Ondernemersgeluk

Ik zit veel in de wagen, en dus soms in de file. Dan geniet ik - althans volgens sommigen - van de filebonus en kan ik ook midden op de dag kennismaken met interessante radioprogramma’s. Onlangs volgde ik zo de zoektocht van Radio1 naar de beste Belgische uitvinding. Altijd benieuwd.

Door Christl Joris, voorzitter van Etap, Agoria, Flanders Investment & Trade en het Rode Kruis Vlaanderen

Ik leerde dat de Belg Lenoir wel uitvinder is van de verbrandingsmotor maar, zoals een historicus verduidelijkte, niet van de auto: dat zijn de Duitsers Benz en Daimler. En na veel leuke weetjes en preciseringen mag Lenoir op de Radio1-lijst, zij het niet zonder de bedenking van de journaliste: ‘Kunnen we dat eigenlijk wel maken? Is de auto wel een goede uitvinding: hij is vervuilend en er zijn te veel.’

Vanuit de file ben ik spontaan geneigd te beamen dat er te veel wagens zijn, maar eigenlijk ben ik verbouwereerd. Een uitvinding is wat een mens ervan maakt. Ten goede of eventueel ten kwade. Dat de (verbrandings)motor, de wagen, en daardoor de toename in mobiliteit een belangrijke stap zijn geweest in onze vooruitgang, lijkt me duidelijk. En ook dat je met het inzicht van vandaag niet de uitvindingen van gisteren mag veroordelen.

Zelfs als ik stilsta, ben ik een vooruitgangsoptimist. Ik geloof in de drang tot beter doen in de mens én in het voortschrijdend inzicht. Ik ontken niet dat er zeer donkere periodes waren en zijn in sommige tijden en delen van de wereld. Maar ik ben dan benieuwd en verwonderd naar wat ‘de mens’ dan letterlijk gaande houdt. Naar hoe mensen zelfs in extreme omstandigheden verder gaan met het leven van alledag (hoe anders dat er ook gaat uitzien) en hoe er ook dan ‘geluk’ wordt gezocht en gevonden.

Ik kijk naar ‘de mens’ met verwondering en bewondering en draag - in onze veilige welvaartsstaat - graag mijn steentje bij, als het kan kritisch constructief. Soms is het wel zwemmen door plassen van negativiteit. De stemming kan worden losgemaakt door een vriendelijke radiostem of door een krantentitel die - al dan niet gewild - kort door de bocht gaat. Als je dan alleen let op het woord, woedt er een oorlog. ‘Bommen op de ondernemerswereld.’ We zetten ons schrap in onze loopgraven.

Gelukkig is er de realiteit van de onderneming. Niet altijd makkelijk, niet altijd frictieloos. Als middelgroot bedrijf in een globale wereld rijden we een wedstrijd waarvan het parcours niet is uitgeschreven. Het is een estafette waarin generaties zich afwisselen, op de werkvloer, in het management, bij het bestuur en de aandeelhouders. De aankomstlijn ligt niet vast. Het zijn altijd spannende tijden en zelfgenoegzaamheid is uit den boze. Niets is ooit definitief gewonnen, soms wel verloren. Maar zolang we ons volop inzetten met respect voor mens en omgeving en met de nodige ambitie streven naar beter, op basis van de inzichten van vandaag, zolang verdienen wij respect en vertrouwen. Erkenning zullen we moeten veroveren.

Een wisseling van de wacht, een pensioenviering, is soms zo’n moment van erkenning, en dus van bijna puur ondernemersgeluk.

Als een medewerker na net geen 42 jaar loopbaan, waarvan een heel stuk als syndicaal vertegenwoordiger, je vertelt dat hij altijd graag gewerkt heeft en dat hij altijd graag bij ons gewerkt heeft. Als hij, wat ouder maar gezond, begint aan nieuwe drukke werkzaamheden, nu ‘in dienst’ van de volgende generatie en haar loopbaantraject. Als die kinderen je vertellen hoe leuk ze de studentenjobs op ons bedrijf vonden en hoe vriendelijk onze medewerkers, en hoe ze de kans grepen die ze van hun ouders kregen om verder te studeren. Als er op zo’n afscheid veel collega’s zijn én heel wat oud-gedienden, gepensioneerden die graag mee een glas komen heffen, maar die vooral ook nieuwsgierig zijn naar welke vernieuwingen er ook in deze spannende tijden bij ons te zien zijn.

Dan denk ik: niet alles lukt, maar we hebben met zijn allen kleine en grote stappen gedaan. Er is geen twijfel aan dat wij bijdragen aan welvaart en vooruitgang.

Ik rijd opgeladen naar huis. Ik schakel de verbrandingsmotor aan en ik draai mijn radio schallend luid op een suite uit Mendelssohns Midzomernachtsdroom. Op naar een volgende etappe.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud