Frank Van Massenhove

Almost cut my hair It happened just the other day Almost Cut My Hair, Crosby, Stills, Nash & Young, Déjà Vu, 1970

Al heel mijn leven vertoon ik ontwijkingsgedrag voor kapperszaken. En dat enkel en alleen vanwege de zouteloze praatjes die je er, vastgebonden in een martelzetel, moet ondergaan. Daarom liet ik als jongeling haar en baard tot voorbij de knieën doorgroeien. Ik kon poedelnaakt over straat lopen zonder enige wet op de openbare zedelijkheid te overtreden. Al flink kalend koos ik later niet voor een paterskapsel omdat het een kappersbezoek noodzaakte. Ook wilde ik het lot van mijn lieve pa niet ondergaan die zijn haar links liet uitgroeien, het over zijn kruin plakte waarna het zelfs bij een vederlichte zeebries op zijn linkerschouder verzeilde. Dus koos ik voor een zelf te scheren Kojak-kapsel. Dat was toen nog zo ongewoon dat mensen me onbeschroomd vroegen welke kanker ik wel had.

Nu begin ik ontwijkingsgedrag voor actualiteitsprogramma’s te vertonen. De jongste weken lijken onze audiovisuele media wel kapperszaken met als barbiers verklede journalisten die maar over één vraag beschikken: wie maakt straks deel uit van de Vlaamse regering? De partijvoorzitters van de drie traditionele partijen houden de kaken op elkaar omdat het zenuwachtige tandengeklapper anders te veel opvalt. Zo hard hakt de vrees voor het mislopen van een ministersstoel erin.

De jongste weken lijken onze audiovisuele media wel kapperszaken met als barbiers verklede journalisten

Dus werden mindere politici naar de studio gelokt voor een onbenullig nieuwsfeit. Maar vooraleer ze ook maar iets kunnen zeggen over het voorgewende onderwerp, werden ze al onderbroken met de vraag ‘Doet de N-VA het met CD&V of met de sp.a?’ Zodra het reservoir actieve politici opgebruikt was, werden oude coryfeeën zoals Freddy Willockx (sp.a) en Yves Leterme (CD&V) opgevoerd, die respectievelijk en volkomen terecht Bruno Tobback (sp.a) en de eigen partij fileerden, maar ook niet wisten hoe de Vlaamse regering eruit zou zien. Veertien lange dagen werden we vergast op variaties op ‘Goh, ik denk dat het wel belangrijk is dat we stappen vooruitzetten.’ Een mens zou zelfs gaan uitzien naar een kappersbezoek.

Nog maar net de radio ontvlucht voor een cappuccino op een rustig terras of een vaag bekende manspersoon ploft zich naast me neer en vraagt me wie voorzitter van Open VLD wordt. ‘Goh, ik denk dat het wel belangrijk is dat het geen kapper is’, verzucht ik gemaakt diepzinnig.

‘Ja, die Francesco Vanderjeugd lijkt me niet de geknipte kandidaat’, repliceert de man wiens naam me blijft ontglippen. ‘Die Francesco heeft anders wel leuke ideeën’, probeer ik. ‘In een interview op Focus Radio zegt hij drie waarden te hebben: dromen, leven en springen. ‘Ik wil de politiek bij de mensen brengen. Je moet ernaar leven en stappen zetten. En je moet springen.’ Mooi toch?’ Scepsis aan de overkant.

Met ‘Het lijkt me ook niet aangewezen iemand te kiezen die in meer partijen dan kapperszaken heeft gezeten’, probeer ik het gesprek weer op een onnozel radioniveau te krijgen maar de man - heette hij geen Bert? - is niet in komkommerstemming. ‘Ja, neen, enfin, Vincent is ook geen goede keuze. Eerst noemt hij Gwendolyn een mirakelvoorzitter en nu is ze een ramp.’

‘Ja, een mirakelvoorzitter die Open VLD in een Vlaamse regering kreeg waarvan de regeerverklaring al geschreven was, die vervolgens Sven Gatz vroeg minister zonder budget te zijn om een N-VA/CD&V-programma uit te voeren en die hem uiteindelijk alle bevoegdheden afpakte omdat hij te weinig liberale punten in het Brussels regeerakkoord had gekregen?’, dacht ik te weerleggen. Maar ik wilde de toon rustig houden met een lacherig ‘Als het maar geen West-Vlaming wordt.’ ‘Ja, Tommelein is een beetje te gretig aan het worden’, meesmuilt mijn niet-gekozen metgezel, ‘misschien toch beter een Gentenaar die de mensen wil verenigen. Nog een cappuccino?’

Snel liep ik mijn Twitter-tijdlijn af en zag dat we eindelijk verlost zijn van die ‘Wie zit straks in de Vlaamse regering?’-vraag. The Guardian tipte Oostende als fantastische kuststad. John Crombez twitterde: schuld van de sossen. Theo Francken likete de tweet. Het is zonneklaar: het wordt Bourgondisch.

Lees verder

Tijd Connect