Laat de laadpalen snel komen

Innovatie-ondernemer en partner nexxworks

Elektrisch rijden is heel gunstig voor het klimaat, maar de infrastructuur moet dan wel gelijke tred houden.

Ondanks alle andere miserie waren de covidjaren zalig voor mij qua mobiliteit. Ik moest alleen een tiental kilometer pendelen van mijn huis naar mijn AppleChapple - mijn Apple-museum annex kantoor - om daar mijn webinars en Zoom-calls te doen. Dat is helaas verleden tijd. Deze week heb ik bijvoorbeeld een off-site met een executive team in de provincie Luxemburg.

Europa trekt alle registers open voor elektrisch rijden. Heel gunstig voor het klimaat, maar de gevolgen voor de maatschappij zullen rampzalig zijn als de infrastructuur niet volgt.

Wanneer ik per telefoon informeer bij het prachtige Château de Mirwart of ze een laadpaal hebben, concludeer ik uit de stilte dat ik evengoed een warp drive met een flux capacitor had kunnen vragen. ‘Er is een stopcontact buiten aan het tuinhuis’, suggereren ze vriendelijk. Een volledig elektrische bolide opladen aan een gewoon stopcontact kan je vergelijken met het vullen van een olympisch zwembad met een Manneken Pis-straaltje.

Helaas moet ik daarna naar Nijmegen, en als ik daar informeer naar de mogelijkheden, krijg ik de boodschap: ‘Er zijn wel een paar laadpalen, maar helaas zijn die bijna altijd benut.’ Het gevolg is dat ik deze week dan maar rondtuf met het oude dieseltje van mijn zoon, terwijl hij mooi koolstofneutraal naar zijn examen regeltechniek kan rijden.

Luxeprobleem natuurlijk. Meestal raak je heus wel zonder problemen naar waar je moet met een volledig opgeladen batterij. Maar dat is net het punt: het is écht een luxeprobleem.

Duurzaamheid

Europa trekt met zijn enorme ESG-duurzaamheidsfocus alle registers open voor elektrisch rijden. Heel gunstig voor het klimaat, maar de gevolgen voor de maatschappij zullen rampzalig zijn als de infrastructuur niet volgt.

Probeer maar eens een elektrisch laadstation te pakken te krijgen in een publieke parking in Brussel.

Het volk mort door de hoge brandstofprijzen aan de pomp? ‘Laat ze dan elektrisch rijden!’ Het is de ESG-variant van ‘s'ils n'ont plus de pain, qu'ils mangent de la brioche!’ Ik hoor het Tinne Van der Straeten zo zeggen.

Een paar weken geleden vertelde mijn taxichauffeur in Nice dat daar vanaf 2025 alleen nog volledig elektrische taxi’s mogen rijden. De chauffeur was woedend. Niet alleen was dat voor hem een flinke investering, van de 40 taxistandplaatsen in zijn stad hebben slechts twee een laadpaal.

Ook in ons land is de toestand belabberd. Probeer maar eens een elektrisch laadstation te pakken te krijgen in een publieke parking in Brussel. Daarnaast heb je te maken met een jungle van laadapps en laadkaarten, waarin een gewone sterveling met moeite zijn weg vindt.

Onderschat

De Europese auto-industrie is niet enkel te laat overgeschakeld naar elektrische wagens, ze heeft ook het infrastructuurprobleem zwaar onderschat. Geen probleem voor wie de nodige investeringen kan doen - ik heb zelf een laadpaal op mijn oprit, gevoed door mijn zonnepanelen. Maar je zal maar eens in het midden van de stad je wagen moeten opladen. Het wordt een catastrofe als we dat niet beter sturen en managen.

Als de volgende generatie haar elektrische mobiliteit moet onderhouden met de huidige visie op infrastructuur, gaan we een rampscenario tegemoet.

Voor de volgende generatie zullen een motor op fossiele brandstof en een handgeschakelde versnellingsbak even irrelevant blijken als een kolenkachel of een buitentoilet. Ze zijn de mobiele generatie, die bijna hulpeloos te noemen is zonder de supercomputer in haar broekzak. Als die generatie haar elektrische mobiliteit moet onderhouden met de huidige visie op infrastructuur, gaan we een rampscenario tegemoet.

Dat Europa ESG vooropzet is prachtig. Maar die opportuniteit werkt enkel als we ook praktisch te werk gaan. Infrastructuur voor elektrisch rijden moet een absolute prioriteit worden. Er is geen tijd meer te verliezen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud