Carnaval in de Wetstraat

©Dries Luyten

Mijn electoraal geheugen gaat zowat 30 jaar terug, maar ik kan me met de beste wil van de wereld geen campagne herinneren die zo weinig geïnspireerd werd door grote politieke thema’s als diegene die we nu meemaken.

Door Marc Fauconnier, CEO reclamebureau Famous

Terwijl de geopolitieke spanningen in de Krim hoog oplopen, het klimaat steeds meer bokkensprongen maakt en kleine ondernemers het steeds moeilijker hebben om het hoofd boven water te houden, stijgt het niveau van onze politieke schermutselingen niet uit boven dat van de Aalsterse carnavalsstoet. Met een script waaraan Geert Hoste alleen nog wat punten en komma’s moet toevoegen.

Na de tenenkrommende pandashow op de nacht van de Vlaamse televisiesterren lijkt er geen discussie meer te bestaan over de titel van prins carnaval. Maar ook zonder ceremoniemeester Bart I baarde het verkiezingsdebat in Leuven vorige week een politieke muis. Dankzij de overigens gewaardeerde livestreaming door VTM was ik getuige van een carnavaleske revue waarin gemene pietluttigheden en flauwe karikaturen de boventoon voerden.

Wat anders te denken van de linkse broedermoord tussen ‘de Cubaan van dienst’ en ‘de kaviaar’? Of de uitspraak van Gerolf Annemans, die Vlaanderen typeert als een gehandicapt kind zonder armen en benen, meteen het historische dieptepunt in de Vlaamse debatcultuur.

Ook op een hoger politiek niveau heerst de karikatuur. Wat moeten we anders denken van de cynische manier waarop de PS en de N-VA elkaar diaboliseren? Hoe groter het vijandbeeld van de ander, hoe sterker ze elkaar maken. Zonder dat ze elkaar voor de electorale voeten kunnen lopen. En de maskers vallen toch maar pas na de verkiezingen af.

In mijn vorige bijdrage als campagnewatcher pleitte ik voor meer politieke moed in de campagnes. Toen stuurde een niet nader genoemd maar gerespecteerd ambtenaar mij een berichtje om te vertellen hoe verschrikkelijk hij het vindt om te moeten stemmen op de minst slechte partij, en niet langer voor ‘de goei’.

Die afweging voert steeds meer de boventoon, zelfs bij mijn vrienden die straks voor de N-VA zullen stemmen. Tenminste als het niveau van de politieke discussie de komende weken niet drastisch wordt opgetrokken. En de campagnes weer over de zorgen en ambities van gewone kiezers gaan.

Want er blijft één groot verschil tussen carnaval en verkiezingen. Op zijn best is carnaval een groot volksfeest, terwijl de verkiezingen steeds meer lijken op een spelletje Stratego tussen de partijen en hun adviseurs. Met de rug naar de kiezers.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud