Advertentie

Freedom!

‘Freedom!’, riep vrijheidsstrijder William Wallace in de film ‘Braveheart’, net voor zijn onthoofding. Met die kreet verkwanselde Wallace, Mel Gibson in een glansrol, de kans om genade te krijgen.

Door Hans Bourlon, CEO van Studio 100

‘Braveheart’ was een eerbetoon aan de eeuwenoude strijd van het Schotse volk om zich te bevrijden van het Engelse juk.

‘Freedom!’ Een kreet uit het publiek galmt over Centre Court op 7 juli, tijdens de Wimbledon-finale tussen Andy Murray en Novak Djokovic. In de Royal Box kijken David Cameron, de Britse premier, en zijn Schotse collega Alex Salmond toe.

Er gebeurt iets ongezien in het anders zo deftige Wimbledon. Telkens als hij in beeld is, zwaait Salmond uitdagend met de Schotse vlag. Nu en dan zwiept ze in Camerons gezicht. Die dag is Andy Murray de eerste Brit in meer dan 70 jaar die Wimbledon wint. Een Brit?! Murray is een Schot, maar in de interviews noemt hij zich steevast een ‘Britse winnaar’. Salmonds vlaggengezwaai was op slag potsierlijk.

Volgend najaar spreken de Schotten zich in een referendum uit over onafhankelijkheid. Uit peilingen blijkt dat slechts 30 procent voorstander is. De separatist Salmond kan dus de hulp van topsporters gebruiken.

Salmond weet dat sport meer dan wat dan ook politiek is. Het nationaal gevoel wordt versterkt door de identificatie met glorieuze sporthelden. Daarom lanceerde hij voor de Olympische Spelen in Londen een nieuwe naam voor de atleten uit Schotland : de ‘Scolympians’. Zo ontstonden twee soorten Britse atleten: de Schotten, en de niet-Schotten.

De ‘Scolympians’ wonnen 14 medailles, wat veel is voor een land van 5 miljoen inwoners. Maar met de naam ‘Scolympian’ werd gespot. Alsof het om een ziekte ging of een buitenaards wezen. Geen enkele olympische Schot riep, de medaille in de hand, op tot onafhankelijkheid. Begrijpelijk, want de meesten maken gebruik van trainingsfaciliteiten in Engeland. Bij de feestelijke intrede van de ‘Scolympische’ medaillewinnaars in Glasgow werd Salmond getrakteerd op boegeroep. Op geen enkele manier kon hij voordeel halen uit het succes van zijn Schotse topsporters.

Op het Zuid in Antwerpen, tussen de Waalse en de Vlaamse Kaai, wapperde deze week een zee van Belgische vlaggen. België had net Kroatië verslagen. Ongetwijfeld waren er bij die tricolore supporters veel voorstanders van een onafhankelijk Vlaanderen. Volgens een peiling zou 38 procent van de Vlamingen vandaag voor de N-VA of het Vlaams Belang stemmen. Dat is meer dan er voorstanders zijn van een onafhankelijk Schotland.

‘Met een Belgische vlag zwaaien is van geen waarde, het is een vaag symbool zonder diepgang’, zo verklaart cultuurfilosoof en separatist Johan Sanctorum de Rode Duivels-hype. Maar Sanctorum vergeet de tweede mogelijkheid. Misschien hebben nogal wat stemmen van die 38 procent Vlamingen weinig diepgang en zijn ze een vaag symbool van ontevredenheid. Ik gok op een combinatie van beide.

Uit N-VA-hoek alvast niets dan lof voor onze Rode Duivels. Alsof men aanvoelt dat met het verknallen van de hoerasfeer geen winst te halen valt. Is er dan niemand in de ‘Alex Salmond-val’ getrapt? Jawel, Vanessa Hoefkens. Een tijd geleden deed ze in Menzo Sports Magazine een oproep voor een Vlaamse nationale voetbalploeg. Misschien ontbrak ook bij haar enige diepgang en wou ze gewoon de cap van haar man veiligstellen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud