Het tuinpad van mijn vader

‘Het tuinpad van mijn vader’ is het lied waarin Wim Sonneveld treurt om de verloren landelijkheid van zijn dorp. Bij mijn dochter wekt het steevast irritatie op. Flauw. Oud. Als jonge millennial staat ze aan de start van een beroepstraject. En elke maand krijg ik van haar kritische opmerkingen over wat er maar overblijft na die maand hard werken. Toch klinkt ze niet pessimistisch, laat staan defaitistisch. Het leven is mooi. Ik weet wel, mijn kinderen zijn bevoorrecht, maar evengoed wordt hen door de statistieken vaak pessimisme toegedicht. En een gebrek aan ondernemerschap.