In zak en as

©RV DOC

De erupties van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull stuurden in april het geordende leventje van heel wat Europeanen in de war. De as die de vulkaan in de atmosfeer blies, was volgens de autoriteiten een gevaar voor de luchtvaart. Prompt sloten ze grote delen van het ¬Europese luchtruim. Gevolg: duizenden vluchten dienden geschrapt, honderdduizenden reizigers strandden op een luchthaven of moesten noodgedwongen hun vakantie verlengen. Iedereen in zak en as.

Hét feit van 2010 voor Stefaan Michielsen, senior writer

Tegen zulke natuurkrachten kan niemand op. De Eyjafjallajökull kan moeilijk aansprakelijk worden gesteld voor alle vertragingen en de extra kosten die de reizigers hebben moeten maken voor verblijf of alternatief transport. IJsland wel? Dat land was al nagenoeg failliet door de bankencrisis. Gelukkig is er nog de Europese Commissie! In de zondvloed van regels die ze heeft uitgevaardigd zijn er ook enkele bepalingen over de rechten van de vliegtuigpassagiers. Die schrijven voor dat de luchtvaartmaatschappijen gestrande passagiers moeten helpen en hun eten en onderdak moeten verschaffen. In alle omstandigheden. Zelfs bij overmacht.

De reizigers zijn uiteraard blij met die bescherming, de luchtvaartmaatschappijen niet. Want zij moeten de rekening betalen.

Maar wat is de ratio achter die reglementering? Waarom die overdreven consumentenbescherming? De Europese regenten zijn van oordeel dat ze de burgers tegen alle mogelijke gevaren moeten beschermen. Europa voedt zijn onderdanen op in het idee dat de overheid er altijd is om alle problemen op te lossen. Met als resultaat dat die onderdanen hun verantwoordelijkheidszin verliezen, hun ¬bereidheid om initiatieven te nemen en hun zelfredzaamheid.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud