De CDU komt toch te Kurz

Als er één ding is waar Duitsers echt niet van houden, is het dat anderen hun lessen geven. Advies krijgen, en dan nog uit andere landen? Bitte nicht. Nog erger is het als dat advies dan ook nog uit zo’n klein land komt dat het in Duitse ogen vooral goed is als vakantiebestemming. Sinds afgelopen zondag is dat anders.

©Sofie Van Hoof

In Oostenrijk is afgelopen zondag datgene gelukt waarvan in Duitsland conservatieve politici nauwelijks nog durven te dromen: de conservatieve ÖVP is in twee jaar tijd terug als grote volkspartij en heeft de opkomende rechts-populistische concurrentie afgeschud. Overigens na eerst twee jaar het bed te hebben gedeeld met die FPÖ. Voor de verkiezingen van 2017 stond de ÖVP op zo’n 20 procent, maar afgelopen zondag haalde de partij 37 procent van de stemmen.

Het succes van de ÖVP draagt eigenlijk maar één naam: Sebastian Kurz. Hij heeft wat noch een Annegret Kramp-Karrenbauer (AKK), noch een Friedrich Merz van de CDU heeft. Hij is jong, altijd perfect in het pak en lijkt altijd ‘in control’. Een politiek strateeg met een geoliede mediamachine achter zich. Het is Kurz gelukt om in zijn partij en daarbuiten jonge, maar ook oudere mensen te mobiliseren. Zelfs misstappen zoals privéjets, foute partijgiften of hoge kapperskosten deerden hem niet tijdens de campagne. Kurz heeft handig rond mogelijke voetangels en klemmen geslalomd.

Heel vervelend voor de Duitsers: willen ze nu zo graag eens van de buurlanden leren, levert het niets op.

Hoe kan AKK hem dat nadoen, zo willen de Duitse media weten. Het antwoord is: niet. Kurz heeft zijn monsterzege mede te danken aan schandalen bij de voormalige regeringspartner FPÖ. Daarnaast wist de FPÖ geen eigen campagne te voeren en trad in haar campagnefilmpjes een Kurz-lookalike op die al onderhandelingsgesprekken voerde voor een coalitie. ‘Zonder de FPÖ moet Kurz op links’, was de slogan. Gekker moet het niet worden.

Gewoontjes

Kurz profiteerde ervan dat de extreemrechtse partij nog altijd veel conservatievere uitspraken doet dan hijzelf. Zijn aartsconservatieve opvattingen steken er maar gewoontjes bij af. Tel daarbij op: een SPÖ die op haar rug ligt en de groenen met een duidelijk andere visie. De Oostenrijker had het gevoel dat op Kurz stemmen een keuze voor gewoon en voor het midden was. Daar kwamen overigens ook de resultaten van Kurz’ regering bij, zoals belastingverlaging en een harde toon tegen vluchtelingen. Voer voor het volk.

Dat alles doet de CDU hem niet na. Rechts van haar zitten meerdere partijen met een nog conservatievere agenda, het midden deelt de partij tegenwoordig met de groenen en op links zijn alleen zieltogende partijen te vinden. Een nog conservatievere koers, zoals die van Kurz, zal de partij niet in dank worden afgenomen. Net zomin als eerst in bed te stappen met de rechts-populisten om daarna van hen af te zijn. Daarnaast is Merz noch AKK een gelikte strateeg, en al helemaal niet jong.

Heel vervelend voor de Duitsers: willen ze nu zo graag eens van de buurlanden leren, levert het niets op.

Lees verder

Tijd Connect