Operatie Enduring Problems

Onderzoeksjournaliste

Door Operatie Enduring Freedom konden de Afghanen even proeven van de vrijheid. Maar die zal hen weer meedogenloos worden afgenomen.

Het was een onooglijk berichtje, weggemoffeld achter opvallender nieuws op een nieuwssite: ‘Dertigtal Afghaanse tolken krijgt mogelijk asiel in België’. Minister van Defensie Ludivine Dedonder (PS) engageert zich om de tolken, die al jaar en dag samenwerken met het Belgische leger in Afghanistan, te ‘belonen’. Ze wil hen een visum geven waarmee zij en hun gezin kunnen vertrekken, samen met de Belgische soldaten wier missie binnen afzienbare tijd is afgelopen.

(Ex-)personeel van buitenlandse legers vreest te zullen worden achtergelaten in Afghanistan.

Ons land is niet het enige dat zich bekommert om zijn Afghaans personeel. Onder meer Duitsland, Nederland en de Verenigde Staten hebben programma’s opgestart om die mensen en hun families te evacueren. Al loopt dat niet altijd vlekkeloos. In Nederland werden onlangs 101 asielaanvragen van Afghaanse tolken geweigerd. De beperkende voorwaarden die elk land oplegt en de trage bureaucratie die zich buigt over de erkenning leiden in Kaboel tot manifestaties van (ex-)personeel dat vreest te zullen worden achtergelaten. Left behind.

Een weinig benijdenswaardig lot. De reden is even eenvoudig als gruwelijk: de te verwachten wraakacties door de taliban. Want ook al beweert die moslimfundamentalistische organisatie dat Afghanen die voor buitenlandse legers hebben gewerkt niet hoeven te vrezen voor hun veiligheid ‘zolang ze maar toegeven dat ze hun land hebben verraden en berouw tonen’, niemand gelooft dat echt. Daarvoor zijn de Afghaanse medewerkers en hun gezinnen de jongste jaren iets te vaak het doelwit geweest van bloedige aanslagen, ontvoeringen en andere terreuracties.

Faillissement

Human Rights Watch wijst erop dat de landen van de vertrekkende bezettingsmacht de morele plicht hebben hun Afghaans personeel en hun families in veiligheid te brengen. Een daad van louter menselijkheid. Maar achter die menslievendheid gaat wel het faillissement schuil van het hele opzet om Afghanistan te bevrijden van het juk van de moslimfundamentalistische terreur.

Want wie mogen er allemaal niet mee?

De leden van het Afghaanse leger en politie, opgericht en getraind door het Westen, en veelvuldig doelwit van aanslagen. Volgens waarnemers niet in staat een vuist te maken tegen de taliban. Sinds president Joe Biden aan zijn kiezers beloofde dat de laatste Amerikaanse soldaat ten laatste op 11 september vertrekt, wordt er in 26 van de 34 provincies zwaar gevochten en wint de taliban terrein.

Sinds president Biden aan zijn kiezers beloofde dat de laatste Amerikaanse soldaat ten laatste op 11 september vertrekt, wordt er in 26 van de 34 Afghaanse provincies zwaar gevochten en wint de taliban terrein.

Afghaanse politici die (ten onrechte) dachten dat het Westen hen ging helpen met het invoeren van een democratie. Een proces dat te lijden had van kinderziektes, een hoge graad van analfabetisme, onveiligheid en buitenlandse bemoeienissen, maar waar kiemen van vrijheid ontsproten. Zo kwamen bij de verkiezingen van 2018 ruim 400 vrouwen op. Ze konden een gooi doen naar voor hen grondwettelijk gereserveerde zetels (68 van de 250) in de Wolesi Jirga. Dat parlement is al sinds zijn ontstaan een doelwit van de taliban.

En, last but not least, de miljoenen Afghaanse vrouwen, kinderen en mannen voor wie deze ‘bevrijdingsoperatie’ zogenaamd was begonnen. Als de taliban opnieuw het pleit winnen - en weinig specialisten twijfelen daaraan - breken er opnieuw bijzonder grimmige tijden aan. Geen onderwijs meer voor vrouwen en meisjes, maar wel allesbedekkende boerka’s. LGBTQ’ers worden opnieuw opgejaagd en openbaar terechtgesteld. De streng islamitische sharia wordt weer ingevoerd, compleet met bijhorende lijfstraffen en amputaties. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. In de dagen van het Islamitisch Emiraat Afghanistan was zelfs vliegeren verboden, want haram.

Uit de twee decennia van ellende die het (mede) over de Afghanen heeft afgeroepen, moet het Westen een les trekken. Militaire interventies, zeker zonder groot draagvlak, bieden geen garanties op succes. Integendeel, Operatie Enduring Freedom heeft de Afghanen even laten proeven van de vrijheid. Maar die zal hen weer vlot en zonder mededogen worden afgenomen. Alleen de bittere smaak van verlatenheid blijft achter.

Hind Fraihi

Onderzoeksjournaliste

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud