zouden vermoeden. De controverse over de gewelddadige overval op de West-Vlaamse projectontwikkelaar Bart Versluys confronteert ons met de afgunstcultuur die zich al jaren meester maakt van onze samenleving.

Ik heb weinig op met blinde idolatrie voor alle ondernemers, maar ik heb altijd een grote bewondering gehad voor mensen die bouwen.

De heftige camerabeelden waarop Versluys door twee gewapende mannen hardhandig wordt aangepakt, peperspray in het gezicht krijgt gespoten en een strijd op leven en dood moet uitvechten maakten de afgelopen weken weinig indruk op de publieke opinie. Niet de dievenbende die verantwoordelijk is voor een reeks brutale overvallen in Antwerpen en Oostende stond terecht, maar de slachtoffers die het hadden gewaagd om met een peperduur horloge rond te lopen.

De druk werd in de berichtgeving zo hard opgevoerd dat Versluys zich na enkele dagen genoodzaakt voelde om tekst en uitleg te geven over de aankoop van zijn Richard Mille-horloge. Dat hij een fervente verzamelaar was, en dat het horloge geen 350.000 maar 35.000 euro had gekost. En dat het wellicht de helft van de prijs waard was door de vele krassen en slijtage. De wereld op zijn kop. Wie slachtoffer is van een traumatische gebeurtenis zou zich niet dagen hoeven te moeten verantwoorden in de pers.

Karikaturen

In België bezondigen we ons graag aan karikaturen. Ondernemers zoals Versluys zijn voor de enen het kloppende hart van een samenleving die ze op eigen houtje draaiende houden. Voor anderen zijn het profiteurs die belastingen ontduiken en hun werknemers uitbuiten. Zulke simplistische denkbeelden verklaren de talloze venijnige reacties op sociale media aan het adres van Versluys.

Vaak is onze kijk op ondernemerschap te eenzijdig. We hebben alleen oog voor de grote succesverhalen en kijken amper om naar beginnende starters, kmo’s of het verenigingsleven.

Ik heb weinig op met blinde idolatrie voor alle ondernemers, maar ik heb altijd een grote bewondering gehad voor mensen die bouwen. Figuurlijk dan. Mijn bewondering gaat doorgaans naar mensen die iets hebben opgebouwd tijdens hun leven. Een kleine non-profit die slachtoffers van partnergeweld opvangt in hartje Brussel. Een Gentse techstart-up die furore maakt in onze buurlanden. Vrijwilligers die maanden het beste van zichzelf geven in de vele vaccinatiecentra in Vlaanderen. Of simpelweg een Afghaans gezin dat de oorlog ontvlucht is en in Antwerpen een nieuw leven heeft opgebouwd.

Iedereen die op een of andere manier initiatief neemt in onze samenleving verdient respect. Vaak is onze kijk op ondernemerschap te eenzijdig. We hebben alleen oog voor de grote succesverhalen en kijken amper om naar beginnende starters, kleine kmo’s of het verenigingsleven. Er gaat in ons land nog altijd te veel energie en aandacht naar individuen en organisaties die alleen maar kunnen afbreken en te weinig naar wie dagelijks meebouwt aan onze samenleving.

Parcours

In Vlaanderen zijn we er vaak als de kippen bij om iedereen die iets heeft verwezenlijkt bij de minste tegenslag neer te halen. Denk maar aan de Perrigo-perikelen van Marc Coucke, de mislukte beursgang van Club Brugge, of de gefaalde overstap van voormalig Proximus-CEO Dominique Leroy naar KPN. We hebben veel aandacht voor de misstappen van succesvolle mensen, maar staan te weinig stil bij hun ellenlang parcours met talloze offers, teleurstellingen, obstakels en investeringen om iets op te bouwen. Gratuite kritiek uiten vanop de zijlijn kan iedereen. Van ‘Zero To One’ iets opbouwen zoals de bekende Silicon Valley-investeerder Peter Thiel, is weinigen gegeven.

Ons land zit in een neerwaartse spiraal. Dat kan alleen gecounterd worden door een cultuur te cultiveren waarin we het enthousiasme voor ondernemerschap aanwakkeren, en door meer respect op te brengen voor iedereen die initiatief neemt en de handen uit de mouwen steekt. Of dat nu succesvolle bouwpromotoren met een voorliefde voor prijzige horloges zijn of Limburgse leerkrachten die al hun vrije tijd in het opvangen en begeleiden van Oekraïense studenten steken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud