Op frustratie alleen bouw je geen beter land

Managing partner Growth Inc.

Het grootste risico van de affaire-El Kaouakibi is dat de geloofwaardigheid van heel wat goede initiatieven onterecht wordt besmeurd.

Verbijstering. Ongeloof. Frustratie. Teleurstelling. Boosheid. Dat zijn mijn gevoelens over de affaire-Sihame El Kaouakibi. Nauwelijks vijf jaar geleden werden Kaouakibi en ikzelf geïnterviewd door deze krant. Uit dat gesprek bleek dat we beiden dezelfde passie deelden om dit gestolde land in beweging te krijgen. Of het nu ging over ondernemerschap, onderwijs, migratie of de rol van de overheid, we vonden beiden dat het anders en beter kon. We geloofden sterk in optimisme, rolmodellen, ondernemerschap en zelfredzaamheid.

Na dat interview kwamen we elkaar af en toe nog wel eens tegen - we deden echter vooral elk ons eigen ding. Dat oprechte passie en drive geen garantie zijn voor een smetteloos parcours, is meer dan ooit duidelijk. Het gerechtelijk onderzoek zal duidelijk maken wat feit en fictie is. Los daarvan is het doodzonde dat een rolmodel voor jongeren op deze manier van zijn voetstuk dondert. Die jongeren verdienen beter.

De affaire-Kaouakibi is voor veel mensen de gedroomde aanleiding om elke allochtoon, elke vzw of organisatie meteen verdacht te maken.

Die val van het voetstuk wordt door mensen met minder goede bedoelingen gretig aangegrepen. De affaire-Kaouakibi is voor heel wat mensen de gedroomde aanleiding om elke allochtoon, elke vzw of organisatie meteen verdacht te maken. Guilt by association - alle moslims zijn terroristen, alle sociale ondernemers zijn fraudeurs. Het grootste risico van deze affaire is dat de geloofwaardigheid van heel wat goede initiatieven onterecht zal worden besmeurd. Dit land heeft veel grote en kleine maatschappelijke uitdagingen. Tegelijk zijn er bijzonder veel mensen van heel goeie wil die daar op allerhande manieren hun schouders onder zetten, heel vaak als vrijwilliger. Laat hen niet het slachtoffer worden van de huidige schandaalsfeer.

Kloof

Verbijstering. Ongeloof. Frustratie. Teleurstelling. Boosheid. Dat zijn spijtig genoeg nog altijd de gevoelens wanneer ik kijk naar alles wat beter kan in dit land. De reusachtige kloof tussen allochtone en autochtone leerlingen in het Vlaamse onderwijs is de grootste van alle industrielanden. De participatie van migranten op de arbeidsmarkt is zowat de laagste van alle landen in de Europese Unie.

Maar ook op andere vlakken kunnen we nog zoveel beter. Levenslang leren, klimaatdoelstellingen, energiebeleid, de efficiëntie van de overheid of de digitalisering, om er maar een paar te noemen. Kies een onderwerp en de kans is groot dat we veel beter kunnen. Dat vereist een plan, structurele ingrepen en een visie op langere termijn. Daar zijn we spijtig genoeg niet zo goed in.

Wat zijn de meetbare resultaten van subsidies? Zijn ze nodig? Welke neveneffecten hebben ze? Geen hond die het weet, geen ambtenaar die het meet, geen politicus die het interesseert.

We blinken wel uit in onze ijver om tegen elk probleem subsidies aan te gooien. Van ondernemers tot vakbonden, van religies tot start-ups, van middenveld tot politiek, van cultuur tot landbouwers. Subsidies krijgen ze allemaal. 

Volgens de Vlaamse begrotingstabellen maken subsidies zowat 40 procent van de overheidsuitgaven uit. Wat zijn de meetbare resultaten van die subsidies? Zijn ze nodig? Welke neveneffecten hebben ze? Geen hond die het weet, geen ambtenaar die het meet, geen politicus die het interesseert. Die subsidies hebben van België geen modelland gemaakt. Integendeel. Subsidies laten politici toe op korte termijn gunsten te kopen van drukkingsgroepen. Terwijl we uitgerekend nood hebben aan structurele langetermijnoplossingen voor het hele land.

Toch weiger ik cynisch te worden of op te geven. Ik blijf ervan overtuigd dat we zoveel beter kunnen. Dat dit land hervormbaar is. Als wantoestanden opduiken of wanbeleid aan het licht komen, zijn frustratie, teleurstelling en boosheid terecht en nodig. Maar met alleen maar die gevoelens lossen we niets op. Daarvoor hebben we nood aan structurele oplossingen en mensen die ze willen uitvoeren. Om dingen te veranderen hebben we nood aan andere kwaliteit, optimisme, ondernemerschap, ambitie, geloof in eigen kunnen, weerbaarheid en zelfredzaamheid.

Peter De Keyzer

Managing director Growth Inc.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud