Dagboek Marc Noppen | 'Dit virus kent geen politieke kleur'

Vier weken nadat in zijn ziekenhuis de eerste twee patiënten positief testten op Covid-19, is UZ Brussel-directeur Marc Noppen voorzichtig optimistisch over de jongste cijfers. ‘Maar naar de politieke spelletjes die vandaag opgevoerd worden, kijkt de hele sector met misprijzen.’

‘We zitten aan dag 28, exact vier weken geleden testten hier de eerste twee patiënten positief op Covid-19. Het lijken wel vier maanden. Uiteraard een vrijdagavond, zoals altijd als er iets ernstigs gebeurt. Er was een bijscholing. Plots kreeg de hoofdarts een sms en toen ik hem recht zag springen, wist ik: 'Daar zijn ze.' Twee seconden later had ik ook een bericht.’

‘We hadden net een eigen test ontwikkeld en die gebruikt bij drie mensen bij wie we een vermoeden hadden. Een vrouw was vijf dagen eerder binnengekomen met een longontsteking met een aangetoonde bacterie. Maar met antibiotica verbeterde ze niet. Eerder uit nieuwsgierigheid testten we. De andere patiënt was een jongeman, een nierpatiënt, die we die avond hadden opgeroepen omdat er een donornier was. Hij kwam aan met wat koorts en was grieperig. We testten hem en patat: ook positief. Uiteraard is hij niet getransplanteerd. Toen wisten we: het zit niet meer in China of Italië, het is hier.’

Licht optimistisch

‘Vandaag hebben we 103 patiënten, 24 liggen op intensieve. Op vier weken hadden we 197 patiënten met Covid-19, van wie 38 op intensieve. 83 zijn genezen. Helaas hadden we ook 19 overlijdens. Die eerste twee patiënten zijn overigens genezen. De cijfers van vrijdag bevestigen wat de wiskundigen bij ons voorspelden. We lijken het buigpunt te bereiken. Het blijft oppassen, cumulatief stijgt het aantal patiënten en op intensieve blijft het heikel. Maar ik ga licht optimistisch het weekend in.’

Er bestaat nu in dit land veel samenhorigheid. Als politicus zou ik daarvan gebruikmaken.

‘Die eerste avond bleek wel al dat dit België is. Op vrijdagavond de gezondheidsinspectie bereiken is al een sport, maar wie moet je bellen? De Vlaamse of de Brusselse? Blijkt dat het postnummer van de patiënt doorslaggevend is. Het is complex, maar ik heb bewondering voor wat Sciensano en de FOD Volksgezondheid doen en ik vind de communicatie van de ministers De Block en De Backer goed. Eenheid van communicatie is belangrijk.’

De vloer op

‘Van het politieke gehakketak word ik dan weer cynisch. Gisteren zag ik een beeld van het parlement met de fractieleiders. Het politiek gekleurde en dramatische discours stoorde me. Kom hier eens kijken en stop het gekibbel. Van mensen die op Twitter Marc Van Ranst aanvallen, vraag ik me af of ze niets beters te doen hebben. Of die mevrouw die op het tarmac van de luchthaven van Luik stond te stoefen bij een lading mondmaskers. Die beelden worden in heel onze sector met misprijzen bekeken. Er bestaat nu in dit land veel samenhorigheid. Als politicus zou ik daarvan gebruikmaken. Er is een gemeenschappelijke vijand. Dit virus maakt geen onderscheid in politieke kleur.’

‘Vorige zaterdag kwam ik voor het eerst niet in het ziekenhuis, maar mijn poging om mijn iPhone en mijn laptop niet te bekijken mislukte. Je bent hier voortdurend mee bezig. Ik begin om half zeven ’s ochtends en werk tot 20 uur. Thuis kijk ik met mijn echtgenote naar 'Terzake' en 'De Afspraak'. Je wil ook weten wat elders gebeurt. Soms word ik om 4 uur wakker met een idee. Maar dat is niet erg. Daarvoor koos je dit beroep. Ik was 20 jaar longarts. Nu doe ik ander belangrijk werk, maar ik ga elke dag met mijn witte kiel de vloer op. Om de mensen te bedanken, maar ook omdat het kriebelt. Als ik longfoto’s bekijk, heb ik zin om te zeggen: als je nog volk tekortkomt, bel me maar.’

Lees verder

Gesponsorde inhoud