Advertentie

Mislukken, one butt at a time

©rv

Vorige week heb ik op een grote Microsoft-conferentie in Seattle Sara Blakely ontmoet, de CEO van het Amerikaanse Spanx, dat in shapewear doet.

Door Peter Hinssen, partner in Across Group en voorzitter van Across Technology

Blakely is 43, ondernemer, de jongste ‘selfmade female billionaire’ en een icoon in de VS. Aanbeden door miljoenen vrouwen, omdat ze figuurcorrigerend ondergoed op de markt bracht dat wereldberoemd werd door Oprah Winfrey. En een bijzonder vriendelijke dame.

Haar verhaal is aanstekelijk, ontwapenend en charmant. Ze begon met haar bedrijf uit persoonlijke noodzaak. Nadat ze een witte broek had gekocht die een beetje doorzichtig was, kwam ze tot de conclusie dat ze geen ondergoed had om daaronder te dragen. Al haar slipjes toonden een duidelijke lijn, en ze had geen zin in een string, ‘because that puts your panties up the place you’re actually trying to keep your panties out of’.

Dus ontwierp ze ondergoed dat geen lijnen nalaat en dat je figuur corrigeert, en nu is Spanx de absolute wereldleider in dat segment. De naam Spanx is in Amerika synoniem met zo’n ondergoed, net zoals Kodak dat was voor camera’s, en Xerox voor kopieermachines. Sara begon haar bedrijf met 5.000 dollar spaargeld, en is nog altijd 100 procent eigenaar, maar ondertussen is ze dollarmiljardair. Het was bijzonder verfrissend om een miljardair uit de echte wereld te leren kennen, nu we om de oren geslagen worden met verhalen van de Silicon Valleymiljardairs die fortuin maakten met het digitale.

Toen Blakely met Spanx begon, was ze een straatarme verkoper van faxapparaten: een beroep dat ten dode was opgeschreven. Maar het interessante is dat ze een wereld instapte die ze totaal niet kende, behalve dan als consument. Ze wist niets van ontwerpen, productie, patenten en marketing. En dat was misschien haar redding, zegt ze. Dat ze geen voorkennis had van de ondergoedmarkt liet haar toe om haar creativiteit de vrije loop te laten en producten op de markt te brengen waarmee de ‘traditionele’ spelers nooit naar buiten waren gekomen. Haar ambitie, drive en vooral haar goesting om zo’n onderbroek zelf te gebruiken legden haar geen windeieren.

Het begin was wel heel lastig. Ze besefte dat je met 5.000 dollar niet ver geraakt, dus moest ze alles zelf doen. Tot en met de verpakking van haar product en de plaatsing in de winkels. Haar ‘big break’ kwam er nadat ze een paar Spanx-onderbroeken naar Oprah Winfrey had gestuurd. Oprah was in de wolken en riep Sara’s product uit tot ‘product of the year’, omdat in de woorden van Oprah: ‘my butt has never looked better than in Spanx’.

Er werd een cameraploeg gestuurd om Sara te interviewen, en die wilde graag een ‘staff-meeting in the office’ filmen. Sara panikeerde, ze was nog altijd de enige werknemer en werkte nog steeds vanuit haar living. Ze besloot al haar vriendinnen te overtuigen een snipperdag te nemen, en zich als ‘medewerkers’ voor te doen wanneer de cameraploeg langskwam. De rest is geschiedenis. Sara kwam in de Oprah Winfrey-show en haar bedrijf werd een wereldhit.

Het meest pakkende was Sara’s verhaal dat haar vader haar grootste inspiratie is geweest omdat hij haar altijd aanmoedigde te falen. Elke zondagochtend bij het ontbijt dezelfde vraag: ‘What was your biggest failure this week, and did you learn anything from it?’ Schitterend. En volgens Sara leert ze nog elke dag van haar falen. Een tijdje geleden was ze te gast in een liveshow van de BBC, met de ambitie haar product in het Verenigd Koninkrijk te promoten. In de VS is haar marketingslogan ‘making the world a better place, one butt at a time’. Eén kont per keer. Maar omdat ze in het VK was, besloot ze het wat chiquer te verwoorden en het ‘propere’ Amerikaanse woord voor butt te gebruiken: fanny. Dus verkondigde Blakeley live op de BBC: ‘I want to make the world a better place, one fanny at a time’. Ze zag de interviewer lijkbleek worden, want fanny in het Brits Engels is synoniem met vagina. ‘Hey, I still learn every day, thanks to my dad’. Heerlijke vrouw.

Terug thuis uit Seattle heb ik het op zondagochtend aan de ontbijttafel aan mijn kinderen gevraagd. ‘Wat heb je totaal verprutst deze week? En heb je er iets uit geleerd?’ Zou ik vaker moeten doen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud