Het Kraaienest | België verliest terrein

Hoofdeconoom Voka en auteur van 'Terug naar de feiten'

De tweewekelijkse grafiek van Bart Van Craeynest

©Mediafin

Nog een week en het decennium zit erop, een decennium dat we inzetten met het wereldrecord regeringsvorming en dat we afsluiten met een verdienstelijke poging om dat record scherper te stellen.

Op economisch vlak zag het er tien jaar geleden vrij somber uit: we waren nog aan het bekomen van de Grote Recessie en de euro ging gevaarlijk aan het wankelen. Toch vallen de economische cijfers voor het voorbije decennium opmerkelijk goed mee. De voorbije tien jaar haalden we een gemiddelde reële groei van 1,5 procent per jaar. Er kwamen sinds eind 2009 zo’n 430.000 jobs bij en de werkloosheidsgraad zakte naar het laagste niveau sinds de jaren 70. En ondanks de moeilijke start ligt de gemiddelde koopkracht van de gezinnen vandaag een dikke 5 procent hoger dan in 2009.

Die fraaie economische cijfers waren eerder een kwestie van geluk dan van wijsheid. De Belgische economie ging vooral mee met de internationale conjunctuurdynamiek, waarbij ook de cruciale rol van Mario Draghi, de toenmalige voorzitter van de Europese Centrale Bank, niet vergeten mag worden.

We slaagden er evenwel te weinig in om die relatief gunstige economische omstandigheden te gebruiken om onze economie structureel sterker te maken. Het structureel primaire begrotingssaldo, de beste indicatie van het eigenlijke begrotingsbeleid, ligt vandaag op hetzelfde niveau als tien jaar geleden, terwijl de overheidsschuld net als toen zo’n 100 procent van het bruto binnenlands product (bbp) bedraagt. De totale overheidsontvangsten zijn ondertussen wel met 2,2 procent van het bbp gestegen.

In allerlei internationale ranglijsten die een breed beeld geven van de inherente sterkte van een economie stond België al niet bij de toplanden, en zijn we de voorbije tien jaar nog gezakt. Dat betekent niet noodzakelijk dat in ons land niets gebeurd is, wel dat andere landen meer gedaan hebben om hun economie structureel te versterken.

Het meest verontrustend: de groei van de productiviteit, op langere termijn de belangrijkste motor van de welvaart, bedraagt sinds 2010 gemiddeld amper 0,1 procent per jaar. Als we die productiviteitsgroei niet opgekrikt krijgen, wordt onze welvaartsstaat op termijn onbetaalbaar.

De Belgische economie is niet voorbereid op de vele uitdagingen die op haar afkomen. De voorbije tien jaar hebben de beleidsmakers veel kansen laten liggen om daar iets aan te doen. De tips om onze economie sterker te maken liggen nochtans voor het grijpen, onder meer bij de toplanden uit die internationale ranglijsten. Hopelijk maken we er de komende tien jaar wel werk van.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud