CEO Robovision

Je zou denken dat alles wat met artificiële intelligentie (AI) te maken heeft uitermate boeiend is. Eerlijk? Ik vind het soms een beetje saai. Niet de technologie! Maar de debatten. Oh jongens...

Je hebt de believers en de ontkenners. De eerste groep roept dat AI in no time menselijke intelligentie zal voorbijstreven. De laatste uitvinding van de mens zal die van een artificieel superwezen zijn, en vanaf dan kan dat wezen zonder ons verder, zichzelf verdubbelend en verbeterend. Finaal zal het ons dan onderwerpen.

De tweede groep zegt dat als er een probleem is met die AI, je toch gewoon de stekker van de computer uittrekt. Dat er helemaal niets te vrezen is. En dus ook niets om rekening mee te houden. Beide groepen staan met gekruiste armen aan weerszijden van het ravijn, koppig te wezen.

Laat me dat verduidelijken met een voorbeeld: jobs. ‘AI gaat al onze jobs afpakken’ versus ‘AI gaat nooit kunnen wat wij mensen kunnen’. Twee onzinnige antwoorden op een al even onzinnige vraag, namelijk: ‘Gaat AI al onze jobs afnemen?’ Een vraag die ik keer op keer voorgeschoteld krijg. Versta me niet verkeerd, ik neem graag mijn verantwoordelijk door mijn kennis en kunde over deze technologie te delen. Maar onzinnige vragen vervelen mij. Meer nog, het debat op deze manier voeren, aan weerszijden van het ravijn, in een artificiële dichotomie als antwoord op de foute vraag, is een gevaarlijke afleiding.

Arbeid en identiteit

De vraag zou moeten zijn: ‘Wat is de mogelijke impact van artificiële intelligentie op arbeid?’ Dan gaan we nadenken over wat arbeid eigenlijk is. Ik ben geen expert in de menselijke conditie, maar ik durf wel te stellen dat arbeid meer dan één functie vervult. Als arbeid enkel en alleen een middel was om een inkomen te bekomen, dan zouden we onze jobs allemaal met een gerust hart aan AI overlaten en terugvallen op een basisinkomen. Zo gemakkelijk is het niet. Zo gemakkelijk zijn wij niet. Arbeid speelt ook een belangrijke rol in bijvoorbeeld sociale cohesie, identiteitsvorming, stadsplanning en zelfontwikkeling.

Ons enkel afvragen OF AI al onze jobs gaat afnemen en daar koppig over doen, leidt ons af van andere, essentiëlere vragen, zoals: ‘Wanneer?’ Daar kan ik wel al op antwoorden: nu. AI neemt nu, vandaag, jobs over van mensen. Dus het antwoord op de vraag wanneer we dit wenselijk achten, hebben we al aan onze neus voorbij laten gaan.

De juiste vraag

Een andere vraag is: ‘Hoe?’ Als artificiële intelligentie vandaag al jobs van ons overneemt, hoe willen we dan dat dat proces zich voltrekt? Hoe vangen we de nood aan een inkomen op? Hoe vangen we de mensen op die niet langer op hun job kunnen leunen voor hun identiteit, status of betekenis? Dat is een belangrijke en ook spannende vraag. Het begrip arbeid staat aan de rand van een immense omwenteling. Misschien is het wel boeiender om ons af te vragen HOE we willen dat dat gebeurt.

De mens heeft niet alleen nood aan een inkomen, maar ook aan gemeenschap, zelfontwikkeling, identiteitsvorming en samenhorigheid. Als arbeid die rol niet meer kan spelen in de toekomst, wat dan wel? Welke nieuwe vormen van tijdsbesteding hebben we nodig en zijn wenselijk in een toekomst aangevuurd door een artificieel intelligente motor? Die vragen moeten we stellen. Niet of, maar hoe.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud