Duitse spreekwoorden

Hoofdeconoom ING Duitsland

De stugge houding van Duitsland in de eurocrisis breekt nu zuur op.

'I’ll be back', van Arnold Schwarzenegger, kent bijna iedereen. Een variatie op het spreekwoord in zijn moedertaal is: 'Man sieht sich immer zweimal' (of je komt elkaar altijd twee keer tegen in het leven).

Dat spreekwoord kan zowel een negatief tintje hebben, zoals ‘wraak is zoet’, als een positief, om iedereen altijd met respect te behandelen. Je weet nooit hoe en wanneer je anderen weer tegenkomt. Voor Duitsland is te hopen dat de rest van Europa zich het positief tintje herinnert.

Het lijkt wel een herhaling van de eurocrisis. Een land dat het doorvoeren van structurele hervormingen keer op keer uitstelt, te lang op het succes uit het verleden leeft en geen idee heeft voor een update van het economisch businessmodel. Juist dat land vraagt de rest van Europa om solidariteit. Solidariteit bij de energievoorziening om een catastrofale winter te voorkomen.

Met de pet

Alleen is dit niet 2010 of 2012 en hebben we het niet over een economisch kwakkelend Zuid-Europees land dat in Europa met de pet rond moet, maar over het Europese economische trekpaard Duitsland. Duitsland dat voor velen, deze auteur uitgezonderd, verrassend van het voetstuk gevallen is en inmiddels een voorbeeld van een naïef en een kortzichtig beleid is.

Met een economisch model dat vooral stoelde op de invoer van goedkope (Russisch) energie en grondstoffen en halffabricaten en op de uitvoer van dure industrie- en consumptiegoederen naar de hele wereld. Inmiddels weten we allemaal hoe moeilijk het voor Duitsland gaat worden de winter door te komen. Zeker als Rusland de gaskraan verder dichtdraait.

De Griekse minister van Toerisme bood Duitsers grappend aan de winter in Griekenland door te brengen, goedkoper en warmer. Die schadenfreude is hem niet kwalijk te nemen.

Het Europese plan om Russisch gas te besparen heeft laten zien dat Duitsland in de jaren van de eurocrisis niet veel vrienden heeft gemaakt. Omdat Duitsland van de grotere Europese landen het meest van Russische olie en gas afhankelijk is, is het EU-plan niets anders dan een poging Duitsland op de been te houden.

Op veel animo kon dat plan in de meeste hoofdsteden niet rekenen. De uitkomst was een vrijwillig plan met veel uitzonderingen. Uitzonderingen voor eilanden en eilandachtigen als Ierland, Malta, Portugal en Spanje. Verder ook uitzonderingen voor industriële consumptie of voor hoog gasgebruik voor elektriciteit. En uitzonderingen voor landen die de reservedoelstellingen al hebben gehaald. Met al die uitzonderingen blijft nauwelijks een land over. Alleen Duitsland.

Schadenfreude

De Griekse minister van Toerisme bood de Duitsers grappend aan de winter in Griekenland door te brengen, goedkoper en warmer. Die schadenfreude is hem niet kwalijk te nemen. Te lang kreeg Griekenland van Berlijn een belerend toontje en een opgeheven wijsvingertje. Onvergeten blijft de Bild-krantenkop: 'Ihr griecht nix'.

De Duitse zelfzuchtige politiek heeft de afgelopen tien jaar veel verbrande aarde achtergelaten. Hoezeer het de Zuid-Europese landen mag jeuken de Duitsers terug te pakken, Europa kan nog meer polarisatie niet hebben. Voor de cohesie van Europa blijft te hopen dat Zuid-Europa zich een ander Duits spreekwoord herinnert: hoogmoed komt voor de val.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud