Mahdi’s zandloper

managing director van A Seat At The Table

Als Sammy Mahdi CD&V met de nodige ‘elektroshocks’ wil reanimeren, is de vraag of die shocktherapie niet te laat komt.

In sommige christelijke kringen proberen gelovigen hun ziel te zuiveren met zelfkastijding. Maar zelfs voor de rabiaatste aanhangers van Opus Dei zijn de taferelen die zich de afgelopen weken in de Wetstraat 89 afspeelden iets te veel van het goede.

Nadat uit een dramatische peiling in De Stemming, een onderzoek van de VUB en Universiteit Antwerpen in opdracht van VRT NWS en De Standaard, was gebleken dat CD&V plotsklaps de kleinste partij van Vlaanderen werd en de helft van haar kiezers verloor, namen voorzitter Joachim Coens en de fel geplaagde Vlaamse minister van Welzijn Wouter Beke kort na elkaar ontslag. Een unicum in de vaderlandse geschiedenis. Zelden heeft een peiling die met haken en ogen aan elkaar hangt dergelijke zware gevolgen gehad.

Van goed bestuur haar handelsmerk maken is niet meteen de mirakeloplossing die CD&V erbovenop zal helpen. Weinig partijen zijn zo ernstig met beleid bezig als CD&V.

In een opgemerkte opiniebijdrage in deze krant raadt econoom Stijn Baert de christendemocraten aan van goed bestuur hun handelsmerk te maken. Lovenswaardig, maar niet meteen de mirakeloplossing die de partij erbovenop zal helpen. Weinig partijen zijn zo ernstig met beleid bezig als CD&V. De partij die talloze ernstige staatsmannen en -vrouwen heeft voortgebracht, zoals Leo Tindemans, Wilfried Martens, Jean-Luc Dehaene, Yves Leterme, Miet Smet en Inge Vervotte, weet zich geen houding meer aan te nemen in het huidige politieke klimaat.

Doorgedraaid

De dramademocratie waarvoor professor Mark Elchardus 20 jaar geleden al waarschuwde, is intussen ingeruild voor een totaal doorgedraaide socialmediademocratie op steroïden, waarin ernstige beleidsmakers en langetermijndenken naar de achtergrond verdwenen. Alleen populariteitspolls, de waan van de dag en geroep en getier op social media overheersen nog.

Wie bedreven is in het betere elleboogwerk en moeiteloos weet te schofferen en polariseren wordt op het schild gehesen. Het grootste verschil met voorgaande politieke generaties is dat je tegenwoordig jarenlang aan de top kan meedraaien en door iedereen als toppoliticus versleten kan worden zonder ook maar de minste concrete verwezenlijking in de samenleving of beleidsrealisatie te kunnen voorleggen.

De grootste handicap van CD&V blijft haar onvermogen de eigen standpunten helder te communiceren, gekoppeld aan een extreme risicoaversie.

In dat klimaat zijn de christendemocraten een vogel voor de kat. Maar de grootste handicap van CD&V blijft haar onvermogen haar standpunten helder te communiceren, gekoppeld aan een extreme risicoaversie. De jonge wolven in de partij zien al jaren met lede ogen aan hoe de partijtoppers er maar niet in slagen in te breken in welk maatschappelijk debat dan ook. Intern bleef de marsorde jarenlang: ‘We moeten constructief blijven, we zijn nu eenmaal de consensuspartij.’ Waardoor de organisatie al snel smoel verloor.

Schuif een gemiddelde CD&V-mandataris een microfoon onder de neus en je krijgt een woordenbrij van vijf minuten waaraan zelfs de meest doorgewinterde tsjeef kop noch staart krijgt. Uit panische angst iemand voor het hoofd te stoten werd een communicatiecultuur gecreëerd waarin niemand nog een scherp standpunt durft in te nemen. Van dominante partij naar allemansvriend die het met iedereen kan vinden is geen zaligmakende strategie gebleken. Geen kat weet nog waar CD&V voor staat.

Pluche

Enter Sammy Mahdi. De jonge Vilvoordenaar loopt al enkele jaren warm op het departement Asiel en Migratie om de fakkel van Joachim Coens over te nemen. Mahdi staat bekend als een politiek natuurtalent en vlotte communicator die geen blad voor de mond neemt en de partij met de nodige ‘elektroshocks’ wil reanimeren.

De vraag is of die shocktherapie niet te laat komt. Met slechts twee jaar tot de volgende verkiezingen wacht Mahdi de aartsmoeilijke opdracht in een ontiegelijk korte tijd de partijwerking heruit te vinden, de positionering van CD&V in de Vlaamse en de federale regering aan te scherpen, de kieslijsten te verjongen en enkele vaste waarden die iets te lang aan het pluche zijn blijven kleven te bedanken voor bewezen diensten.

Goed bestuur is een must voor de Vlaamse christendemocraten, maar sterker communiceren is een zaak van leven of dood. Neemt CD&V eindelijk afscheid van het inspiratieloze enerzijds/anderzijds? De klok tikt.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud