Futurisme gevraagd voor Israëlisch-Palestijns conflict

managing director van A Seat At The Table

Onze kijk op het Israëlisch-Palestijns conflict verdient meer verbeeldingskracht. Het economisch potentieel van een eengemaakte staat is onbeperkt.

In 2050 viert de nieuw opgerichte eenheidsstaat Israël-Palestina 20 jaar vrede, na een moeizaam vredesproces onder auspiciën van de VN. Twee decennia nadat beide partijen de wapens neergelegd hebben en tien jaar nadat alle interne grenzen werden ontbonden floreert de regio als nooit tevoren.

In Gaza schieten de health- en cybersecuritystart-ups als paddenstoelen uit de grond. Amerikaanse en Chinese techgiganten wedijveren voor een plaatsje op de Al Rasheed Road, de Israëlisch-Palestijnse versie van Sand Hill Road. De voertalen in het Silicon Valley van de Arabische wereld zijn Arabisch, Hebreeuws en Engels. In enkele jaren groeit Gaza City uit tot het epicentrum van kwantumcomputing, nanobots en commerciële ruimtevaart.

Opflakkeringen van geweld in het Midden-Oosten hebben vaak minder te maken met religieuze conflicten dan met de hubris van corrupte leiders die hun politieke overleven willen bestendigen.

Het succes van Gaza City is vooral te verklaren door de Shalom-studiebeurzen, gesponsord door de Golfstaten en toegekend aan de briljantste studenten in de regio. De belangrijkste voorwaarden waaraan ze moeten voldoen, zijn een innovatief idee, leefbare producten ontwikkelen en een team vormen dat voor de helft uit Palestijnen en Israëli’s bestaat.

Anno 2050 wordt druk gebouwd aan een Nakba-gedenkplaats en -museum, vlak bij het mondiaal gerenommeerde Yad Vashem-museum. Het Nakba-museum herdenkt het lijden van de Palestijnen onder de bezetting, en herbergt de belangrijkste documenten van de verzoeningscommissie die vlak na de derde intifada in 2022 werd opgericht om begrip en tolerantie te kweken tussen Israëli’s en Palestijnen.

2021

Je kan er de klok op gelijkzetten. Elke drie jaar ontstaan dezelfde reeks incidenten in Israël. Premier Benjamin Netanyahu - al aan de macht sinds 2009 - komt in nauwe schoentjes door een zoveelste corruptieschandaal of mislukte coalitievorming. De regering kondigt nieuwe uitbreidingen aan van nederzettingen in de bezette Palestijnse gebieden.

Er breken voorspelbare onlusten uit tussen Israëlische kolonisten en Palestijnen die uit hun huizen worden gezet. Gevolgd door protestacties aan de Al-Aqsamoskee in Jeruzalem. Die Israëlische politiediensten dan weer gewelddadig neerslaan. Een signaal voor Hamas om de eerste raketten op Israël af te vuren. Wat dan steevast uitdraait op een Israëlische militaire campagne tegen Gaza waarbij gemiddeld honderden doden vallen.

‘Het vuur breekt altijd uit wanneer dat Netanyahu het handigst uitkomt’, zegt Yair Lapid, de voorzitter van de Israëlische centrumpartij Yesh Atid. Zowel Netanyahu als zijn Palestijnse tegenhangers bij Fatah en Hamas hebben de in de regio alomtegenwoordige verdeel-en-heerspolitiek tot een kunst verheven. Wie op het gepaste moment aan het juiste ventiel draait, weet perfect welke kettingreactie hij zal uitlokken.

Wie het goed voor heeft met de Palestijnen en de Israëli’s stapt af van de simplistische 'moslims-tegen-Joden'-schisma’s en droomt luidop van een eenheidsstaat waar coëxistentie, innovatie en vooruitgangsdenken vooropstaan.

De timing van de huidige onlusten - de raids op de Al-Aqsamoskee en de uithuiszettingen in Sheikh Jarrah - valt samen met de eerste berichten in de Israëlische pers dat Netanyahu na twaalf jaar premierschap van het politiek toneel zou verdwijnen. De Israëlische parlementsverkiezingen in maart en de daaropvolgende moeizame regeringsvorming brachten een anti-Netanyahu-coalitie op de been die geleid werd door zijn twee belangrijkste opponenten: Yair Lapid ter linkerzijde en Naftali Bennet ter rechterzijde. Die plannen werden de afgelopen weken echter getorpedeerd nadat het conflict met de Palestijnen geëscaleerd was. Bennet koos al snel eieren voor zijn geld en hing zijn karretje terug aan dat van Netanyahu.

Met één handig manoeuvre - geweld uitlokken tussen Israëli’s en Palestijnen - wist de premier de coalitie die tegen hem in de maak was een halt toe te roepen. Opflakkeringen van geweld in het Midden-Oosten hebben vaak minder te maken met religieuze conflicten dan met de hubris van corrupte leiders die hun politieke overleven willen bestendigen.

Onze kijk op het Israëlisch-Palestijnse conflict verdient meer verbeeldingskracht. Het economisch potentieel van een eengemaakte staat is ongelimiteerd. Wie het goed voor heeft met de Palestijnen en de Israëli’s stapt af van de simplistische 'moslims-tegen-Joden'-schisma’s en droomt luidop van een eenheidsstaat waar coëxistentie, innovatie en vooruitgangsdenken vooropstaan.

Youssef Kobo

Managing director van A Seat At The Table

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud