Advertentie

Hypocriet

©Thierry du Bois

In de aanloop naar de verkiezingen pakken heel wat politici uit met hun verwezenlijkingen voor senioren, zoals de herwaardering van de pensioenen. Dat is goed, maar spijtig genoeg zijn ze niet in dezelfde mate bezorgd om het welzijn van de jongere generaties, nu of in de toekomst.

We moeten ons vragen stellen bij het uitblijven van een herwaardering van de kinderbijslag, terwijl in Brussel vier op de tien kinderen opgroeien in een gezin met financiële moeilijkheden. We moeten ons ook vragen stellen bij het feit dat het hoger onderwijs met een gesloten envelop - een gelijkblijvend bedrag - moet werken, terwijl het aantal studenten stijgt. We klagen over het gebrek aan zitplaatsen in de treinen, maar we moeten misschien ook klagen over de moeilijkheden - naargelang de streek - om een plaats te vinden in een kinderkribbe of op een kwaliteitsschool.

Mogelijk is het tijdelijk, maar de levensverwachting lijkt niet langer toe te nemen in ons land of in het buitenland, zoals de Verenigde Staten. Dat roept vragen op over de te verwachten levenskwaliteit van de jongere generaties. Zich oprecht om de jongeren bekommeren vergt een gedurfd optreden op milieuvlak om met de huidige demagogische voorzichtigheid te breken. Draai niet langer rond de pot. Het is toch logisch dat junkfood in scholen moet worden verboden. Dat brandstof meer belast moet worden, al was het maar om de accijnzen op het niveau van onze buurlanden te brengen. Dat de belastingen op tabak nog meer opgetrokken worden, ook al komen de Britten zich dan niet meer bij ons bevoorraden. Dat een fiscaal systeem dat aanzet om het loon gedeeltelijk te vervangen door een bedrijfswagen met tankkaart en de begunstigde iedere verantwoordelijkheid ontneemt, wordt herbekeken. Dat we de overdracht van de ‘woonbonus‘ naar de gewesten gebruiken om de fiscaliteit op het onroerende vermogen te herzien. En dat we verantwoord wonen bevorderen, dat wil zeggen: in goed geïsoleerde woningen in de stadscentra.

Hoe hypocriet de zogenaamde bezorgdheid van de politiek voor de jongeren wel is, blijkt uit nog een ander belangrijk domein. Gezien de evolutie van het aantal actieven tegenover het aantal gepensioneerden, dienen de pensioenstelsels grondig hervormd. Maar wat hebben we gedaan? In 1997 werd het stelsel voor de vrouwen in lijn gebracht met dat van de mannen, en eind 2011 werden de pensioenen hervormd, zij het bescheiden en geleidelijk. Het probleem wordt de jongste 15 jaar echter nog veel acuter, zeker als we de maatregelen zien die verbeteringen afbreken. Oudere werknemers en gepensioneerden hebben maatschappelijke behoeften die moeten worden ingevuld, maar daaraan voorrang geven boven de waarschijnlijke behoeften van toekomstige generaties, is een teken van demagogie, van blindheid of nattevingerwerk.

Breken met praktijken uit het verleden die het welzijn van de komende generaties sterk gehypothekeerd hebben, is eenvoudig. De aftredende federale regering stelde een commissie van onafhankelijke experts aan om de pensioenen grondig te herzien. Als dat plan er is, zal het moeten worden aanvaard, zonder toe te geven aan politieke berekeningen op korte termijn. We zullen zien…

Etienne De Calletaÿ is hoofdeconoom bij Bank Degroof

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud